Kötü hastalıklara karşı şifalı otlar

Maria Treben’in (1907-1991) sesli yayınlarını dinlemiş, tavsiye ettiği çayları kullanmış ve kitaplarını almış okumuş ve okumaya devam eden birisi olarak “şifalı otlar”ı hepimizin tanıması ve mutfağımızda bulundurması gerektiğine inanırım.

Isırgan Otu’nu sayesinde tanımış, günlük çay rutinime eklemiş, çevreme de bol bol önermişimdir.

Tabiatta her türlü şifanın bize sunulmuş olduğuna gönülden inanırım.

Yapay zekanın müthiş yardımı ile Almanca yayınlanmış videolarını Türkçe’ye çevirerek kendisini henüz tanımayanlara, kötü hastalıklar geçirenlere ve şifa arayanlara başka bir mecra açmak istedim, şifa olsun:

Hoş geldiniz, buraya gelen herkese içten bir selam olsun. Fachendorf’a, iyileşme konusundaki konuşmamı dinlemek için çok uzaklardan geldiğinizi biliyorum. Umarım beni, koroda oturanlar da dahil olmak üzere, herkes anlar, böylece burada bugün size söyleyeceklerimi herkes duyar. İçinde bulunduğumuz zamanın bir kısmına neredeyse şeytani diyebiliriz. Üzerimize gelen ve insanlığın maruz kaldığı bu kadar çok hastalığa yol açan birçok dış etki var. O kadar çok tedavi edilemeyen hastalık var ki, çünkü her gün doktorların artık yardım edemediği insanlar bana geliyor. Neyse ki, en çaresiz hastalıklarda bile şifalı bitkilerimiz yardımcı oluyor. Size şunu söylemeliyim ki, özellikle inançlı olan ve Tanrı’ya güven duyan insanlar, şifalı bitkilerimize de güveniyorlar, çünkü bu şifalı bitkileri bize Tanrı’nın bir armağanı olarak önümüze, evimizin kapısına serdiğine inanıyorlar. Ve görüyorum ki inançlı insanlar, bu ağır hastalıklardan, inançsız olan, kalbinde şüphe taşıyan ve ‘acaba bu bitkiler bana yardımcı olur mu?’ diye düşünen diğerlerinden çok daha hızlı kurtuluyorlar. Ve işte o şüphe, yardımın gelmesini engelleyen şeydir.”

“Tanrı’ya şükürler olsun ki bu şifalı bitkilerimiz var ve insanlığın baş belası olan kansere karşı gerçekten mücadele edebiliyoruz. Bir kanser virüsü bulamıyoruz çünkü böyle bir şey yok. Bu, kimyasal beslenme ve kimyasal gübrelemeden kaynaklanıyor. 1942 yılında, büyük bir çiftçiden duymuştum; bana şöyle demişti: ‘Bakın hanımefendi, şimdi tarlalarımızı kimyasal olarak gübrelemeye başlıyoruz ve göreceksiniz, kanser vakaları artacak.’

“O zamanlar, 1942 yılında, kansere pek rastlanmazdı; bugün ise Avusturya’da her üç kişiden biri kansere yakalanıyor. Almanya’da 2 milyon kanser hastası var ve sanırım, her ailede en az bir kanser vakası yaşanıyor. Geceleyin gelir; bir gün sağlıklısınızdır, ertesi gün bu korkunç hastalığa yakalanırsınız.

Bir keresinde okumuştum; eğer insanlık, ısırgan otunun ne kadar şifalı olduğunu bilseydi, sadece ısırgan otu yetiştirirdi.

Peki, bugün ne yapılıyor? Bu şifalı bitkiyi yabani ot sanarak yok ediyoruz. Orman kenarlarında bile rahatsız etmediği yerlerde, evlerin yakınlarında, çiftlik evlerinin etrafında yeşil bir bitki çıkmasın diye her yer yabani ot öldürücü kimyasallarla ilaçlanıyor.

Bu gidişle, hiç şifalı bitkimiz kalmayacak. İnsanlık, kendi kendini yok ediyor. Bu bitki, insanlığın dehşet verici hastalıklarıyla savaşta bize yardımcı oluyor. Kanser, korkunç bir beladır. Her gün telefonlar alıyorum ve yanıma gelen insanlar oluyor; bir gün hiçbir şey yokken, ertesi gün başta veya başka bir yerde kötü huylu bir tümör beliriyor. Bu, bir gecede olup bitiyor.”

ISIRGAN OTU- ŞİFALI OTLARIN KRALİÇESİ

“Isırgan otu, vücuda ait olmayan her şeyi temizleyecek kadar güçlü bir şifalı bitkidir. Yani, ne tür bir rahatsızlığınız olursa olsun, ısırgan otu kullanmaya başlayın. Isırgan otu içmeye başladığınızda, hastalığınızın durduğunu, yavaş yavaş azaldığını veya tamamen yok olduğunu hemen fark edeceksiniz.

Isırgan otu, pankreas, mide, bağırsak, karaciğer, safra kesesi, dalak gibi organları temizler. Dalak için neredeyse hiç ilaç yoktur; dalak hastalıklarını iyileştirecek bir ilaç yoktur. Böbrekler ve mesaneyi de iyileştirir. Karaciğer yukarıya baskı yapmazsa, arkadan beyne baskı yapmazsa, kalp, akciğerler ve tiroid de serbest kalır; ki tiroid, karaciğerin baskısından dolayı sıklıkla hastalanır. Böylece insan kendini yavaş yavaş sağlıklı hissetmeye başlar. Aldığım mektuplardan da biliyorum ki birçok kişi, ağır hasta olanlar bile, sadece ısırgan otu sayesinde iyileşiyor.”

Isırgan otu, kanı temizleyici özelliklere sahiptir, yani kanda bulunmaması gereken her şeyi dışarı atar. Ağır bir hastalık geçirdiğinizde veya bir enfeksiyon hastalığı, grip gibi durumlar yaşadığınızda, ilaçlarla tedavi edilirsiniz. Bu ilaçların yan etkileri ve vücudunuzda kalan toksinler de bu bitki sayesinde vücuttan atılır. Grip sonrası aylarca toparlanamayabilirsiniz; sürekli halsiz, yorgun ve bitkin hissedersiniz. Bu durumda iseniz, hemen ısırgan otu kullanmaya başlayın.”

Isırgan otu sadece demleme yöntemiyle hazırlanır. Bir tutam otu alıp, yarım dakika demleyin, böylece açık renkte, iştah açıcı bir çay elde edersiniz. Çayı termos şişeye koyarsanız, akşama kadar açık sarı renkte kalır, koyulaşmaz. Bu çayı kan temizleyici olarak tükettiğinizde, vücuttaki enfeksiyon hastalıklarından kaynaklanan her şeyi dışarı atar ve kan yapıcı özelliği sayesinde yeni kan üretimi sağlanır. Bu sayede, tüm yorgunluk ve bitkinlik de giderilir.

Bilmiyorum aranızda hala ısırgan otu çayı içmeyen var mı, ancak sürekli aldığım telefonlar ve mektuplardan biliyorum ki, ısırgan otu çayı içenler birçok sorunlarından kurtulmuş. Isırgan otu şekeri azaltır; birçok bitki gibi, ısırgan otu da şekeri düşürür. Neden? Çünkü ısırgan otu pankreası iyileştirir ve pankreas, vücuttaki şekerin oluşum yeridir. Yani vücutta gereksiz olan her şeyi atar. Bir misyoner kardeşten öğrendim ki, lenf bezi kanseri vardı ve sadece ısırgan otu ile, hem de büyük miktarlarda, bir çuval dolusu ısırgan otu kullanarak, hastalığından tamamen kurtulmuş.

Mide kanseri olan ve tümörlerin yayıldığı, doktorun artık ameliyat masasına yatıramam dediği yaşlı bir kadın aramıştı. Doktor, sadece açıp kapatmanın bir anlamı olmadığını, çünkü hiçbir şekilde yardımcı olamayacağını düşündü. Ancak bu kadın, günlük taze ısırgan otu çayı içerek tüm tümörlerini kaybetti. Doktor, bir süre sonra tekrar muayene ettiğinde, mide çevresinde hiç tümör kalmadığını fark etti ve bunu bana bizzat kendisi söyledi.

Isırgan otu, dolaşım bozukluklarında da çok etkilidir. Birçok insan, soğuk eller, ayaklar, uyuşmuş parmaklar ve ayaklarla dolaşıyor. Bu hiç de gerekli değil; bir ısırgan otu banyosu yapın ve tüm bu sorunlar ortadan kalkar. Hafif vakalarda, sadece ısırgan otunu soğuk suda bekletmek yeterlidir. Gece boyunca bekletin ve gün boyunca bu banyoyu yapabilirsiniz. Banyoyu iki, üç, dört kez ısıtabilir, tekrar soğutabilirsiniz ve birdenbire bu rahatsızlıkların hepsinden kurtulmuş olursunuz.”

Dolaşım bozuklukları, özellikle sigara içenlerde görülen ve bacaklarda ani olarak ortaya çıkan, amputasyon gerektirebilecek durumlarda da etkilidir. Son zamanlarda böyle bir vakaya daha tanık oldum: Savaş gazisi olan bir kişi, bir ayağı amputasyona uğramıştı ve maalesef sigara içmeye devam etti, bu yüzden diğer bacağında korkunç ağrılar oluştu. Amputasyon önerildi; zaten tek bir bacağı kalmıştı, diğeri ampute edilmişti. Bacaklarında ayrıca donma belirtileri de vardı. 14 gün boyunca ısırgan otu kökü ve yeşil ısırgan otu banyosu uygulandıktan sonra, bu prosedürlere artık gerek kalmadı. Gelen telefonda büyük bir şükran ifadesiyle, ayağın ampute edilmesine gerek kalmadığı bildirildi.

Kalp kası hasarlarında, kalp bölgesindeki kramplarda, yani dolaşım bozukluklarında, tüm bu sorunları ısırgan otu banyosu ile gidermek mümkündür. Tüm bir banyo yapmanıza gerek yoktur; ısırgan otunu demleyebilir veya soğuk suya bırakabilirsiniz, sonra bu suyu hafifçe ısıtarak, dayanabileceğiniz bir sıcaklığa getirip, küvetin üzerine eğilir ve bu suyu kalp bölgesine uygularsınız.”

“Tam olarak hatırlamıyorum ama Würzburg veya Ulm’dan bir beyefendi, bir kalp damarı tıkanıklığı yaşıyordu. Ameliyat öncesindeydi ve bacak damarının, tıkanmış olan kalp damarı ile değiştirilmesi planlanıyordu. Bu, ölüm kalım meselesi olan bir ameliyattı. Ancak ısırgan otu banyosu ve yıkamaları ile bu sorun kısa sürede çözüldü. Hanımefendi, bana bir mektup yazdı ve eşinin bir kontrol muayenesi geçirdiğini, bisiklet sürerek bir güç testi yaptığını ve kalbinin tekrar normal çalıştığını belirtti. Yani, damar tekrar normal şekilde çalışıyordu.”

Dolaşım bozuklukları nerede olursa olsun, bu durum gözlerde de oldukça yaygındır. Gözün arkasında damarlar tıkanmış olabilir, bu da kalp damarlarındaki gibi bir sorundur. Bunun çözümü, gözlere gece boyunca veya öğlenleri iki saat boyunca ısırgan otu kompresleri veya banyoları uygulamaktır. Eğer böyle bir durumla karşılaşırsanız, hemen bu tedavi yöntemlerini uygulayın. Öncelikle doktora gitmek ve size etkisi olmayacak ilaçlar vermesine izin vermek yerine, en basit şifalı bitkilerle bu sorunu çözebilirsiniz. Isırgan otu, hala her yerde yetişen ve umarım yetişmeye devam eden bir bitkidir; eğer siz bu bitkileri yabani ot öldürücü kimyasallarla yok etmezseniz, her zaman mevcut olacak ve insanlığa fayda sağlayacaktır.

Unutmayın ki, Tanrı bu ısırgan otunu bize tesadüfen vermedi. Ne yaptığını biliyordu. Bugünlerde insanlık çok hastalanmış durumda ve hastaneler öylesine kalabalık ki, bu neredeyse inanılmaz. Tanrı bu bitkilerin hepimize yardımcı olacağını zaten biliyordu.

Karaciğer, safra kesesi, dalak… Safra kesesi taşları ve böbrek taşları konusunda ısırgan otu son derece etkilidir. Safra kesesi taşlarını broşürümde ayrıntılı olarak açıkladım, taşların nasıl tedavi edileceğini de belirttim. Isırgan otunun etkili olmadığı neredeyse hiçbir durum yoktur.

Karaciğerdeki basınç kalp astımına neden olur. Karaciğerdeki basınç akciğer amfizemi oluşturur. Akciğer amfizemi, akciğerden kaynaklanmaz; bronşiyal katar, astım veya bronşiyal hastalıklar ile ilgili değilse, yalnızca bronşlardan kaynaklanmaz. Bunların hepsi karaciğerden kaynaklanan durumlardır ve karaciğeriniz sağlıklıysa, bu tür hastalıklarla karşılaşmazsınız.

Bir insanın akciğer amfizemi veya kalp astımı varsa, yıllarca normal şekilde yatakta uyuyamazlar ve geceyi oturarak geçirmek zorunda kalırlar; aksi takdirde korkunç bir nefes darlığı yaşarlar. Bu nefes darlığı, hastalanmış ve çok bozulmuş bir karaciğerden kaynaklanır. Isırgan otu içtiğinizde, ne karaciğeriniz ne de böbreğiniz bozulur. Böbreğiniz sağlıklı olduğunda depresyon veya sizi bir sağlık kurumuna yönlendiren diğer durumlarla da karşılaşmazsınız.”

“Büyük Avusturyalı sinir doktoru Dr. Wagner, eserlerinde, sinir hastalarının üçte ikisinin böbrekleri sağlıklı olduğunda tedavi kurumlarına ihtiyaç duymayacaklarını belirtmektedir. Bu, üçte ikisinin böbreklerinin bozulmuş olduğu anlamına gelir ve sinir hastalıkları tedavi kurumlarında yaşanılan korkunç hayat, şok ve sürekli acı verici bir deneyimdir. Bu kurumlarda hastalar, ciddi şekilde travmatize edilmekte ve iyileşme şansı bulamamaktadırlar. Tüm bu durumlar böbreklerle ilgilidir; böbrekten beynin yukarısına doğru bir baskı oluşur.

Isırgan otu içtiğinizde, bu sorunlarla karşılaşmazsınız. Özellikle doğum sonrası genç kadınlar böbreklerin zarar görmesi nedeniyle risk altındadır. Bu yüzden ısırgan otunun büyük bir şifalı bitki olduğunu ve henüz başlamadıysanız, hemen yarın kullanmaya başlamanız gerektiğini unutmayın. Isırgan otu sürekli olarak tüketilebilir; sağlıklı olduğunuzda bir fincan ısırgan otu çayı içebilirsiniz ve hastaysanız 3-4-5 fincan içebilirsiniz. Kendinizi çok daha iyi hissedeceksiniz. Sağlıklı bir insan, mutlu ve işini daha büyük bir keyifle yapar. Sağlıklı olmak, hastalık ve sıkıntıdan uzak, günlük işlerinizi yaparken Tanrı’ya sürekli şükretmenizi sağlar.

SİNİR OTU VE KIRKKİLİT OTU

Bugünlerde kötü huylu tümörlerin hızla ortaya çıktığı bir dönemde, size sinir otu ve kırkkilit otu bitkilerini öneririm. Açık yaralarda da sinir otu ve kırkkilit otu etkili olmaktadır. Doğal tıp uzmanı olan Rahip Sebaastian Kneipp, eserlerinde şunu belirtmiştir: Her kötü huylu tümör kırkkilit otu ile durdurulur ve yavaş yavaş çözülür.’

Yakın zamanda, bir genç kadın gözyaşları içinde bana başvurdu. Eşi, Kutsal Gece öncesinde aniden yatağında felç olmuş olarak uyanmıştı ve başlangıçta beyin kanaması düşünülmüştü. Hastanede yapılan tetkiklerde kötü huylu bir tümör olduğu ortaya çıktı. Aralık ayında, Kutsal Gece öncesinde ameliyat edildi, ancak Ocak ayında tümör yeniden tam boyutunda ortaya çıktı. Yeniden ameliyat edildi ve dört hafta içinde tekrar büyüdü. Bu durumda etkili olan tek şey kırkkilit otudur.”

Kırkkilit otu farklı boyutlarda ve kalitelerde bulunur. Daha sert olanı, hendeklerde ve tarlalarda yetişir; ince olanı ise ormanlık alanlarda veya orman kenarlarında bulunur. Ayrıca, kalın saplı büyük çeşitleri vardır, bu bitkiler bataklık bölgelerde veya sulak meralarda yetişir. Bu bataklık Kırkkilit otu iç kullanım için uygun değildir, ancak dışarıdan kullanıldığında böbrek pelvisi iltihaplarında, böbrek pelvisi yaşlanmasında, depresyonlarda ve çok ağır sinirsel sorunlarda faydalıdır. Eğer ailenizde veya tanıdıklarınız arasında böyle bir durum varsa, bataklık alanlarda yetişen kalın saplı güçlü kırkkilit otunu kullanmalarını önerin.

Küçük boyutlu olanı içme amaçlıdır. İsviçreli doğal tıp uzmanı Rahip Kneipp ise şunu belirtmiştir: ‘Eğer insanlar belirli bir yaştan sonra yaz kış her gün sadece bir fincan kırkkilit otu içseydi, gut, romatizma, eklem ağrıları, kalça ameliyatları gibi hastalıklar ortaya çıkmazdı. Çünkü kırkkilit otu, böbreklerden gelen zehirli maddeleri eklemlerden ve vücudun diğer bölgelerinden silikat asidi sayesinde atar.’

Romatizma gibi bir sorununuz olmasa bile, zaman zaman kırkkilit otu içmeniz faydalı olabilir. Kırkkilit otu, su toplaması ilgili sorunlarda ve diğer tedavi yöntemlerinin işe yaramadığı durumlarda etkili olan tek bitkidir. Bu durumda, diğer tüm bitkileri bir kenara bırakıp her gün beş fincan kırkkilit otu çayı içmelisiniz. Bu tedaviye bir hafta boyunca devam edebilirsiniz ve bu süre zarfında su birikintileri kaybolacaktır. Metastazları olan bir kanser hastasının vücudu su topladığında, bu genellikle son aşamadır ve hastanın durumu hızla kötüleşebilir.

Ancak kırkkilit otu, diğer bazı durumlar için de kullanılabilir. Örneğin, kanser benzeri açık yaralarda. Bu durumda, yarayı kırkkilit otu ile yıkayın; her gün birkaç kez yıkayın ve gece boyunca kompres uygulayın. Ayrıca, sinir otu kullanarak yaprakları yıkayıp ezebilir, bir tahtada ezip açık yaranın üzerine koyabilirsiniz. Öncelikle yarayı kırkkilit otu ile temizleyip, ardından sinir otu yapraklarını doğrudan açık alanlara yerleştirin ve bir kırkkilit otu kompresi ile yarayı sarın.

“Geçen yıl Kasım ayında, 19 Kasım’da, Avusturya’nın St. Pölten şehrinde bir seminerde bir konuşma yaptım. Seminer sonrası 24 yaşında bir kadın yanıma geldi. Bu kadın, meme kanseri nedeniyle bir operasyon geçirmiş ve ardından radyoterapi almıştı. Radyoterapiden sonra 10 cm genişliğinde açık bir yara oluşmuştu. Bu yara, göğüs kemiğine kadar uzanıyordu ve göğüs kemiği görünüyordu; o kadar büyük bir yara vardı ki, içine bir yumruk sığabilirdi. Yara o kadar kötü kokuyordu ki, çürümüş et kokusu yayılıyordu ve görünümü o kadar korkunçtu ki, sadece baktığımda tüm vücudumda ürpermeler yaşadım. Bu durumda herhangi bir bitkinin yardımcı olup olamayacağını merak ettim. Eğer bir bitki bu durumu iyileştirebiliyorsa, gerçekten de Tanrı’nın yardımıyla olabilirdi.

Bu yıl, belki 1 veya 2 Nisan’da, bir telefon aldım. Telefonda konuşan kişi, ‘Beni hatırlıyor musunuz? St. Pölten’de, sağ göğsümde korkunç bir yanık vardı,’ dedi. Kadın, ‘Her şey iyileşti, artık yara izine bile rastlamıyorum, cildim diğer cildim gibi güzel görünüyor,’ dedi. Bu kesinlikle bir mucize ve bu tür mucizeler yalnızca Tanrı tarafından gelebilir; biz insanlar yapamayız. Tek bir doktor bile bu durumda yardımcı olamaz, sadece bitkiler yardımcı olabilir. Lütfen bitkilere dikkat edin.”

“Her ne kadar bazıları bunu rahatsız edici bir yabani ot olarak görse de, bu bitkinin şu anda çok ağır kanser vakalarında tek umut olabileceğini unutmayın. Sinir otu açık yaralarda ve lenf bezleri kanserinde de kullanılır. Eğer lenf bezleri kanseri öyle bir aşamadaysa ki, kimse yardım edemez, ve kollar sağda ve solda sertleşmişse, bu durumda yalnızca sinir otu yardımcı olabilir. Tabii ki, ayrıca ** kekik yağı** (mayoran yağı) veya aynısafa kremi de kullanılabilir. Bunları dosyamda ayrıntılı olarak açıkladım.

Ayrıca, ıslak yaprakları bir tahtada odunla ezip, şişmiş bezlerin üzerine doğrudan uygulayın. Eğer durum çok ciddiyse, bu uygulamayı günde en az 5-6-7-8 kez yapmalı ve gece boyunca büyük bir kompres uygulamalısınız. Elbette, bu bir seferde gerçekleşmeyecek bir iyileşmedir. Bu, her şeyi toplamak ve işlemek için büyük bir çaba gerektirir. Ancak, bir yakınınızı kaybetmek üzereyseniz, onu hayata döndürmek için her şeyi yapmayı göze alırsınız.”

Sinir otu, sadece lenf bezleri kanseri ve açık yaralar için değil, aynı zamanda 10 yıl boyunca açık kalan bir ayak için veya 15 yıl boyunca açık kalan yaralar için de faydalıdır. Sinir otu ile bu yaraların kapanmasını sağlayabilirsiniz. Tabii ki, bu sürecin bir parçası olarak kırkkilit otu ile ayak banyosu yapmak ya da daha sonra bahsedeceğim peynir mayası kullanmak da gerekebilir. Her şey yaranın türüne bağlıdır. Yüzeysel bir yara ise, genellikle gece boyunca kapanabilir. Ancak, bir elin bile sığabileceği derin bir yara ise, iyileşme süreci daha uzun ve sabır gerektirir.

Sinir otu sadece açık yaralarda değil, aynı zamanda kötü huylu tümörlerde de etkili bir yardımcıdır. Kötü huylu tümörler kanser hastalıklarında en ön sıradadır, ardından kolon kanseri gelir ve sonra meme kanseri gelir. Elime geçen pek çok vaka sayesinde, broşürüm tamamlanmadan önce, evimde bu kanser tedavilerini gözlemledim ve hangi tür kanserlerin azaldığını sürekli olarak gördüm: öncelikle kötü huylu tümörler, ardından kolon kanseri, sonra da meme kanseri. Meme ve karın kanserleri genellikle birbirleriyle ilişkilidir. Kötü huylu tümörler, taze sinir otu yaprakları ile tamamen ortadan kaldırılabilir. Kışın da birçok bitki mevcut; sinir otu, kara oğul otu ve kuzukulağı kışın bulabileceğimiz bitkilerdendir. Bu şekilde, Yüce Allah bize kış aylarında da bu korkunç hastalık için yardım göndermektedir.

Steiermark’ın Graz şehrinde bir kadın, kulağıyla omuz kemiği ve köprücük kemiği arasındaki bölgede kötü huylu bir tümör taşıyordu. Tümör o kadar büyüktü ki üzerine bir erkeğin eli rahatça koyulabiliyordu. Geçen yılın başında, Şubat ayının başlarında, bana çok kar olduğunu söyleyerek telefon etti. Ne yazık ki, kar olduğu için bu tür bir tümör hızlıca geçerdi, ama bitkisel ürünlerde (sinir otu) suyu vardı. Bu spitzwegerich suyunu pamuk üzerine damlatıp uygulamanızı önerdim. Şubat sonunda bana bir telefon daha geldi; arayan kişi, “Annemin durumu hakkında sizi bilgilendirmek istiyorum” dedi. Oğul, spitzwegerich suyunun hiçbir fayda sağlamadığını belirtti. Şubat sonunda kar eridi ve taze (sinir otu) bulup kullanabildiler. Yeşil bitkileri gördüklerinde, tümörün her gün küçüldüğünü fark ettiler. Oğul, bahçesinde korunaklı bir köşede çok güzel bir (sinir otu) bitkisi olduğunu belirtti. On gün içinde bu büyük kanser tümörü yok oldu. Eğer bu kadın genç bir kadın olsaydı ve ameliyat edilseydi, dört hafta içinde tümör tekrar ortaya çıkacak ve ikinci bir ameliyatla dört hafta sonra üçüncü kez ortaya çıkacak, ardından metastaz yaparak devam edecekti.

İşte bu yüzden, bu tür hastalıklarda bitkilerle yardım edebilirsiniz; herkes bunu kendisi yapabilir. Bana telefon etmenize veya mektup yazmanıza gerek yok, çünkü bunları dosyamda ayrıntılı olarak belirttim. Her aile, kanserli birini kendi başına tedavi edebilir. Sadece biraz cesaret ve Tanrı’ya güvenmek gerekir. Bu Tanrı’ya güveni her zaman taşımalısınız. Karşılaştığınız her şeyi Tanrı’nın ellerine bırakmalısınız ve oradan her şey düzelecektir.

(sinir otu) ise ağır bronşial rahatsızlıklar veya ağır bronşial soğuk algınlıklarından kaynaklanan bronşiyal astım için mükemmeldir. Bu durumda, sinir otu yaprakları ile eşit miktarda karıştırılan “yabani kekiği” (burada Almanya’da “Quendel” olarak adlandırılan) bitkisini kullanabilirsiniz. Bu küçük, nazik mor çiçekli bitki sadece kuru meralarda veya orman kenarlarında yetişir ve mükemmel bir kokuya sahiptir; kokusu bile harikadır.

Çok ağır bronşial vakalarda, örneğin nefes darlığı krizleri yaşanan durumlarda, bir fincan soğuk suya bir dilim limon ve bir tatlı kaşığı kristal şeker ekleyip iki-üç hatta dört kez kaynatmakla büyük başarılar elde ediyorum. Tabii ki, limonun kabuğunu kullanılmışsa çıkarmalısınız. Su kaynadıktan sonra, (sinir otu) ve kekik ekleyin, bunları eşit miktarda kullanın ve bu karışımı hastaya yavaş yavaş içirin. Eğer durum çok ağırsa, örneğin bizim büyükannemizde olduğu gibi, 90 yaşında olup çok ağır bir soğuk algınlığı ve bronşiyal katar nedeniyle nefes almakta zorlanan bir hasta varsa, bu çayı altı veya yedi kez taze olarak hazırladım ve altı gün içinde iyileşti. 90 yaşındaki bir kadın ve hemen hastaneye gitmesi gerekiyordu, ama ben hastaneye gitmesini reddettim ve evde tedavi ettim.

Küçük çocuklar ve bebekler için de bu çayı kullanabilirsiniz; bu çayı bir biberona koyabilirsiniz. Çay çok lezzetli olduğu için çocuklar bunu severek içecektir ve bronşit veya bronşiyal rahatsızlık hızla geçer. Ancak, eğer bu tedavi geciktirilirse, çocuklar her yıl bu korkunç hastalığı yaşar ve her türlü grip veya soğuk algınlığına karşı hassas olurlar. Küçük yaşta bu tedavi uygulanırsa, çocuklar akciğer ve bronşlar açısından sağlıklı olur ve soğuk kışlarda daha iyi dayanabilirler.

Her zaman doğal yöntemlere başvurmalısınız. Örneğin, çam tomurcuğundan yapılan bal çok faydalıdır. Çam tomurcuğunun bir katını, üzerine bir kat çiğ şeker ekleyerek hazırlayın. Yarım gün bekledikten sonra, tomurcukları tekrar karıştırın ve bir kez daha tekrarlayın. Böylece bal hızlıca hazırlanır; süzün ve çok kısık ateşte, örneğin 1. kademede, bir gün boyunca bekletin. Bu şekilde sirup buharlaşır ve harika, yoğun bir sıvı elde edersiniz. Eğer bunu yapmazsanız ve sirup’u süzersinizse, sirup ekşir ve tadı hoş olmaz.

İşte aynı şekilde sinir otunu da hazırlayabilirsiniz. Bir kat sinir otu yaprağı, bir kat toz şeker. Bu işlemi fichtenspitzen (çam uçları) ile ilgili anlattığım gibi yapmalısınız.

Bu tür ev yapımı tedaviler, birisi üşütmüşse, kuru öksürüğü varsa veya göğsünde rahatsızlık hissediyorsa oldukça faydalıdır. Bu yöntemler çocuklara özellikle verilebilir ve genellikle eczaneden alınan ürünlerden çok daha etkilidir.

Daha önce bahsettiğim gibi, orman kenarlarından toplanan ince kırkkilit otu da çaya ekleyebilirsiniz. Papaz Kinstler’in belirttiği gibi, belli bir yaştan sonra herkesin zinkkraut’u sürekli içmesi gerektiğini söylemiştir. Böylece gut, romatizma ve diğer eklem iltihapları, kalça eklemi operasyonları gibi sağlık sorunları ortadan kalkar ve sağlıklı bir yaşlanma süreci yaşanır.

İnsanlar şimdi çok güzel emekli maaşları alıyorlar ve bu durumda hayatlarının son dönemini farklı şekilde değerlendirebilirler. Yürüyüşler yapabilir, ormandan sürekli olarak bitkiler toplayabilirler ve gerçekten sağlıklı kalabilirler.

Tanrı’ya güven duymak da bitkileri toplarken kendini göstermelidir. Önünüzdeki harika bitkiler için sevinç duymalısınız. Tanrı’ya teşekkür etmelisiniz. Dualarınızda O’nu düşünmelisiniz. Her şeyi kendiliğinden görmek yerine, bir yakınınız bitkiler sayesinde iyileştiğinde bunu sıradan bir şey gibi görmemelisiniz. Bu, Tanrı’nın lütfudur ve sürekli olarak teşekkür etmelisiniz. Sürekli bir şeyler istemektense, sahip olduğunuz şeyler için ve bunları kullanarak sevdiklerinizi sağlığına kavuşturduğunuz için daha fazla teşekkür etmelisiniz.

Bu güçlü kırkkilit otu için, dışsal uygulamalarda, örneğin oturma banyolarında harika olduğunu size söyledim. Eğer bitkilerle banyo yapacaksanız, lütfen sadece oturma banyoları yapın.

Tüm organlar burada yer alıyor, oturma banyolarında suyun içinde olduğunuzda inanılmaz derecede olumlu bir şekilde etkilenirsiniz. Dışarıdan bir kan dolaşımı sağlamak, içten çok fazla çay içmekten daha etkili olabilir. Bu tür bir kırkkilit otu kullanırken, bir kova veya varil kadar bitki kullanabilirsiniz; bir kovayı ne kadar hızlı doldurduğunuzu tahmin edemezsiniz. Bitkileri tam 24 saat boyunca suya bekletirsiniz, akşamdan akşama kadar, tabii ki soğuk bir yerde, çünkü sıcak bir odada su biraz kaynamaya başlayabilir. Ardından bu suyu hafifçe ısıtmalısınız. Şifalı güçler suda bulunur ve su bitkilerden tüm etkileri çeker, suyu sıcak yapmanıza gerek yoktur çünkü fazla ısıtmak şifalı güçlerin kaybolmasına neden olabilir; sadece hafifçe ısıtmak yeterlidir.

Sonrasında kendinize bir oturma banyosu hazırlayın, suyu vücudunuzun iyi hissettiği şekilde ılık tutun ve bitkilerin infüzyonunu suya ekleyin. Bu banyoda 20 dakika kalın. Oturma banyosunda yatmak yerine oturur pozisyonda olun. Su, omuzlara kadar gelmelidir; kalp suyun içinde olmamalıdır çünkü kalp bu güçleri tolere edemez. Hassas kişiler için, kalbin her zaman suyun dışında olmasına dikkat edin. 20 dakikanın ardından, hafif nemli bir bornoz giyin. Ayrıca, suyun sıcaklığını 20 dakika boyunca korumak için sıcak su ekleyebilirsiniz. Nemli bir bornoz ile bir saat bekleyin, ardından kuru gece kıyafetlerinizi giyin.

Bu tür bir banyo gerçekten mucizevi etkiler sağlar. Şu anda kırkkilit otu banyosundan bahsediyorum, ancak herkesin ilkbaharda bir fichtenspitzen (çamyaprağı ucu) banyosu yapmasını tavsiye ederim. Bu, aynı şekilde uygulanmalıdır. Sinir hastası olduğunu hisseden kişiler için de bu faydalı olabilir. Benim görüşüme göre, gerçek anlamda sinir hastalığı diye bir şey yoktur; bu durumların hepsi böbreklerin neden olduğu rahatsızlıklardır.

Çam yaprağı ucu, dışarıdan destek olarak kişiyi hemen rahatlatır; kişi bu banyodan sonra kendini tamamen farklı hisseder. Önümüzdeki günlerde bu durumu düşündüğünde kendini yeni bir insan gibi hisseder.

Bu Kırkkilit otu sadece böbrek hasarlarını gidermekle kalmaz, aynı zamanda tüm disk sorunlarını da çözer. Disk sorunları aslında omurgadan kaynaklanmaz; omurganın yanında açıkta duran sinirlerden kaynaklanır. Böbreklerden gelen baskı, bu açık sinirlere oturur.

Sonuç olarak, omuzlarda ve boyunda yayılmalar, hatta kafaya kadar uzanan ağrılar oluşur. Eğer 6 yıl boyunca bu sertlikten muzdaripseniz ya da 8 yıl boyunca aynı sorunu yaşadıysanız, tek bir banyo ile bu sertlikten ve disk hasarlarının neden olduğu tüm ağrılardan kurtulabilirsiniz.

Ve ilginç bir şekilde, eğer bir sinir sıkışması yaşıyorsanız, ağrılar devam eder. Bu, omurgada gerçekten bir sorun olduğu anlamına gelir; bir şey kaymış veya sıkışmış olabilir, ancak bu da çözülebilir. Avusturya’da bu konuda gerçekten harika bir çiftçi var, sinir sıkışmalarını anında düzeltebiliyor. Traktör sürücüleri ve motosiklet sürücüleri, bu tür ağır disk sorunları yaşadıklarında bu yöntemi denemelidirler.

Kırkkilit otu sadece dışarıdan değil, aynı zamanda içerden de kullanılabilir. Böbrek hasarları ve özellikle kötü tümörler için bu tür uygulamalar faydalıdır. Bir çift avuç Kırkkilit otu alıp üzerine sıcak buharla ısıtarak bir süzgeçten geçirin. Ardından, bu Kırkkilit otu bir keten örtüye koyun ve kötü huylu bir tümörün olduğu bölgeye uygulayın. Tümörün ne kadar hızlı kaybolduğunu göreceksiniz. Dışarıda uygulandığında bu etkiler çok daha hızlı görülür; 8 gün içinde tümörden eser kalmayabilir. Ayrıca, bu uygulama tüm ağrıları da ortadan kaldırır.

Bir gün bir kadın bana bir mektup gönderdi. Mektubunda, komşusunun yaşadığı durumu anlatıyordu. 46 yaşındaki adam hastaneden eve döndüğünde, sol tarafı felçliydi ve sol gözü tamamen kapalıydı. Sol tarafta kötü huylu bir tümör vardı ve hastanede hiçbir yardım edilemeyeceği söylenmişti. Ailenin dört çocuğu vardı ve bu ailenin yaşadığı endişeyi hayal edebilirsiniz.

Kadına, bu tümör üzerine kırkkilit otu ile yapılan duman kompreslerini uygulamasını yazdım. 8 gün içinde göz açıldı, felç azaldı ve hasta nispeten iyi hissetmeye başladı. Elbette tedaviye devam etmesi gerekiyordu ama kadın bu mektubu 8 gün içinde yazdı ve doktorun gözün tekrar açıldığını ve hastanın daha kolay hareket edebildiğini görünce oturmak zorunda kaldığını yazdı. Doktor, bu sonuçları görünce şaşkınlığını gizleyememişti.

Bu durum, akciğer kanseri gibi kötü huylu tümörlerin akciğere yerleştiği durumlarda da geçerlidir. Bu tür vakalar genellikle hastalığın son evresinde görülür, çünkü akciğerde bir tümör oluşmuşsa genellikle ilerlemiş bir aşamadır. Bu durumda da zinkkraut (kırkkilit otu) duman kompresleri kullanılmalı ve bolca zinkkraut tüketilmelidir. Akciğer kanserinde, kalmus kökleri çiğnenir; kökleri tükürülür, sadece suyu yutulur ve bolca şarfgabe (şahtere) içilmelidir.

Eğer akciğerde bir tümör oluşmuşsa, Kırkkilit otu kompresleri yapılmalıdır. Ayrıca, rahimde cerrahi müdahale yapılamayan kötü huylu bir tümör, karaciğerde, safra kesesinde veya pankreasta oluşmuş bir tümör varsa, burada da mevcut tüm doğal yöntemler ve duman kompresleri kullanılabilir.

KIRLANGIÇ OTU

Ne yazık ki, Kırlangıç Otu (Chelidonium majus) çiçek açmaz., Kırlangıç Otu ilk güzel güneşli günlerde ilkbaharda hemen ortaya çıkar. Genellikle ev duvarlarında veya güneşli duvar kenarlarında bulunur, ancak bunlar oldukça nadirdir çünkü çoğu kişi bu bitkileri temizler. Kırlangıç Otu çoğunlukla dışsal kullanım içindir. İçsel kullanım için ise, doktorlar ve eczaneler tarafından zehirli olarak kabul edilir.

Ancak Kırlangıç Otu zehirli olamaz çünkü bu bitki “Tanrı’nın Yaprağı”, “Tanrı’nın Lütfu”, “Tanrı’nın Hediyesi” ve “Meryem Ana’nın Bitkisi” olarak adlandırılmıştır. Bildiğiniz gibi, iyileştirici bitkiler genellikle Meryem Ana’nın koruması altındadır ve birçok bitki ismini buradan alır. Kırlangıç Otu , özellikle karaciğer iltihabı için kullanılır ve ağrı sağ omuza yayılabilir.

Kırlangıç Otu ‘nu yalnızca hafif dozajda kullanmak tavsiye edilir. Yaprakları ve çiçekleri bir tür veya başka bir alkol ile hazırlayarak, günde üç kez beş damla şeklinde kullanabilirsiniz.

Ancak Kırlangıç Otu cilt kanseri ve ağır göz hastalıklarında da dışsal olarak uygulanabilir., Kırlangıç Otu “göz bitkisi” ve “kan bitkisi” olarak da adlandırılır çünkü lösemiye karşı etkili bitkiler arasında yer alır. Lösemi tedavisinde de kullanılmalıdır.

Cilt kanserinde, Kırlangıç Otu’un özsuyunu kullanarak lezyonun üzerine tampon yapılmalıdır. Size özellikle şunu vurgulamak isterim: Yüzünüzde, göğsünüzde, sırtınızda, bacaklarınızda veya kollarınızda herhangi bir yeni oluşumu göz ardı etmeyin. Küçük, sert bir nodül genellikle ciddi bir sorunun başlangıcı olabilir. Çünkü bu küçük sert nodül büyümeye başladığında ve bir kez çoğalmaya başladığında, cerrahi müdahale sonrasında herhangi bir yardım mümkün olmayabilir.

Bu bitkiden çıkan turuncu-kırmızımsı sıvı, nodülün bulunduğu bölgeye uygulanmalıdır. Yüzde, gövdede veya başka bir bölgede olabilir. Sıvıyı düzenli olarak uygulamak önemlidir; bu nedenle günde birkaç kez bu uygulamayı yapmalısınız. Eğer bir bahçeniz yoksa, bu bitkiyi bir saksıya ekebilir ve sürekli olarak bitkiden faydalanabilirsiniz.

Gözdeki katarakt (gri nokta) için, Kırlangıç Otu’un yoğun sıvısını kullanmak yerine, bir yaprağı suya batırmalısınız; yaprağın her zaman nemli olması gerekir. Ardından, yaprağın ince sapını baş parmak ve işaret parmağı arasında ezin, bu biraz nemi gözün köşesine, yani göz kapaklarının içine sürmelisiniz. Ancak, sıvıyı doğrudan gözün içine değil, gözün köşesine uygulamalısınız. Gözünüzü kapatıp köşeye sürmek en iyisidir.

Katarakt genellikle çok hızlı bir şekilde, genellikle 14 gün veya üç hafta içinde geçer. Ayrıca, bu uygulama gözlerinizi taze tutar ve düzenli olarak Kırlangıç Otu ile göz köşenizi silerseniz gözlük kullanmanız gerekmez.

Bir keresinde bir konuşma yapmıştım ve o konuşmada, Bayern’deki bir manastırda yaşanan hoş ve güzel bir hikayeyi anlatmıştım. O manastırda yaşlı bir hemşire, gözlüğüyle her zaman dikkat çekerdi. Bir gün, diğer hemşireleri yemekhane masasına çağırdı. Herkes etrafında toplandığında, yaşlı hemşire gözlüğünü çıkarıp gazeteyi eline aldı ve gözlüksüz olarak gazeteden okumaya başladı. Diğer hemşireler hayranlıkla “Bu bir mucize!” diye bağırdılar. O ise, “Hayır, bu sadece Frau Treben’in tavsiyeleri” dedi ve her gün göz köşelerine beş kez kadar bu tavsiyelere uygun olarak uygulama yaptığını söyledi. İşte bu hemşire gözlüğünü bırakabilmişti. Herkesin bunu denemesi gerektiğini düşünüyorum; biraz zahmetli olabilir ama böylece yaşlılıkta gözlük kullanmadan yaşayabilirsiniz.

CİVANPERÇEMİ

Şahsen Civanperçemini tanıdığınızı düşünüyorum; pembe ve beyaz çeşitleri var. Pembe olan daha güzel göründüğü için, genellikle onun daha etkili olduğu düşünülür. Ancak her iki renk de eşit derecede etkilidir; yine de çoğu insan doğal olarak pempeyi tercih eder çünkü bu renk gözü daha çok hoş görür.

Civanperçemini her kadının zaman zaman içmesi gerektiğini düşünüyorum. Peder Kneipp şöyle derdi: “Birçok kadının başına gelen kötü hastalıklar, sadece bir fincan cıvanperçemi içerek önlenebilir.” Civanperçemi sürekli içilmesi gereken bir içecek değil; ancak yürüyüş yaparken şafran bulursanız, eve geldiğinizde güzel bir şafran çayı hazırlayın.

Baş ağrısı çekmenize gerek yok; çünkü civanperçemi, baş ağrısını anında giderir. Özellikle hava değişimlerinde ve migren durumlarında, eğer baş ağrısı göz çevresine yayılıyorsa, bir fincan civanperçemi çayı içtiğinizde ağrı hemen geçecektir. Baş ağrıları tamamen yok olacaktır.

Ayrıca, unuttuğum bir şeyi de söylemeliyim: Isırgan otu da tüm baş ağrılarını alır çünkü baş ağrıları böbreklerden kaynaklanır. Eğer baş ağrınız varsa, bu böbreklerinizin hastalandığını ya da bozulduğunu gösterir ve ısırgan otu her şeyi iyileştirdiği gibi baş ağrılarını da alır.

Bir şeyi daha eklemek istiyorum; bunu ısırgan otuyla ilgili vurgulamayı unuttum: Isırgan otu, tüm alerjileri, yani saman nezlesi, alerjik döküntüler veya diğer alerjik reaksiyonları da tedavi eder. Bazı insanlar sütün veya başka bir şeyin alerjisi olduğunu söylerler; bunların hepsi ısırgan otu içerek geçebilir.

Civanperçemi, özellikle alt karın sorunları olan herkes kullanmalıdır. Rahim kanseri, polipler veya miyomlar gibi tüm alt karın problemlerini tedavi eder. Operasyon gerekmeden, sadece oturma banyoları ile bu sorunları çözebilirsiniz. Bu deneyimle sabittir çünkü birçok kadın beni arayıp operasyon öncesinde yardım istiyor ve kısa sürede sorunları ortadan kalkıyor. Şafran, bebeklerde de kullanılmalıdır; çocuklar sağlıklı bir şekilde iyileşebilirler. Ayrıca, sinirsel sorunları olan insanlar da şafran otuyla yapılan oturma banyolarını denemelidir. Bu, ısırgan otu ile nasıl açıklamış olduğum gibi.

Alt karın kanseri durumunda bolca civanperçemi kullanılmalıdır. Her kadın, doğumdan sonra civanperçemi otuyla yapılan oturma banyolarını yaparsa, sağlık sorunları ortadan kalkar. Özellikle doğumdan sonra kadınlar, dinlenemedikleri ve hemen birçok işi yapmak zorunda kaldıkları için sık sık sağlık sorunları yaşar. Civanperçemi otuyla yapılan oturma banyoları bu sorunları giderebilir. Kokusu bile harikadır; onu toplarken bu muazzam koku insanı gerçekten mutlu eder. Güneşte toplandığında, şafranın içerdiği uçucu yağlar iyileştirici etkilerini daha da güçlü bir şekilde gösterir.

Yüz sinir ağrıları bu tür bitkilerle tedavi edilebilir. Güneşte toplanan bitkilerdeki uçucu yağlar, yıllarca taşıdığınız ve kimsenin tedavi edemediği sinir ağrılarınızı hafifletir. Ayrıca, biraz papatya, kekik ve kraliyet mum çiçeği (Verbascum) eklenebilir. Bunları hafifçe kurutun ve doğadan taze olarak aldığınız şekilde uygulayın.

Ayak banyolarında da civanperçemi kullanılmalıdır çünkü bazı ayak bölgeleri belirli organları etkiler, dolayısıyla alt karın bölgesini de etkiler. Aynı şekilde, 20 dakika oturma banyosu yaptıktan sonra nemli bir bornoz giyip bir saat yatakta kalmak faydalıdır.

Bir zamanlar bir kadın beni aradı ve ziyaret etmemi istedi. Kadının baş ağrıları öylesine şiddetliydi ki, sabah kahvaltısından önce sekiz tane ağrı kesici tablet alıyordu. Ona civanperçemi otunu denemesini söyledim ve eğer ottan fayda görmezse, belki bana gelebileceğini belirttim. Civanperçemi otuyla bir hafta içinde kadının yıllardır çektiği baş ağrıları geçti. Görüyorsunuz ki, gerçekten etkileyici. Her bir şifalı bitki bu şekilde yardımcı olabilir ve insanlar bu kadar çok hastalıkla baş etmek zorunda kalmazlar.

Bu birçok ilaç, özellikle ağrı kesiciler hastalığı derinleştirir. Ağrılar genellikle böbrekten kaynaklanır ve eğer ağrı kesici ilaçlar kullanırsanız, böbreğiniz giderek daha fazla zarar görür. Bu bir kısır döngüye dönüşür; bu ilaçlar gerçek anlamda iyileştirmez, aksine sizi daha da hasta eder. Şifalı bitkilere başvurun ve sağlığınızı yeniden kazanın.

Civanperçemi otuyla ilgili unuttuğum bir şey var: Sadece çiçekleri değil, saplarını da kullanmalısınız. Özellikle İsveç bitkileri epilepsi tedavisinde çok önemlidir ve gelecek Çarşamba günü aynı saatte İsveç bitkileri hakkında konuşacağım. Bu bitkilerin hangi hastalıklara iyi geldiğini ve en zor hastalıklarda nasıl yardımcı olduğunu göstereceğim.

Herkesin bildiğini düşündüğüm bir bitki var: bu, meyankökü olarak bilinen Labkraut’tur. İlkbaharda, çok erken dönemlerde ortaya çıkar ve küçük çiçek demetleri vardır, orman meyanköküne benzeyen ama daha geniş olan orman meyankökü gibi. Bu bitki, tıpkı küçük askerler gibi yan yana durur.

Sağlık-Health içinde yayınlandı | , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ile etiketlendi | Yorum bırakın

İş Hayatında Mobbing: Gizli Bir Krizi Anlamak, Tanımlamak ve Ele Almak

Mobbing’in Kısa Tarihi

Mobbing, iş yerinde toplu zorbalık olarak bilinen ve 1980’lerde İsveçli psikolog Heinz Leymann tarafından ortaya atılan bir kavramdır. Leymann, hayvan davranışlarını inceleyen çalışmalardan esinlenerek bu terimi, çalışanların iş yerinde yaşadıkları psikolojik terör ve sistematik tacizi tanımlamak için kullanmıştır. Mobbing, hedefi izole etmeyi, küçük düşürmeyi ve aşağılamayı amaçlayan tekrarlayan, düşmanca ve etik dışı davranışları içerir ve genellikle ciddi psikolojik ve fiziksel sonuçlara yol açar.

Mobbing Nedir ve Ne Değildir?

Mobbing, sıradan iş yeri çatışmalarından veya kişiler arası anlaşmazlıklardan farklıdır. Sürekli ve koordineli bir şekilde bir kişiyi hedef alan davranışlarla karakterize edilir ve genellikle bir grup veya kurum tarafından desteklenen davranışları içerir. Anahtar unsurlar şunlardır:

  • Sıklık ve Süre: Tek seferlik bir tartışmadan farklı olarak, mobbing uzun süre boyunca tekrarlayan eylemleri içerir.
  • Güç Dengesizliği: Hedef alınan kişi, faillerle kıyaslandığında genellikle savunmasız bir konumdadır.
  • Zarar Verme Niyeti: Eylemler, sıkıntı, izolasyon veya dışlanma yaratmak amacıyla kasıtlı olarak yapılır.

Mobbing, şu durumları kapsamaz:

  • İş Yeri Eleştirisi: Yapıcı geri bildirim veya adil bir şekilde yürütülen disiplin işlemleri mobbing sayılmaz.
  • Kişiler Arası Uyuşmazlıklar: Çalışanlar arasındaki ara sıra çıkan anlaşmazlıklar, sistematik bir davranış örüntüsünün parçası olmadıkça mobbing olarak nitelendirilmez.

Mobbing’e On Örnek

  1. Dedikodu Yayma: Hedefin itibarını zedelemeyi amaçlayan kötü niyetli dedikodular.
  2. Toplantılardan Dışlama: Hedefin önemli tartışmalardan veya kararlardan kasıtlı olarak dışlanması.
  3. Aşırı İş Yükü Verme: Yönetilmesi zor iş yükleri verme veya gerçekçi olmayan süreler belirleme.
  4. İşin Sabote Edilmesi: Hedefin katkılarının sürekli olarak göz ardı edilmesi veya küçük görülmesi.
  5. Sosyal İzolasyon: Meslektaşları hedef kişiden uzak durmaları için teşvik etme.
  6. Halka Açık Aşağılama: Hedefi başkalarının önünde eleştirme veya alay etme.
  7. Adil Olmayan Performans Değerlendirmeleri: Haksız bir şekilde olumsuz performans değerlendirmeleri yapma.
  8. Terfi Engelleme: Hedefin kariyer ilerlemesini sabotaj veya dışlama yoluyla engelleme.
  9. Aşırı Gözetim: Hedefin işinin veya davranışlarının aşırı bir şekilde izlenmesi.
  10. Tehdit ve Taciz: Tehdit veya saldırgan taktikler kullanarak korkutma ve itaat sağlama.

Mobbing Yapanların Özellikleri

Mobbing yapan kişiler, üstlerden meslektaşlara kadar geniş bir yelpazede olabilir ve belirli özelliklere sahip olabilir:

  • Yetki Kötüye Kullanımı: Genellikle güç pozisyonlarında bulunur ve yetkilerini kötüye kullanırlar.
  • Empati Eksikliği: Başkalarının iyiliği konusunda az endişe duyarlar.
  • Manipülatif Taktikler: Durumları ve insanları istedikleri şekilde yönlendirmede ustadırlar.
  • Kontrol İhtiyacı: Başkalarını kontrol etme veya hakimiyet kurma ihtiyacı tarafından yönlendirilirler.
  • Güvensizlik: Hedefin yetenekleri veya başarısından tehdit altında hissedebilirler.

Mobbing’i Kanıtlamak

Mobbing’i kanıtlamak zor olabilir, ancak başlıca adımlar şunlardır:

  1. Dokümantasyon: Olayların detaylı kayıtlarını tutun, tarihleri, saatleri ve tanıkları dahil edin.
  2. Delil Toplama: İddialarınızı destekleyen e-postalar, mesajlar ve diğer iletişim kanıtlarını toplayın.
  3. Tanık Beyanları: Mümkünse, davranışlara tanık olan meslektaşlarınızdan beyanlar alın.
  4. Hukuki Danışmanlık: İş yerinde taciz konusunda uzmanlaşmış hukuk profesyonellerine danışın.

Mobbing’e Maruz Kalan Bir Kişi Ne Yapabilir?

Mobbing’e maruz kalıyorsanız:

  1. Belirtileri Tanıyın: Farkındalık, harekete geçmenin ilk adımıdır.
  2. Destek Arayın: Güvendiğiniz meslektaşlarınız, sendika temsilcileriniz veya bir danışmanla konuşun.
  3. Resmi Şikayet: Davranışı insan kaynaklarına veya yönetime bildirin.
  4. Hukuki Yollara Başvurun: İç önlemler yetersiz kalırsa, taciz veya ayrımcılık için hukuki yollara başvurun.
  5. Kendinize İyi Bakın: Bu stresli dönemde ruhsal ve fiziksel sağlığınızı ön planda tutun.

Küresel Örnekler

Mobbing, farklı kültürler ve endüstrilerdeki iş yerlerini etkileyen küresel bir sorundur. Örneğin, 2013 yılında Fransız şirketi France Télécom (şimdi Orange), mobbing nedeniyle birçok çalışan intiharının ardından yasal işlemle karşı karşıya kalmıştır.

Bir başka örnek olarak, Japon bir hemşire, mobbing nedeniyle yaşadığı psikolojik rahatsızlıktan dolayı hastanesine karşı açtığı davayı kazanmıştır ve bu durum mobbing’in küresel yaygınlığını ve ciddiyetini vurgulamaktadır.

Türkiye’de bir banka çalışanı şube müdürünün kendisine uyguladığı mobbinge karşı açtığı davayı kazandı.

Türkiye’de Mobbing Konusu hakkında kaynaklar:

Çalışma ve sosyal güvenlik bakanlığı, işyerinde psikolojik taciz (mobbing) bilgilendirme rehberi yayınlamıştır.

Mobbing Eğitim yardım araştırma derneği faal olarak çalışmaktadır.

Mobbing ile mücadele derneği sitesinde konuyla ilgili emsal kararlar incelenebilir.

Mobbing ile mücadele derneği sitesinde Mobbing 2023 raporu incelenebilir.

Türkiye Psikiyatri derneği gözü ile Yıldırma (mobbing)

Hukuk Büroları tecrübelerinden mobbing, haklar, davalar, ıspatlar

Konu ile ilgili okunması önerilen makaleler listesi:

Or hukuk danışmanlık kaleminden: Mobbing suçu hakkında genel bilgiler

ND hukuk bürosundan: Mobbinge maruz kalan kişinin yasal hakları

Y&K hukuk danışmanlık kaleminden: Mobbing davası nedir? Mobbing tazminatı nasıl alınır?

Ek Bilgiler ve Kaynaklar

Mobbing hakkında daha fazla bilgi ve destek için aşağıdaki bağlantılar kapsamlı bilgi sunmaktadır:

Mobbing’i anlamak, sağlıklı, üretken ve saygılı bir iş yeri ortamını teşvik etmek için çok önemlidir. Mobbing’i tanıyarak, ele alarak ve önleyerek, kuruluşlar çalışanlarını koruyabilir ve olumlu bir iş yeri ortamını sürdürebilir.

ekonomi, iş dünyası / economy &business içinde yayınlandı | , , , , , , , , , ile etiketlendi | Yorum bırakın

Eckhart Tolle’nin dönüşüm hikayesi

Kitaplarını okuduğum, videolarını düzenli izlediğim çağımızın değerli spiritüel liderlerinden Eckhart Tolle kendi dönüşüm hikayesini bu konuşmasında aktardı. Anlattığı ruh hallerinin birçoğu bizlere de çok tanıdık gelmekte. Herkesin hayatının bir döneminde güzel bir dönüşüm yaşaması dileği ile…

Uyanma hikayesi, 29. yılımdaydı, gecenin bir yarısında uyandım ve bu, gecenin bir yarısında uyanıp yoğun bir şekilde depresif ve aynı anda büyük bir korku içinde hissetmek benim için alışılmadık bir durum değildi. O gece de aynı şey oldu ve “Artık kendimle yaşayamayacağım” düşüncesi aklıma geldi ve bu düşünce zihnimde tekrarlandı: “Kendimle yaşayamayacağım.” Sonra birden bu düşünceye baktım, sanki o düşünceden geri çekilip ona baktım ve “Bu tuhaf bir düşünce, kendimle yaşayamayacağım” dedim.

Ben bir miyim yoksa iki mi, bu düşünce burada iki kişinin olduğunu gösteriyor gibi görünüyor.

Ben ve kendimle yaşayamayacağım benlik. Bu soruya bir cevabım yoktu, bu sadece zihnimde ortaya çıkan bir bilmeceydi. Daha sonra, zihni durdurmak için tasarlanmış bilmeceler olan zen koan’larını hatırlattı bana, örneğin “Tek elin çırpınma sesi nedir?” ünlü bir koan’dır ve bunun entelektüel bir düzeyde cevabı yoktur. Dolayısıyla, zihnimde ortaya çıkan soru da entelektüel bir düzeyde cevabı olmayan bir soruydu: Ben kimim ve kendimle yaşayamayacağım ben kim? Ama bu soru içsel bir değişimi tetikledi, içimde bir şey ve o noktada bunu anlamadım, “mutsuz ben” olarak daha sonra adlandırdığım benlikten ayrılmış olmalı. Dolayısıyla bir tür içsel ayrılma oldu. Ben, daha sonra tanıdığım bilinç, koşullanmış varlıktan, bana kimlik hissi veren koşullanmış bilinçten ayrıldı.

Ve bu büyük ölçüde mutsuz bir hikayeden oluşuyordu. Sonra kendimi bir tür enerji girdabına çekiliyor gibi hissettim, sanki içinde kayboluyordum ve hala bir direnç anı vardı. İçimde neredeyse bir ses duydum “hiçbir şeye direnme” diyen bir ses. Bu yüzden direnmekten vazgeçtim, neredeyse yokluğa karışma hissine direnmekten vazgeçtim ve o gece hakkında pek fazla bir şey hatırlamıyorum. Tek bildiğim, ertesi sabah uyandım ve gözlerimi açtım, odaya baktım ve her şey sanki ilk kez görüyormuşum gibi taze, yeni, canlı görünüyordu. Pencerelerden gelen ışık, masadaki tanıdık nesneler taze, yeni ve canlı görünüyordu. Kalktım ve yürüyüşe çıktım, etrafa baktım ve her şey çok huzurlu görünüyordu, hatta trafik ve şehir bile çok huzurlu görünüyordu ve bir şeylerin tuhaf olduğunu anladım. Aniden her şey canlılık ve huzurla doluydu ve nedenini bilmiyordum. Ve bu devam etti ve ardından tüm deneyimlerin ve tüm algıların arka planında içsel huzur vardı ve bu beni bir daha asla terk etmedi. Ama bunu anlamam uzun zaman aldı, kelimelere dökebilmek uzun zaman aldı ve bu yüzden biraz sonra ilk kez diğer spiritüel öğretileri araştırmaya başladım, Budizm, Hristiyanlık ve daha çağdaş spiritüel öğretiler ve çok hızlı bir şekilde birçok durumda kültürel eklemeler, yorumlar ve yanlış yorumlar altında gizlenmiş olan gerçeği fark ettim, Budizmdeki ve Hristiyanlıktaki gerçeği görebiliyordum, orijinal öğretilerdeki gerçeği ve onlar da benim başıma gelenleri aydınlattı. Örneğin, Yeni Ahit’i aldım ve İsa’nın “anlayışın ötesindeki huzur” sözlerini okudum. Dedim ki, bu tam olarak hissettiğim şey, bu huzur ve ne olduğunu anlamıyorum. Dolayısıyla o da aynı deneyimi yaşamış olmalı. Huzur aniden ortaya çıktı ve dış dünyadaki herhangi bir şeyle nedensel olarak bağlantılı değildi, dış çevremde harika bir şeyin olmasından kaynaklanmadı. Dolayısıyla, dış bir nedeni yok gibiydi. Daha sonra Zen öğretmenlerini ziyaret ettim ve Zen’in gerçeğini hemen tanıdım ama onlar da bana olanları daha geniş bir bağlamda anlamama ve ifade etmeme yardımcı oldular. Örneğin, bir Budist keşişle konuştuğumu hatırlıyorum, sürekli düşünmenin sonuna gelmekten bahsettik. Düşünmekten bahsetti, Zen nihayetinde düşünmemekle ilgilidir dedi ve hemen o anda aslında garip bir şekilde daha önce fark etmediğim bir şeyi fark ettim. O geceden beri düşünce süreçlerim belki yüzde 80 azalmıştı, bu yüzden aslında artık o kadar fazla düşünmüyordum ve bu yüzden çok huzur vardı. Sürekli zihinsel gürültünün, şimdi buna sürekli ve büyük ölçüde yararsız düşünme dediğim şeyin, çoğu insanın sürekli olarak meşgul olduğu şeyin sona erdiğini fark ettim. Hala biraz düşünce vardı ve düşünmeyi gerektiğinde kullanabiliyordum ve ara sıra düşünceler gelip gidiyordu ama uzun süreli düşüncesizlik anları vardı ve bu uzun aralıklar ve düşüncesizlik anlarında, içsel huzurun muhteşem deneyimi vardı.

Ve fark ettim ki, içsel huzur daha önce de vardı, ancak anksiyete ve aşırı aktif zihin tarafından sadece örtülmüştü. Bu daha sonra yavaş yavaş bir spiritüel öğreti haline geldi. Şimdi bu spiritüel öğreti, insanlara dışarıda aradıkları şeyi zaten kendi içlerinde olduğunu göstermeye çalışıyor. Canlılık, huzur ve derin bir tatmin hissi, her insanın en içsel özünde zaten mevcuttur. Dolayısıyla, bu, genellikle spiritüel arayıcıların aradığı gibi yeni bir şey elde etmek veya edinmek meselesi değildir, herkes bir şeyler elde etmek için arayış içinde kendini tatmin etmek için maddi düzeyde, deneyim düzeyinde veya bilgi biriktirme veya zenginlik biriktirme düzeyinde arayış içinde olabilir veya spiritüel arayıcılar kim olduklarına daha fazla spiritüel deneyim eklemek veya bir noktada kendilerini bulmak isteyebilirler ve bunu yapamazsınız çünkü gelecekte kendinizi bulmayı bekliyorsanız, kendinizi şimdiden kaçırıyorsunuz demektir, varlığınızın özü sadece şu anda bulunabilir. Yani, o geceki farkındalığımın anlaması yıllar aldı ve bunu anlama sürecinde aynı zamanda insanlar ara sıra gelip bana sorular sormaya başladı, böylece yavaş yavaş bu konuda konuşabilir hale geldim. ve başkalarında benim yaşadıklarımı tanıyabildim, bu aynı ikilem, belki tek farkı benim diğerlerinden daha yoğun bir şekilde acı çekmemdi, hepsi bu kadar, zihinsel gürültü ve duygusal kargaşa içinde daha derinlere dalmıştım. ama aynı mekanizma herkeste çalışıyor şimdi öğreti, insanların kendileriyle normalde özdeşleştirdikleri şeyden daha derin bir boyut olduğunu işaret etmektir. benlikten daha derin olan bu boyutun tanınması, şimdi dediğim gibi, şimdiki an için içsel bir yer açtığınızda gelir, bu da yaşamın kendisidir. Düşünme akışı her zaman geçmiş ve gelecek ile ilgilidir, bu yüzden sürekli olarak düşünceyle özdeşleşmiş olan çoğu insan için, her düşünce benlik duygusuyla doludur. bu yüzden her düşünce sizi tamamen sarar ve içinde olursunuz, bu özdeşleşmek demektir. Her ortaya çıkan düşünce bir benlik olur ve onu düşünürsünüz ve içinde olursunuz.

ve böylece çoğu insan, bütün gün boyunca bu zihin akışı tarafından sürüklenir, bir düşünceden diğerine. Bu zihin akışı içinde bir zihin yapısı olarak bir benlik vardır, geçmiş anılar ve deneyimlerden ve zihnimin özdeşleştiği ve kimliğimi oluşturan şeylerden oluşan bir benlik. Bunların hepsi düşünce formlarıdır, örneğin mülklerim, bilgilerim, deneyimlerim veya insanların bana yaptıkları şeyler, benim insanlara yaptıklarım, ne ile özdeşleşirseniz ve sonra zihninizde tutunursanız bu bir benlik olur. ve bu aslında o gece tanıdığım benlik değildi. Yani zihin akışı var, zihin akışıyla özdeşleşme var ve şimdiki anı erişerek zihin akışından çıkma olasılığı var. Çoğu insan için şimdiki an neredeyse var değildir. Çünkü gerçekten ilgilendikleri şey bir sonraki andır, ya da ondan sonraki an. Dolayısıyla her zaman geleceğe doğru yaşarlar, bir sonraki ana ve bilinçsizce bir sonraki anı, gelecekteki bir noktayı daha önemli olarak görürler, şu andan daha önemli olarak. Gelecek anı, bu gece, yarın her ne ise, ya da herhangi bir etkinlikte, olabildiğince çabuk bitirmeye çalışarak, bitirme noktasına ulaşma ihtiyacını duydukları şeyi fark etmezler. Küçük ölçekte veya büyük ölçekte. Geleceğin, sadece bir düşünce formu olarak var olduğunu fark etmezler. Dolayısıyla, her zaman geleceğe doğru yaşadığınızda, hayatınızı tamamen düşünce formlarının kavramsal gerçekliğinde hapsedersiniz ve bu, yaşamın hemen gerçekliğinden daha büyük bir anlam ifade eder. Bu, her zaman şimdi olan yaşamın hemen gerçekliğidir, çünkü yaşamınız tamamen şimdiki andan oluşur ve çoğu insan için bu, eğer anlamını gerçekten fark ederseniz, hayatınızın tüm anlamı şimdiki andan oluşur. Hayatınız asla bu an değildir. Geçmişi hatırladığınızda bile, sadece şimdi hatırlayabilirsiniz. ve geleceği düşündüğünüzde, sadece şimdi düşünebilirsiniz. Ancak insanlar, şimdiki anı, üstesinden gelinmesi gereken bir engel gibi yaşarlar, çünkü daha iyi bir noktaya ulaşmak için bu anı aşmaları gerektiğini düşünürler.

bu deli bir yaşam tarzıdır ve yaşamayı zorlaştırır, yaşamı bir çaba haline getirir. binlerce yıl boyunca şartlandırıldığımız budur, insan zihni ki bu harika bir şeydi, düşünme yeteneği muhtemelen çok uzun zaman önce insanlarda ortaya çıkmış olmalı. zihinsel olarak kavramsallaştırma yeteneği ve bu, insanlık için yepyeni bir boyut açmıştır ve elbette bu, insanlığı gezegendeki en güçlü tür haline getirdi. çünkü insanlar fiziksel olarak en güçlü tür değildir ama diğer tüm türlere hakim olabilen, düşünme yeteneği olan insanlardır ve bu yavaşça gelişti, muhtemelen mitolojik formda, kutsal kitaptaki Genesis hikayesinde ifade edilmiştir, iyi ve kötü bilgisi ağacından gelen bu elmayı yediklerinde. Bunu farklılaştırmak, analiz etmek, ayırmak düşünme yeteneği ile gelir ve bu yavaş yavaş insanlarda gelişti ve başlangıçta bir sorun değildi, yeni olanaklar açtı. ardından binlerce yıl boyunca düşünme zihni güçlendi, büyüdü ve büyüdü ve yavaşça içlerindeki daha derin ve daha özsel bir şeyle bağlantılarını kaybettiler. Bunu varlık olarak adlandırabiliriz, canlılık hissi, daha derin bir zeka, sadece zihninizdeki düşüncelerden daha fazlası olan bir şey. yavaş yavaş insanlar düşünce zihninin büyümesi nedeniyle yaşamla daha derin bağlantılarını kaybettiler ve şimdi, tüm kimlik duygularımızın zihinde ve düşüncede hapsolduğu bir noktaya geldik. Yani bir evrim aşamasından geçtik ki bu insanlık için gerekli bir aşamaydı ve buna zihin aşaması diyebiliriz, düşünce aşaması ve şimdi öyle bir noktaya geldik ki tamamen zihin tarafından ele geçirilmiş durumdayız, bu kelimeyi kullanıyorum çünkü zihin tarafından ele geçirilmişiz ve bunun farkında değiliz, düşünmeyi bırakamıyoruz gibi görünüyor, yapabiliriz ama çoğu insan için bu henüz bir gerçeklik değil, düşünmek zorundalar, düşünme zorunluluğu var ve benlik duygusunu düşünce hareketinden almak zorundalar. bu, şimdi bu tüm evrim aşamasının sonuna geldiğimiz bir noktadayız ve insanlığın devam edebilmesi için, zihin tarafından ele geçirilmemek, zihnin ötesine geçmek, düşünme zorunluluğunun ötesine geçmek ve daha derin bir varlık seviyesine ulaşmak gerekiyor. Yani, kaybettiğinizi yeniden kazanmak gibi ama kaybettiğinizde daha derin bir farkındalıkla yeniden kazanıyorsunuz. Ve bu, şu anda içinde bulunduğumuz süreçtir, insanlığın içinde bulunduğu süreçtir. çünkü evrimsel bir dönüşüm, bilinç dönüşümü gerçekten artık bir lüks değil, artık bir seçenek değil, insanlığın hayatta kalması için bir zorunluluk. Çünkü gezegende yıkım yaratıyoruz, potansiyel olarak cennet olan bir gezegende büyük ölçüde cehennem yaratıyoruz

****************************************************************

Waking up story, it was in my 29th year, I woke up in the middle of the night and this
was not uncommon for me waking up in the middle of the night and feeling
intensely depressed and in a state of great fear at the same time
and that happened again that night and the thought occurred to me “I can’t live
with myself any longer” and that thought repeated itself in my mind “I just
i can’t live with myself” and then suddenly I looked at the thought, I kind of stood
back from that thought and looked at it and said “that’s a strange thought,
i cannot live with myself”

Am I one or am I two, this thought seems to show that there’s two people here

I and the self that I cannot live with
I didn’t have an answer to that question
it’s just that question that puzzle arose in my mind
much later it reminded me to it of a quoance that they have
in zen that are puzzles that are designed to stop the mind
for example “what is the sound of one hand clapping” is a famous koan
and it doesn’t have an answer on an
intellectual level and so
the question that arose in my mind also
didn’t have an answer on an intellectual
level
who am i and who is myself that i cannot live with
but that question triggered an inner shift
something inside me and I didn’t understand it at that point
must have dis identified from the self
“the unhappy me” as I later called it
so a kind of an inner dis identification happened
the i am which i later recognized as
the consciousness that i am
separated itself from the conditioned entity, the conditioned consciousness
that was that provided me with my sense of identity the self

and that consisted largely of an unhappy story
so then i felt i was like being drawn into some kind of vortex of energy as if i were
disappearing in that and there was still a moment of resistance
and i heard something almost like a voice inside me that
said “resist nothing” so i gave up resisting
the feeling of almost the feeling of disappearing into nothingness and so that
don’t remember very much else of that night
all i know that the next morning i woke up and i opened my eyes and i looked around
the room and everything seemed as if i was seeing
it for the first time fresh new alive the light coming through the windows
familiar objects on the table they looked fresh new into life so i got up and went out
for a walk and i looked around and everything seemed so peaceful even the traffic and the
city seemed so peaceful and I knew something strange had happened
there was suddenly everything was filled with aliveness and peace
and i didn’t know why and so
and that went on and then this inner peace as a background to all experiences and the background to all sense perceptions
even as a background to my thinking that they never really left me again
but it took me a long time to understand it, to be able to put it into words and so a little later i started investigating other spiritual teachings for the first time, buddhism,
christianity and more contemporary spiritual teachings and very quickly i recognize the truth that is in many cases hiding underneath sometimes centuries of cultural additions,
interpretations and misinterpretations and i could see the truth it’s in buddhism that’s in christianity the original teachings and
in turn they shed light on what had happened to me i for example i picked up the new testament and i read jesus words the peace that passes all understanding
i said that’s exactly what i feel is this peace and i don’t understand what it is
so he must have had the same experience he peace suddenly arose which was not
causally related to anything in the external world it wasn’t caused by something wonderful happening in the in my external environment
so it didn’t seem to have a cause an external and then later i visited zen teachers
and so on and again i recognized the truth of zen immediately but they also helped me
to understand and and put it what had happened to me into a wider context
Zen teachers for example i remember talking to one buddhist monk who said we talked about coming to the end of always having to think, thinking, he said zen is about not
thinking
ultimately and i immediately realized something that i actually
strangely i hadn’t realized before
that my thought processes ever since that happened that night had become reduced by maybe 80 percent so i wasn’t actually thinking that much anymore and that’s why
there was so much peace so i realized the continuous mental noise as i now
call it which is the compulsive and largely useless thinking that most people are
continuously engaged in that had come to an end there would still be some thought
and thought could i could use thinking when i needed it and occasionally
thoughts would come in and out but there were huge stretches of no
thought and in those long gaps and intervals of no thought, there was that wonderful experience of inner peace

and i realized that inner peace had been there before
even when i was still anxious but had simply been covered up
by the anxiety by the hyperactive mind and so this then gradually developed into a spiritual teaching
so i’m the spiritual teaching now, attempts to show people that they have within themselves already
what they may perhaps are looking for on the outside
the aliveness the peace the sense of deep enough fulfillment is already present in every human being as their innermost essence so
it’s not a question of needing to obtain or acquire something new which is often what spiritual seekers are looking for, everybody is looking for to acquire something
to fulfill him or herself they may be looking for it on a material level on the level of
experiences or on the level of accumulating knowledge or accumulating wealth or spiritual seekers want to add more spiritual experiences to who they are or find themselves at some
point in the future and you can’t because if you’re looking to the future to find yourself you’re missing yourself already the essence of your
being which you can only find in the now. So my
realization that night took me years to understand
and in the process of understanding it at the same time people would already come to me occasionally and ask questions, so gradually i was able to talk about it.
and i was able to recognize in others what i had been through it’s the same dilemma
perhaps with the exception i said i was suffering from it more acutely than many others that’s all i was even more deeply immersed in the mental noise and the emotional
turmoil
than would be normal but the same mechanism operates in everyone
so the teaching now is to point out that there is a dimension in you that is deeper
than what you normally identify with as yourself
that is deeper than the me the personal history
that most people believe is who they are
and so the recognition of that dimension comes when you make room inside yourself for the present moment, because it can only come out of an inner alignment with now as i call it, which is life itself. the stream of thinking is always concerned with past and future, so for most people who are identified with thinking all the time, every thought is invested with a sense of self in me
so every thought grips you completely and you are in it, this is what identified means every thought that arises becomes a me and you think it and you’re in it

and so most people are dragged along all day long by this mind stream, one thought after another within that mind stream there is a mind made sense of self a me consisting of past memories and experiences and things that my mind has identified with and that contribute to my identity.
They’re all thought forms for example my possessions, my knowledge, my experiences or what people have done to me, what I have done to people, things that whatever you identify with and then hang on to in your mind becomes a me.
and that was really the self that that night I recognized as not really me. So there’s the mind stream, there’s identification with the mind stream and there’s the possibility of stepping
out of the mind stream by accessing the present moment
Now to most people the present moment is almost doesn’t exist. Because what they’re really interested in is the next moment, or the one after that
so they live always towards the future, they live towards the next moment and unconsciously they regard the next moment, the next point in the
future that they need to get to, unconsciously they regard that as more
important than this moment. Not realizing that the future moment that they so desperately want to get to, tonight, tomorrow whatever, or in any activity needing wanting to get it out of the way as quickly as possible, needing to get to the the end point. On a small scale on a large scale.
So they don’t recognize that the future has no existence except as a thought form. So when you always live towards the future, you live your life trapped in the conceptual reality of thought forms which assumes a greater significance for you then the immediate reality of life which is always now, because your life consists entirely of the present moment and to most people that’s if you re if you if you truly realize the significance of that statement your entire life consists of the present moment.
your life is never not this moment.
Even when you remember the past you can only remember it now
and when you think about the future you can only think about it now
but people live as if the present moment were an obstacle that they need to overcome in order to get to some better point which never arrives.

so that’s a mad way to live and it makes living hard it makes living into an effort. this is the we’ve been conditioned over thousands of years the human mind which was a wonderful thing the ability to think at some point a long long time ago must have arisen in humans the ability to conceptualize.
mentally and this has opened up a whole
new dimension for humanity
and of course it has made humanity the most powerful species on the planet. because through the humans are not not physically the strongest species but
were able to dominate all the other species because of the ability to think
and so that developed slowly probably in the mythological form is it’s expressed in the
story of genesis at the beginning of the bible when they eat
this apple that comes from the tree of the knowledge of good and bad
To differentiate this that that comes only through the ability to think, to analyze, to separate and so that gradually developed in humans and at first it wasn’t a problem it opened
up new possibilities then over thousands and thousands of years the thinking mind became stronger it grew and grew
and gradually they lost connectedness with something that is deeper and more essential within themselves we could call that being the sense of aliveness a deeper intelligence even that is more than just the thoughts that go on in your head so
gradually humans because of the
growth of the thinking mind lost their ability to sense their deeper connectedness with
life and then now we have arrived at a point where our whole sense of who we are is caught up in the mind and in thought
So we have been through an evolutionary
stage which was a necessary one for humanity and we could call that the stage of mind
the stage of thought
and to such a point now that we are completely possessed i use that word we are possessed
by the mind without knowing it we cannot stop thinking it seems we can but for most people that’s not yet a reality, they have to think the compulsion to think and to derive your sense of self from the movement of thought
this is we’re arriving at the end of
this whole evolutionary stage and for humanity now to go on, it needs to transcend
the mind no longer be possessed by the mind, to go beyond the compulsion
to think into a deeper level of being, so it’s almost like regaining what they have lost but if you when you regain something that you lost you regain it with a deeper awareness
and this is the process that we are involved in now that humanity is involved in now
because an evolutionary transformation a transformation of consciousness
really is no longer a luxury so to speak, is no longer optional for humanity
For the first time in the history of humanity the transformation of consciousness is a
necessity if humanity is to survive, because we are creating havoc on the planet
we are creating hell to a large extent on a planet that potentially is paradise

Kişisel Gelişim-Self evolution içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

Taraflarin farkli gelisim düzeyinde olmasi durumunda ilişkinin seyri

22 Mayıs 2024 tarihinde Butik Global online etkinlik konuğu değerli hocam Prof.dr.Hanna Nita Scherler idi. Bu güzel konuşmayı BURADAN dinleyebilir, aşağıdan okuyabilirsiniz.

Prof. Dr Hanna Nita Scherler: Taraflarin farkli gelisim düzeyinde olmasi durumunda ilişkinin seyri

Hepinize güzel bir bahar akşamından selamlar diyerek başlıyorum.

Bu akşam ilişkide taraflar farklı gelişim düzeylerinde olduklarında neler oluyor, ilişki nasıl seyrediyor ondan bahsetmek istiyorum sizlere. Mümkün olduğu kadar jargonda uzaklaşıp,  konuyla teorik olarak hiçbir ilişiği olmayanlarınızın da rahatlıkla anlayabileceği bir lisanla anlatmaya çalışacağım ki anlaşılsın.

Aslında benim bu akşam bu konuyu paylaşmak istememin, bu konuyu sizlerle paylaşma hususunda heyecan duyma nedenim, bu tür ilişkiler içerisinde olan tarafları tanıdıkça, her iki tarafa da empatim ve sevgim çoğaldı ve içinde bulundukları durumla ilgili çaresizliklerine bir ses olabilmeyi, belki yaşadıklarına bir çerçeve koyabilme, neyin içinde olduklarına ilişkin bir farkındalık kazandırmaya yönelik bir heyecanım var, o yüzden bu konuyu sizlerle paylaşmak istiyorum.

Yıllar önce, sanıyorum tam 30 yıl olmuş, eşimden boşandığımda ben de sizinle paylaşacağım ilişkilerden birini yaşamıştım bir süre, çok rahatsız edici çok üzücü olabiliyor her iki taraf için. Hemen şunu söyleyeyim, ben bilinç düzeyi daha yüksek olan taraftayım demek istemiyorum sakın öyle anlamayın, çünkü iş duygusal ilişkilere gelince insan istediği kadar okumuş olsun, istediği kadar mürekkep yalamış olsun, duygusal olarak uyarıldığı zaman insan kendisinin bile kendisine anlatamayacağı davranışlar içerisine girebiliyor. Biraz bunlara ışık tutmak istiyorum bu akşam.

Şimdi şöyle başlayalım, ilişkide ne oluyor? yani çok basit bir şekilde yaklaşalım; her ilişkide bir uyaran vardır, taraflar bu uyaranı kendi zeminlerince anlamlandırırlar ve yine taraflar tepki verirler. Burada biraz durmak istiyorum, örneklendirelim ki havada kalmasın.

Çok sık duyduğum bir örnekle başlamak istiyorum O da taraflardan biri ya bir seyahate gidiyor, ya iş arkadaşlarıyla bir yemeğe çıkıyor, ya gençlik arkadaşlarıyla yıllık toplantısına gidiyor, yani çiftin beraber olmadığı birbirlerinden ayrılacağı, tarafların birinin diğerinden ayrılmasını gerektiren bir faaliyete katıldığı bir örnek düşünelim. Bu akşam vereceğim bütün örnekler için Ali ile Ayşe’yi kullanayım. Aranızda Ali Ayşe varsa da kusura bakmayın sizlerle ilgili değil ama Ali Ayşe en çok kullanılan isimler olduğu için pratik olduğu için öyle yapalım.

Diyelim ki Ali arkadaşlarıyla yemeğe çıktı, Ayşe de evde. Ayşe Ali’ye mesaj yazıyor, mesela diyor ki “özledim” ya da “keşke burada olsaydın” ya da diyor ki “ne haber ne yapıyorsunuz“ Ayşe evde televizyon karşısında ve aklı Ali’de.

Şimdi öbür sahneye geçelim, Ali ya iş arkadaşlarıyla ya lise arkadaşlarıyla. Bir bir faaliyet içerisinde, sohbet var, yeniyor içiliyor. Belki bir iki kadeh bir şeyler içiliyor, yani Ali’nin aklı Ayşe’de değil Ayşe’yi sevmediği için istemediği için değil, o anda Ali’nin bulunduğu ortamdaki uyaranlar Ali için yeterince çekici. Dolayısıyla Ali o uyaranlarla meşgul, ikide bir telefonuna bakma ihtiyacı içerisinde de değil, yani Ayşe’nin ona mesaj yazabileceği olasılığı kapsama alanında ama, çok da önceliği değil. Dolayısıyla Ayşe Ali’ye diyelim ki akşam saat 10’da mesaj yazdı ve Ali 11’e 10 kalaya kadar telefonunu eline almadı. Böyle olunca Ayşe Ali’nin neden mesajına cevap vermemiş olabileceğine ilişkin senaryolar üretmeye başlar. Yani kendince anlamlandırmalar yapar. En önemli kısmı burası.

Teorik olarak bir insanın hangi duyguyu deneyimleyeceği karşılaştığı uyaran tarafından değil o uyarana atfettiği anlam tarafından belirlenir. Uyaran nedir? “Ali mesajıma cevap vermedi”. Veri bu kadar. Bu veriyi Ayşe nasıl anlamlandırdı? Ayşe’nin ne hissedeceği ve bu uyarana inasıl tepki vereceği, bu veriye ne anlam yükleyeceğiyle belirleniyor. En optimumundan en tercih edilmeyenine kadar örneklendireyim.

Mesela diyebilir ki “galiba iyi vakit geçiriyor, eh hakkı da yani 40 yıldır arkadaşlarını görmüyor“ ya da “iş arkadaşlarıyla gitmiş, kim bilir neler konuşuyorlar, boşver sen şimdi onu rahatsız etme, akşam geldiğinde konuşurum” diyebilir Ayşe veya dizisini izlemeye dalabilir ya da uyuyabilir, bu en optimum versiyon, böyle olmuyor genellikle.

Şimdi biraz daha şiddetlendireyim. Bir mesaj daha, “çok eğleniyorsun galiba” ya da “biliyorsun burada evde yalnız olan bir eşin var” ya da “evde sevgilin var” gibi.

Biraz daha şiddetlendireyim: Hızını alamaz, telefon eder bu sefer, ama Ali’nin bulunduğu ortam çok neşelidir müzik vardır, Ali duymaz telefonu. Bu sefer Ayşe daha da dellenir,  bu sefer durum senaryo üretmekten bana göre kahır üretmeye doğru evrilir. O kahırlar da şöyle olur genellikle; “beni sevmiyor artık, bana eskisi kadar değer vermiyor”, “ya da cazip bir alternatif çıktığında beni hemen ikinci plana atabiliyor”, yani kahır üretmeye gelince senaryonun hep baş rolünde mağdur Ayşe olacaktır. Yani her şey bana karşı bana rağmen olacaktır, o şekilde anlamlandıracaktır.

Daha da şiddetli versiyonu şöyle olur:  Ali eve geldiğinde Ayşe koltuğun üzerinde ölmüş bir hayvanın üzerine atlamaya hazır bir akbaba gibi bekliyordur, yani o anı bekliyordur ve o gelir gelmez yağdırmaya başlar, “zaten sen hep böylesin, hep böyle yaparsın, neden telefonuna bakmadın? Sen bilmiyor musun benim mesajlarıma cevap vermediğin zaman nasıl dellendiğimi? bildiğin halde yapıyorsun, beni düşünmüyorsun”.

Biraz daha şiddetlenirse mesela etrafta olan bir şeyleri üstüne atabilir, bu bir yastık da olabilir bir küllük de.

Biraz daha şiddetlenirse, Ayşe’nin  yazdığı kahırın  içeriğine göre, mesela yastığını yorganını verebilir ve “bu akşam sen sakın benim yanıma uğrama” diyebilir, “kanape yat aklın başına gelsin” diyebilir, daha da hırsını alamazsa tartaklayabilir, itebilir, tırmalayabilir, ısırabilir, çimdikleyebilir, tekmeleyebilir. Yani en optimumdan en yaşanması arzu edilmeyen senaryoya kadar sıralamış oldum. Bu senaryolarda dikkatinizi çekmek istediğim husus ş: verdiğimiz tepki varoluşumuzun genellikle zihinsel ve duygusal boyutundan olur. Kişinin bilinç düzeyi ne kadar gelişmişse, verilen tepki o kadar varoluşun zihinsel boyutundan olur. Bilinç düzeyi ne kadar daha az gelişmişe doğru giderse, o kadar daha duygular işin içine girer. Duygular derken ağlamaktan bahsetmiyorum, yani sinirlenmek, bağırmak, aşağılamak, küfretmek, sözel olarak taciz etmek, küçümsemek hakaret etmekten bahsediyorum. En ilkel düzeyde de kişi fevri davranmaya izin verir kendisine ve karşıdakine fiziksel olarak da tepki verir, yani bu ısırmak, çimdiklemek, vurmak, tekmelemek olabilir. Maalesef bazı durumlarda kesici aletlerle yaralamak olabilir. Gazetelerde okuduğumuz vakalardaki gibi öldürücü bir silahla öldürmeye kadar gidebilir tabii ama burada oraya kadar gitmediğini tahmin ediyorum, umut ediyorum.

Uyarana atfettiğimiz anlam, uyarana varoluşumuzun hangi boyutundan tepki vereceğimizi belirler. Yani bu zihinsel boyuttan mı olacak? duygusal boyuttan mı? zihinsel duygusal mı? zihinsel duygusal ve fiziksel boyutlar mı?

Zihinsel boyut anlatmak ,açıklamak, ikna etmeye çalışmak, talep etmek, buyurmak, kontrol etmeye çalışmayı barındırıyor. Bilinç düzeyi düştükçe duygusallık devreye giriyor. Kişi suçlayıcı, aşağılayıcı, taciz edici olabiliyor.

Duygusal boyuttaki tepkilerin spektrumu nedir? Geri çekilebilirim, hiçbir şey demeden kızıp içime kapanabilirim, küsebilirim, alanı terk edebilirim, ağlayabilirim veya sinirlenebilirim.

Fiziksel boyutta tepkilerin spektrumu nedir? Karşımdakini sarsabilirim, itebilirim, vurabilirim, ısırabilirim, tırmalayabilirim, saç çekebilirim, çimdikleyebilirim vesaire.

Tarafların uyaranları nasıl algılayıp anlamlandırdığı ve nasıl tepki verdiği bulundukları gelişim ya da bilinç düzeyi tarafından yapılandırılır.

Başka bir örnek daha vereyim, diyelim ki eşler ve Ayşe’nin annesi oturuyorlar ve diyelim ki bir pazar sabahı ve Ayşe kalkıyor kahvaltıyı hazırlıyor, ondan sonra evdeki köpekleri gezmeye çıkartıyor, geri geliyor çocukları uyandırıyor, kahvaltıya oturuyorlar. Kahvaltıda Ayşe’nin annesi damada “oh oh keyfin yerinde her şeyi kızım yapıyor” gibi bir laf ediyor diyelim. Günü geçiriyorlar,ondan sonra Ayşe’nin annesi evine dönüyor, Ali delleniyor ,senin annen ne demek istedi? yani ben sana yeterince önem vermiyor muyum mu demek istedi? sana yardım etmiyorum mu demek istedi? Kızacak bir yer arıyor. Ayşe açıklamaya çalışabilir “yok canım annem öyle bir şey demek istemedi, o işte öyle biliyorsun, annem bir laf olsun diye söyledi. Yani kesinlikle sana bir şey söylemeye çalışmadı”. Ali anlamaz, yok annen mutlaka bana bir bir yerden dokundurmayan çalışmıştır” da ısrar eder. Ayşe açıklama çabalarına devam eder, anlatmaya çalışır, ikna etmeye çalışır sonunda Ali Ayşe’ye “sen beni aptal mı zannediyorsun, aynı şeyi söyleyip söyleyip duruyorsun” der. Ayşe’ye hakaret etmeye başlar.

Bunlar ve buna benzer şeyler eşler arasında çok çok rastladığım şeyler, bunun ne anlama geldiğini birazdan anlatıyor olacağım. Ama şu anda tarafların uyarana atfettikleri anlam, ne hissedecekleri ve nasıl tepki vereceklerine odaklanalım. Atfedilen anlam verilen tepkiyi belirliyor. Tepkiler zihinsel, duygusal ve fiziksel olabilir. Bilinç düzeyi ne kadar gelişmişse o kadar fiziksel tepki görmüyoruz, o kadar daha çok zihinsel tepki görüyoruz

Bilinç düzeyi yüksek kişi de duygusal tepki verbilir tabi ki. Ancak bu tepki hakaret, suçlama, aşağılamayı barındıran bir duygusallık barındırmaz, yani daha seviyeli bir sinirlenme olur. seviyeli derken aşağılama, suçlama, hakaret barındırmayan demek istiyorum.

Şimdi konumuzun en önemli noktasına geldik. Peki bu anlamlandırmayı yapılandıran nedir? Neye göre yapılandı? aynı uyaran, taraflar farklı anlamlandırabiliyorlar. Aynı filmi izliyoruz, fakat o filmi izleyen insan sayısı kadar farklı anlamlandıran var değil mi? Neye göre oluyor? Şimdi bu kısmı mümkün olduğu kadar basit ve anlaşılabilir bir şekilde anlatmaya çalışacağım.

Nasıl bir domates çekirdeği domatesin nihai halinin barındırdığı tüm bileşenleri içinde bulunduruyorsa, bir bebek de yetişkin insanın barındırdığı tüm bileşenleri içinde bulundurur. Bu bileşenler nedir? Yani yetişkin bir insanın varoluşunun bileşenleri nelerdir? Fiziksel beden, duygular, bilişsel kapasitemiz ve maneviyatımız yani tinsel veya spiritüel boyutumuz.  Bu boyutlar çocuk doğduğunda hatta embriyoda mevcut, fakat bu yapılar zaman içerisinde sırasıyla beliriyor ve zaman içerisinde olgunlaşıyor.

Yani gelişmekte olan bir çocuk ilk önce teninin altındakinin kendisi olduğunu ve teninin dışındakinin kendisi olmadığının idrakine varıyor, yani İlk olarak “ben bir bedenim”in idrakına varıyor, yani bilinç gelişiminin ilk basamağı aslında bedenin idrak edilmesidir. Ama bu akşam oraya hiç girmeyeceğim, beden konumuzun dışında.

Bebek vücudunu idrak ettikten sonra duygusallığı veya duygusal bedeniyle temas etmeye başlar. Çocuk kendisi ağlarken annesi ağlamıyordur, babası ağlamıyordur, a der “ben ağlıyorum ama onlar ağlamıyor”. Evet bir beden var, parmağımı ağzıma koyuyorum, emziği ağzıma koyuyorum, aynı şeyler değil. Annem sinirli ben öyle hissetmiyorum. Onun sinirini hissediyorum ama ben öyle hissetmiyorum. Babam kaygılı, ben öyle değilim. Onlar gülüyorlar ben gülmüyorum. Ben ağlıyorum onlar ağlamıyor gibi. Benim duygularım var, başkalarının da duyguları var. Biz aynı şeyleri, aynı duyguları yaşamıyoruz. Çocuk bunu keşfetmeye başlar.

Çocuk için en zor dönem annenin veya babanın veya anne baba yoksa bakım sunan kişinin her zaman ona karşı onun isteklerini yerine getirecek şekilde davranmaması, dolayısıyla bakım sunan her zaman olumlu duygular duyulan bir kimse olamayabiliyor. Şimdi bir çocuk aynı yetişkine bir saat önce olumlu duygular beslerken bir saat sonra ona çikolata almadı diye veyahut da istediği bir şeyi yapmadı diye olumsuz duygular beslemek kafa karıştırıcıdır. Ben şimdi bunu seviyor muyum sevmiyor muyum? Hangisi? Çocuk küçük olduğu için aynı insana karşı bazen olumlu, bazen olumluz ve kimi zaman da olumluyla olumsuzu beraber barındırılabileceğini idrak etmek çok zordur.

Fakat optimum gelişim durumunda çocuk giderek bunu anlar ve yine optimum gelişim durumunda “evet anneme bazen kızıyorum bazen de çok seviyorum ama o aynı annem, kızsam da sevsem de o aynı annem” olduğunu idrak edebiliyor.

Bilinç düzeyinin ilişkiler açısından benim bu akşam üzerinde duracağım en önemli basamaklarından biri duygusal basamak olacak. İki aşamada üstünde duruyor olacağım; bir aşaması çocuğun diğerinin duygularının da olduğunu anlayamaması durumu. Terminoloji kullanacak olursam, narsistik bir yapılanma oluyor, narsistik bir gelişim düzeyi oluyor. Bu ne demek? İnsanların ihtiyaçları yerine getirecek nesneler olarak algılanması durumu. Gelişimin bu düzeyinde takılmış olan kişi dğerlerinin de kendisi gibi duygularının olabileceğini, davranışlarının diğeri üzerinde duygusal etkilerinin olacağını idrak edemezler.

Birkaç örnek vereyim: diyelim ki Ali ile Ayşe ilişki içerisindeler ve Ali’nin ilk eşinden bir oğlu bir kızı var. Ali’nin ayrı bir evi var. Ayşe’nin de ayrı bir evi var. Fakat Ali’nin evi Ayşe’ninki kıyasla biraz daha konforlu. Dolayısıyla Ali Ayşe’nin daha çok kendi evinde zaman geçirmesini ister, Ayşe de bunu kabul eder. Gel zaman git zaman Ayşe Ali’nin evine diş fırçası, tarak, terlik, gecelik, bornoz ve birkaç kıyafet bırakır. Bir gün Ali Ayşe’ye telefon eder ve der ki “Ayşe çabuk eve git, diş fırçanı, tarağını, her şeyini topla ve git çünkü akşama kızım ve oğlum geliyorlarmış”. Bu, demin anlattığım meseleye çok güzel bir örnek oldu. Çünkü Ali orada ne yapmıştır? gelecek olan çocuklarına odaklanıp “çabuk evi boşalt, neyin var neyin yok topla git de çocuklarım görmesin” cümlesinin Ayşe’de nasıl bir etki yaratabileceğini hiç kapsama alanına almamıştır.

Başka bir örnek vereyim: Ali ile Ayşe beraber olmaya başlamışlardır, sevgili olmuşlardır ve sevgili olmaya başladıktan kısa bir süre sonra Ayşe işten çıkarılmıştır ve kendini kötü hissediyordur, morali bozulmuştur, hiç böyle bir şeyi beklemiyordur, sosyal- ekonomik olarak bir darbedir bu Ayşe için. Ve tabii akşamları Ali ile bir yere gittiklerinde ya da evde televizyon seyrettiklerinde Ayşe’nin zemininde bu olduğu için Ali ile ne kadar kötü hissettiğini, ne kadar zorlandığını paylaşır. Bir akşam, iki akşam, üçüncü akşam Ali Ayşe’ye “a yeter ama ağlayacaksan git başka yerde ağla, ben zaten bütün gün çalışıyorum, bir de akşam gelip sana destek olamam, öyle bir enerjim yok” der. Bu da yine demin anlatmaya çalıştığıma güzel bir örnek oluyor çünkü olgun bir ilişkide taraflar birbirlerini tamamlarlar. Bir gün Ali’nin derdi olur Ayşe’ye anlatır, Ayşe destekler, başka bir gün Ayşe’nin derdi olur Ali’ye anlatır Ali destekler. Olgun bir ilişkide beklenen budur. Fakat taraflardan biri diğerini kendisini tatmin edecek nesne yerine koyduğunda nesne olarak gördüğü kişiye destek çıkamaz. Şimdi burada hemen altını çizmek istiyorum: Ali kötü bir insan değil aslında. Ali bunu bilerek yapmıyor. Başka türlüsünü yapabiledemediği için öyle davranıyor aslında. Kötü niyetle yapmıyor bunu, ama Ayşe bunu bilmiyor. Ayşe de bunu “beni sevmiyor, beni istemiyor“ şeklinde algılıyor, halbuki öyle değil.

Üçüncü basamak lisan öğrenilmesiyle başlar. Yeni bir yapı belirir: zihinsel yapı. Bilişsel  kapasitemiz, bilişsel yeteneğimiz gelişmeye başlar. Bilişsel yetenek gelişmeye başladığında kişi artık anda yaşama cennetinden kovulmuştur diyebiliriz. Lisan öğrenmekle beraber çocuk anda yaşamaktan kurtulur mu desem ya da anda yaşamayı kaybeder mi desem, artık ona siz karar verin. Lisanın öğrenilmesiyle beraber yepyeni bir araçla tanışmış olur insan. Artık kendisini ifade etmek için lisanı öğrenmiştir, düşünebilir. Zaman geçtikçe şunu da fark eder; düşünüp söylediklerim var, düşünüp söylemediklerim var. Yani düşünebilirim ve söylemeyebilirim.

Bunun öbür tarafı da var. Karşımdaki de düşünüp söyleyebilir ve düşünüp söylemeyebilir. Yani aslında çok karmaşık bir yapı çıkıyor ortaya. İlişkiden bahsettiğimiz zaman aslında iki fiziksel beden, iki duygusal beden ve iki bilişsel yapıdan bahsediyoruz, oldukça karmaşık. Bu yapıların gelişmeleri farklı zeminlerde oluşuyor, dolayısıyla hiç örtüşmeyebilir. Yani Ayşe’nin duygulandığı şeylerle Ali’nin duygulandığı şeyler hiç örtüşmeyebilir. Ali’nin öğrenip içselleştirdiği değer yargıları ve inançlarla Ayşe’nin öğrenip içselleştirdiği değer yargıları ve inançlar hiç örtüşmeyebilir, genellikle de öyledir zaten.

Şimdi problem nereden kaynaklanıyor biraz oradan bahsedeyim. Eğer kişinin gelişim düzeyi demin anlattığım kendisinin ve diğerinin duygularının idrak edildiği dönemde takılmışsa, (takılmaktan kastım de hem benim duygularım var hem diğerinin duyguları var, artı aynı insana karşı hem olumlu hem olumsuz duygular besleyebilirim, kendime karşı da hem olumlu hem olumsuz duygular besleyebilirim) burada bir eksiklik vardır. Hümanistik bakış açısına göre insan kanapede yumurta gibi otursa bile kendisini gerçekleştirmeye doğru hareket eder. Kendini gerçekleştirmeye doğru hareket etmek ne demek? Demin anlattığıma dönecek olursam, başkasının duygusunun olduğunu da anlamalıyım, aynı insana hem olumlu hem olumsuz duyguları besleyebilecek kapasiteye gelmem lazım demektir. Yani, kendini gerçekleştirmek demek, doğuştan sahip olduğum bileşenleri tanıyıp kullanabilmem demek.

Madem ki İnsan ne yaparsa yapsın kendini gerçekleştirmeye doğru hareket edecek şekilde formatlanmış, o zaman ilişkilerde bu kendini nasıl gösteriyor? Diyelim ki benim gelişimim aynı insana karşı hem olumlu hem olumsuz duyguları barındırma aşamasında takıldı. Hümanistik yaklaşıma göre benim organizmam, benim varoluşum bana her fırsatta bunu kapsayıp aşmam için bir deneyim sunacaktır. Daha doğrusu ben karşılaştığım olayları, uyaranları, takıldığım yerdeki zihinsel kapasitemle algılayıp anlamlandırırım, belki bu sefer hallederim umuduyla.

İlk verdiğim örneğe dönecek olursam Ali arkadaşlarıyla yemeğe çıktı, mesajıma cevap vermiyor. Veri bu. Ali evden çıkarken sevdiğim insandı, olumlu duygular beslediğim insandı. İki saat sonra Ali benim mesajıma yarım saat içinde cevap vermeyince, benim için sevmediğim bir insan oluyor, hatta nefret ediyorum Ali’den. İki saat önce seviyordum, şimdi sevmiyorum. Bu durum bende öyle bir kaygı uyandırır ki ben o kaygıyla baş edemem. O kaygıyla baş edemediğim için de Ali’ye sarmaya başlarım. Ali’ye sarmamın nedeni  Ali’ye kötü bir şey yapmak için değil aslında, üzücü taraf bu. Çünkü Ali’ye sarıyorum ki Ali benimle ilgilensin, onu tekrar seveceğim surete bürünsün ki benim bu kapsayamadığım kaygım bitsin, bu işkence bitsin diye. Bilmem anlatabiliyor muyum. Ali bunu nereden anlasın ki? Ali’nin tarafından olaya baktığınızda “bu kadına ne oldu? İçinden bir canavar çıktı, bu kadın benim sevdiğim kadın değil, ne oluyor bu kadına, arada bir böyle bir canavarlaşıyor” sorularını kendine sormaktadır.  Ali çaresizlik içerisinde eve döndüğünde Ayşe’ye istediği kadar “vallahi öyle bir şey yok, billahi seni seviyorum, bak resimleri göstereyim, senin düşündüğün gibi bir şey yok” dese de Ayşe’deki o tahammül edemeyeceği kaygı bir kez raydan çıktığı için artık Ali’nin sözel ifadeleri, anlatımları o kapsayamadığı, kendisine çok fazla gelen, olumlu ve olumsuz duyguları bir arada yaşatan kaygı ortalığı darma duman etmesine neden olur ve Ayşe o akşam Ali’yi bıktırana kadar hızını alamaz. Ali de çaresizlik içerisinde kıvranır. Onun durumu da çok kötü. Anlatmaya çalışır olmaz, bağırır olmaz, ama Ali’nin  el kaldırma ya da vurma itme gibi bir repertuarı olmadığı için zaman zaman da Ayşe’nin çimdiklemesine, vurmasına, kafasına bir şeyler fırlatması maruz kalır ve bu onu çok çaresiz hissettirir.

Bu kötü versiyondu. Yani bir taraf derdini anlatamıyor, varoluşun zihinsel boyutunda konumlanmış; öbür taraf varoluşun duygusal boyutunda konumlanmış. Bu akşam üzerinde durmak istediğim mesele bu. Böyle olunca ilişkinin gidişatı çok çözümsüz bir yere doğru gider.

Demin anlatmaya çalıştığım bu yapılar sırasıyla belirir, yani fiziksel- duygusal- zihinsel ve tinsel. Hikayenin tamamına girsem sabaha kadar beni dinlemek zorunda kalırsınız. Onun için duygusal ve zihinsel boyutlara odaklanmayı seçtim çünkü çiftlerde genellikle burada bir  uyuşmazlık olduğu zaman  sorunlar daha belirgin olarak ortaya çıkıyor.

Kişi varoluşunun hangi boyutundan tehdit algılıyor? Bir de oraya bakalım. Genellikle iki boyuttan algılıyor: ya zihinsel boyuttan algılayabilir yani “düşüncelerim diğeri tarafından kabul görmüyor, ben diğeri tarafından saygı görmüyorum” ya da “ben kendimi yetersiz ve beceriksiz buluyorum” bunlar zihinsel boyuttan algılanan tehdite örnek.

Bir de duygusal boyuttan algılanan tehdit var: o da “reddediliyorum, onaylanmıyorum, sevilmiyorum, önemsenmiyorum, değer verilmiyorum” şeklinde deneyimlenir.

Burada altını çizmek istediğim çok önemli bir husus var: zinhar duygusal boyuttan tehdit algılıyorsam bilinç düzeyi olarak daha aşağıdayım diye düşünmenizi istemiyorum. Öyle bir şey yok! En gelişmiş kişi bile duygusal boyuttan tehdit alabilir. Önemli olan tehdidi nereden aldığımız değil aldığımız tehdide karşı nasıl tepki verdiğimizdir.

Geçen gün bankada müşteri temsilcimle yaşadığım olaydan örnek vermek istiyorum; Cuma sabah kendisine bir konuyla ilgili bir mail yazdım, cevap vermedi. Pazartesi öğlene kadar bekledim, cevap vermedi. Pazartesi öğleden sonra hatırlatma maili yazdım, cevap vermedi. Salı günü telefonla aradım, telefonuma yanıt vermedi. Cep telefonundan aradım, yanıt vermedi. Bankanın genel numarasını aradım. Bu tutumum hızımı alamayıp gagalamaya başladığım göstergesi. Kendime gaz veriyorum: neden cevap vermiyor, nasıl vermez? nasıl beni görmezden gelir? İçimden gidip onu tartaklamak bile geçti, tabi ki yapmadım, ama dşündüm.

Bu örneği paylaşıyorum çünkü en gelişmiş düzeyde olsak bile böyle şeyler yapmak içimizden gelebilir. Önemli olan durumu nasıl yönettiğimiz, yani verdiğimiz tepkidir. Hangi bilinç düzeyinde olduğumuzu belirleyen içimizden geçen değil meseleyi nasıl yönettiğimizdir. 

İyiyle kötüyü, veya aynı kişiye yönelik olumlu duygularla olumsuz duyguları aynı yerde barındıramayanın teknik adı borderline. Genellikle narsist ve borderline gelişim düzeyinde olanlar duygusal boyuttan tetiklenirler. Yani reddedilme, onaylanmama, sevilmeme, önemsenmeme, değer verilmeme. Bu şekilde tetiklenmekte haklıdırlar. Çünkü gelişimde bir eksiklik kaldığında, gündelik hayatta karşılaşılan olaylar eksik kalanı tetikleyecek en ufak bir veri barındırıyorsa, hemen o şekilde anlamlandırılırlar. Organizmamız o eğilimi gösterir. Neden? Belki bu sefer aşarım diye. Belki bu sefer farklı bir şey yaşarım diye.

Ben hep şu örneği veririm, derim ki: Çocukken bir ebeveyin tarafından kapsanmak, kollanmak, sevgi görmek, şevkat görmek her çocuğun hakkı ve her çocuk buna sahip olmalı. Nasıl yeni bir cep telefonu aldığımızda 24 saat şarjda tutun diyorlarsa, çocuğun da bir şarj süresi var. İlk 8 yıl çok önemli, anne babadan veya bakım sunandan sevgi şefkat görme, kapsanma zamanı. Ondan önce prizden çekersek olmaz, o şarj dolmalı!

“Hangimizin şarjı doldu acaba” Artık iyi haber mi kötü haber mi bilmiyorum ama hepimiz alacaklıyız. Dünyanın en iyi annesi babasına sahip olsak bile alacaklıyız. Peki ne yapacağız? Şöyle bir metafor düşünün: priz ve fiş. Çocukken elimde bir fiş, sokacak bir priz ararım. Çocukken ararım ve buna hakkım var. Ama yetişkinken fiş de benim priz de benim. Demin sordu ya birisi “Peki ne yapacağız” diye: iyi haber şu: dışarıda aradığın her şey damarlarında akan kanda mevcut. Yetişkinlikte fiş de priz de benim.

Kötü demeyeyim ama pek de sevmeyeceğiz haber, bu dışarıda aradığım ve bende olan şey var ya, damarlarımda akan kanda mevcut olan, onu keşfetmek, kitap okuyarak, kişisel gelişim seminerlerinin bir tanesinden diğerine hoplayarak, Nita’yı dinleyerek olmuyor. Zihinsel olarak anlayabilirsiniz tabii ki, anlamak başka bir şey, deneyimlemek başka bir şey. Yapılacak olan şey, birazdan oraya da geleceğim, kaygının kapsanamayacağı bir düzeye geldiğinde, dışarıdaki uyaranla uğraşmak yerine, kaygıyla kalabilmek ve insanın o durumda kendi içine yolculuk yaparak, kendine yönelerek, “ben şimdi ne yaşıyorum” u yavaş yavaş kendisine tanımlamaya başlaması.

Daha teknik söyleyecek olursam varoluşun zihinsel boyutunun duygusal ve bedensel boyutlarda deneyimlenenleri tanımlamakta kullanılması. Kahır üretmekte kullanması değil. Zihin uydurur onun işi bu. Madem ki bir şeylerle meşgul olmak istiyor zihin, o zaman o meşguliyeti ona ben o zorlandığım anda bedenimde yaşadıklarımı ve ona eşlik eden duygularımı tanımlatmakla sağlayayım. Oraya da geleceğim birazdan.

Şimdi bilinç düzeyinin düşük ya da gelişmiş olduğunun göstergelerinden birazcık söz etmek istiyorum ki kendinizi öyle bir durumda bulursanız, kendiniz ya da karşınızdakini, elinizde biraz ipucu olsun. 

Martin Buber’in -varoluşçu bir filozof kendisi- kendi deyimiyle “I-thou (ben ve sen) ya da I-it (ben ve benim uzantım). Şimdi bunun ne olduğundan birazcık bahsedeyim.

Ben ve sen ilişkisinde, benim nasıl düşüncelerim, duygularım, bedenim varsa sen de aynı şeylere sahipsin. Ali ile Ayşe örneğine dönelim, ikisinin de gelişmiş bilinç düzeylerinde olduklarını varsayalım. Ayşe Ali’ye mesaj yazıp Ali’den cevap gelmediğinde Ayşe bedeninde bir büzüşme hissedebilir, duygusal olarak üzüntü hissedebilir. Buna atfettiği anlam olarak “beni unuttu, beni aklına getirmiyor” diye düşünebilir. Bunların hepsi mümkün, ama aynı zamanda şunu da düşünür: “Ali şu anda iyi zaman geçiriyor. Arkadaşlarıyla beraber ya da iş arkadaşlarıyla beraber. Şu anda benim mesajımı görmemiş olması bana değer vermiyor anlamına gelmez, saçmalıyorum”. Cevapsız kalacağı 2 saat 3 saati tolere edebilir.  Ben ve sen ilişkisi demek aslında ben kendimi ortaya koyarım, karşımdakinin de kendisini ortaya koymasına izin veririm. Biz farklılık içerisinde de birlikte olabiliriz. Birlikte olmamız için aynı şekilde düşünmek, aynı şekilde hissetmeye ihtiyacımız yok. Ben ve sen ilişkisi böyle bir şey.

Ama ben ve benim uzantım ilişkisi çok farklı. Diğerini kendisinin uzantısı olan olarak gören taraf diğerinin de düşünceleri duyguları olduğunu idrak edemez. Çok rastladığım bir örnekten bahsedeyim, özellikle yeni doğum yapmış kadınlarda. Evdedir, hele çalışan bir kadınsa o dönem çalışmıyor evde, iki-üç saatte bir emziriyor, onun dünyası çocuk bezleri, çocuk kakası, çocuk kusmuğu, süt sağmak, emzirmek. Böyle bir hayatı var. Ama erkek işe gidiyor. Farklı uyaranlara maruz kalıyor, adam bunalmış değil. Ama kadın bunalmış vaziyette. Çok da genellemek istemiyorum ama genellikle o dönemde hem kadın hem erkek ben ve benim uzantım ilişkisine giriyorlar. Çünkü kadın adam eve geldiğinde çocukla ilgilensin istiyor, kendisiyle ilgilensin istiyor, ama adam zaten yorgun bir gün geçirmiş ve de zaten çok da koşa koşa eve gitmiyor çünkü evde nasıl bir manzaranın onu beklediğini biliyor. Bazı erkekler için de çocuk olduktan sonra kendilerinin ikinci plana atıldığı gibi bir algı da varsa, kadın da erkek de daha çok kendi dünyalarına kaçıyorlar ve birbirlerinin içinde bulundukları durumu anlayamıyorlar. 

Örnek: Ayşe diyelim ki çalışıyordu, Ali de çalışıyor, tam Ayşe’nin doğuracağı zamanda bir şansızlık oldu ve Ayşenin işine son verildi. Şimdi duruma bakar mısınız, Ali birdenbire yeni doğum yapmış bir eş, iki kişilik aileye yeni gelmiş bir bebek, kendi de ilk defa baba oluyor, ama onun da üstüne iki kazanç girerken eve şimdi sadece kendi kazancı girecek ve iki kişi geçindirirken üç kişi geçindirecek, bir stres var adamın üstünde. Adam bunalmış zaten, ama kadın da adam eve geldiğinde “sen niye benimle ilgilenmiyorsun? Sen neden çocukla ilgilenmiyorsun?  sen neden bize daha fazla zaman ayırmıyorsun?” gibi adamı yemeye başladığında ben ve benim uzantım oluyor.

Adam da çeşitli nedenlerden dolayı kendi kaygılarını eşiyle paylaşamıyor aslında. Çünkü kadının yeterince derdi var, adam bir de ona ben de kaygılıyımı anlatamıyor. Zaten birçok erkek o şekilde bir etkileşim içerisine girmeyi de ya seçmiyor ya öğrenmiyor. Dolayısıyla adam da karısına ben ve benim uzantım şeklinde davranmaya başlıyor. Yani bir göstergesi o, bilinç düzeylerinin farklı olduğunun.

Bir diğer gösterge, şöyle açıklayacağım. İyi olduğumuz zaman fiziksel olarak doyum deneyimleriz, duygusal olarak ait hissederiz,  zihinsel olarak güçlü, yeterli, becerikli hissederiz ve manevi olarak da hayatımızın bir anlamı amacı olduğunu deneyimleriz.

Bir şeyler iyi gitmediğinde duygumuz değişir, yani basit örneğe gidelim yine, Ali yemekte Ayşe evde mesajına cevap gelmedi, Ayşe öfkeli, bunun gibi birçok şey yaşadığında bir ay içinde diyelim ki Ali ile ilişkisinde çöküntü yaşamaya başlar, yani yoksunluk, Yalnızlık, zayıflık ve anlamsızlık yaşamaya başlar. Bilinç düzeyi gelişmemiş olanlar, insanlar psikologlara ya öfkeliyken gelir ya da çökkünken gelir ve talep ettikleri şudur: “beni o şekilde destekle ki ben tekrardan sorun öncesi halime döneyim. Ama öyle olmuyor, saat şeklinde ilerliyoruz, geri gidemiyoruz. İlişkideki her zorlanma iki taraf için de kendini geliştirme fırsatı olarak kullanılmal. Kendini geliştirme fırsatı olarak kullanmak demek zorlanmak demektir. Çok basite indirgiyorum, kişi utanç, kaygı ve suçluluk yaşamadan gelişemez. Mümkünü yok. Yani utanç, kaygı ve suçluluk ne demek aslında ? diğerini fark ediyorum demek, diğerinden utanıyorum, diğerine karşı yaptığıma ilişkin suçluluk yaşıyorum, ya da yaptığımın diğeri üzerindeki etkisinin ne olabileceğine, ona nasıl bir zarar verdim, ona nasıl bir üzüntü verdim, kaygı verdimle ilgili bir farkındalık yaşamam lazım. İçinden geçmesi zor olan burası. Burayı yaşamaya direnç gösteren insanlar olgunlaşamaz. Geri gidemeyiz, gelişim bu ana kadar olan her şey ve biraz daha fazlasıdır. Dolayısıyla kendimizi geliştirmek istiyorsak eğer, yaşadığımız zorluğun içine dalmaya razı olmamız lazım.

Bir diğer gösterge bütünleşme ve farklılaşma, bunu biraz soyut bir şey olduğu için böyle gözlerinize bakarak anlatayım bunu. Benimle gestalt çalışmış olanlar için çok tanıdık bir terim. Yaşama bir bir şeylerle bütünleşme ve bir şeylerden farklılaşma süreci olarak bakabiliriz. Fiziksel boyutta yemek yediğimiz zaman yemekle bütünleşiyoruz, tuvalete gittiğimiz zaman yediklerimizden farklılaşıyoruz. Mesela duygusal anlamda birisiyle beraber bir şeyi paylaştığımızda, aynı şeye bakıp benzer şekilde duygulandığımızda duygusal anlamda bütünleşiyoruz.

Mesela ben üniversitede ders anlattığımda, öğrencilerim beni dinlediklerinde, zihinsel anlamda bütünleşiyoruz. Zil çalıp ders bittiğinde o zihinsel olarak bütünleşmemiz sona eriyor ve farklılaşıyoruz. Hayat her daim, her an bir şeylerle bütünleşip bir şeylerden farklılaştığımız süreçtir. Bana göre yaşam temelde iki işlevle sürdürülen bir süreçtir: bütünleşme ve farklılaşma. Ve bana göre bütün psikopatolojiler bütünleşme ve farklılaşma kıvamındaki bozukluktan kaynaklanır. Bir şeylerle çok bütünleşip farklılaşamıyorsak veya birşeylerden çok farklılaşmışsak ve bütünleşemiyorsak, orada bir tıkanıklık var demektir.

Demin anlattığım konuya bağlayacak olursam bunu, kendi duygularıyla çok bütünleşmiş, diğerinin duygularından da bir haber, yani çok farklılaşmış olmak, narsistik bir konumlandırmaya işaret ediyor. Aynı insana ilişkin hem olumlu hem olumsuz duyguları barındırmakta zorlanmak demek, aynı anda hem bütünleşip hem farklılaşmayı becerememek demek. Felsefi anlamda bana göre hayat, sürekli bir şeylerle bütünleşip bütünleştiğim şeyden farklılaşıp yeni bir şeylerle bütünleşip onlardan da farklılaşmak sürecidir. Bu yeni bir şeyler derken yeni bir insanı anlamayın sakın. Onu demek istemiyorum. Ama aynı insanla da aynı şeylere tutunmamak lazım. Çünkü gelişiyoruz, evet gelişiyoruz, büyüyoruz, olgunlaşıyoruz. Kalp atışını düşünün. Kalp nasıl atar böyle böyle değil mi yani hayat da öyle, bütün organlarımız öyle, aslında bir şeylerle bütünleşip bir şeylerden farklılaşıyoruz sürekli olarak. Ve bunu dengeli olarak yapmak zorundayız, kıvamında yapmak zorundayız, kıvamsızlık ne demek?  bir şeye çok tutunup onu bırakmamak demek ya da kendini bir şeyle çok tanımlamak demek. “Sen olmazsan yaşayamam” mesela, o zaman sensiz yaşayamam dediğim kişiyle çok bütünleşmişim, kıvam bozukluğu var, ya da “bunu asla yapamam” diyorsam bir şeyden çok farklılaşmışım, onu yadsıyorum demektir.

Son olarak bilinç düzeylerini nereden anlayacağız? Kişi tepkilerine şahitlik edebiliyorsa farkındadır, farkındaysa o kişiyle çalışılabilir, o kişi gelişebilir. Ama kişi tepkilerine şahitlik edemiyorsa, yaptıklarının farkında değilse, hiçbir şekilde o kişiyle çalışılmaz.

Şimdi bu ne demek? Ayşe şöyle dese; diyelim ki yastık fırlattı, hakaret etti, tırmıkladı, ertesi sabah Ali’ye şöyle bir şey dese “Ya bana ne oldu bilmiyorum, ya çok utanıyorum, neler yaptım ben dün sana, ama inan kötü niyetle yapamıyorum, kendime hakim olamıyorum” o kişiyle çalışılır. Çünkü o kişi yaptığının farkında, şahitlik edebiliyor kendisine.

Ama bir de şöyle bir durum var “Ne yapmışım ki?! Ne yani?! ne var yaptığımda?! Sen kendi yaptığına bak!” bu yaptıklarımı hak görüyorsam kendime, bunu sen istedin, sen kaşındın” şeklinde bir de üste çıkıyorsa, orada pek hayat olamaz. O ilişkinin sağlıklı bir şekilde ilerlemesi mümkün değil.

Çünkü anlamıyorsa durumu anlatmanın bir yolu yok, o zaman çıkmaz sokak . İşte  o çok üzücü oluyor. Diyelim ki şahit olabiliyor kendisine, şimdiye kadar söylediklerimi özetleyeceğim:

“Annen ne demek istedi, sana destek olmadığımı mı ima ediyor?” Kadın açıklama yapıyor, öyle olmadığını anlatmaya çalışıyor, Ali de diyor ki “aynı şeyleri anlatıp duruyorsun bana, zeki değilsin mi demeye çalışıyorsun”. Bu sefer kadın üzülür, anlatmaya çalıştıkça suçlanmaktadır, nihayteinde ağlamaya başlar. Bu sefer Ali ona “sen hastasın” der, aşağılamaya başlar, tipik patolojik bir narsizm davranışı bu, giderek üste çıkar ve karşıdaki giderek kendisini değersiz hissetmeye başlar ve hatta kendinden şüphe etmeye başlar, o duruma gelir. 

Bir borderline örneği de şöyle: Mesela evlilik yıl dönümünde Ayşe diyor ki “hayal kırıklığına uğradım, özel bir şekilde kutlamak istediğimi biliyordu, özenmemiş, gelişi güzel bir restoranda yer ayırmış,  bana önem vermiyor, değersizlik duygum depreşti”. Bağırır, suçlar yastığı yorganı eline verip kanepede yatmasını ister. “Belki o kuş beynin gelişir” gibi bir de hakaret eder, hızını alamayıp bir de tacizkar mesaj yazar. Orada ne oluyor?  Ali anlatmaya, açıklamaya, ikna etmeye çalışıyor, ama nafile anlatamaz. Çünkü ulaşmaz, durum ne oluyor aslında?

Gelişimsel olarak daha alt düzeyde olan duygusal olarak kendini regüle edemediği için diğerinin ihtiyacına duyarlı olamaz. Algıladığı tehdide karşı kendisini korumaya odaklanır.

Ayşe Ali’nin durumunu algılayamıyor o anda, kendisinin algıladığı tehdit nedir? Ben Ali’ye karşı hem olumlu hem olumsuz duygular barındırıyorum, bu benim için çok tehditkar, ben bu kaygıyı kendi içimde halledemiyorum. Tabii o öyle düşünmüyor da durum bu ve Ali ile aşmaya başlıyor.

Gelişimsel olarak daha üst düzeyde olanın girişimleri karşılık bulamayınca ilişkisel alandan bir şekilde çekilmeye çalışıyor, yani tamam tamam diyor, gidiyor, susuyor, bir şey yapıyor. Ali’nin bu çekilmesi Ayşe’yi daha da çok dellendiriyor. Alt düzeyde olanın algıladığı tehdidi daha da arttırıyor. Peki neye ihtiyaç var orada? Gelişimsel olarak daha alt düzeyde olanın ihtiyacı kapsanmak, sakinleştirilmek. Ancak davranışları diğerinin bunu sağlamamasını garantiliyor. Yani öyle bir talep ediyor ki bunu, karşıdaki değil onu sarıp sarmalamak, şeytan görsün yüzünü diyesi geliyor. Bu da Ayşe’nin durumunu daha da çıkmaz bir hale getiriyor. Gelişimsel olarak daha alt düzeyde olanın ihtiyacı, sarılıp sarmalanmak diyorum ya, şimdi haklı olarak şöyle dediğinizi duyar gibi oluyorum: “Allah Allah insanın karısı kocası ya da sevgilisi annesi değil ki sarıp sarmasın, ona sevgi şefkat göstersin, Hani fiş de bizdik priz de bizdik? Niye o zaman Ayşe’nin prizi biz olacağız ?” diyebilirsiniz tabii ki çok haklı olarak. Ama gelin görün ki gelişim düzeylerinde böyle bir farklılık olduğunda her zaman ama her zaman gelişim düzeyi daha üstte olanın daha altta olana kol kanat germesi gerekir.

Şöyle düşünün; Meyvesi olan bir ağaç, ağaçtaki meyve, fidanı bilir, gövdeyi bilir, dalı bilir, yaprağı bilir. Yaprak; fidanı bilir-gövdeyi bilir-dalı bilir; Dal, fidanı bilir -gövdeyi bilir;  Gövde, fidanı bilir.

Dolayısıyla kaygı düzeyi daha az olan, kaygı düzeyi daha fazla olana artık ebeveynlik mi dersiniz, terapistlik mi dersiniz, süt annelik mi dersiniz, ne derseniz deyin ama onu sağlamak zorunda başka yolu yok. Anlatarak olacak bir şey değil, had bildirerek hiç olacak bir şey değil, cezalandırarak hiç olacak bir şey değil, anlasın diye beklemek boşuna!  Evet Ayşe saldırıyorsa çok kaygılı demektir. Dolayısıyla yapılacak tek şey, ona sevgiyle, şefkatle yaklaşmak. Ama burada yine altını çizmek istiyorum: diğeri davranışlarına şahitlik edebiliyorsa Okey, edemiyorsa boşuna,  dead-end, yani çıkmaz sokak!

Eğer şahitlik edebiliyorsa bilinç düzeyi daha üste olanın rolü ne olacak? Gelişim düzeyi daha aşağıda olan tarafın ihtiyacı kapsanmak, sarılmak, sarmalanmak, değiştirilmeye çalışmadan olduğu gibi kabul edilmek. Bu ne zaman istenir? Çocukken istenir. Ebeveyninden alamadığını diğerinin ona sunmasını ister, deneyimlenen ne olursa olsun kapsanmak ve barındırılmak ister. Bu diğerinde nasıl bir mevcudiyet gerektirir? Nasıl bir mevcudiyet niteliği gerektirir? Sabır gösterecek, tahammül gösterecek, yansız, tarafsız, tercihsiz bir dikkat gösterecek, merak edecek, ilgi gösterecek, lütufla, ihsanla, şefkatle karşıdakine sarılacak.

Diyeceksiniz ki şimdi kardeşim sen bunun için para alıyorsun, yaparsın tabi ki. Ama ilişkide tarafların bunu birbirine yapması çok zor. Öyle değil mi? Kabul ediyorum, evet zor. hiç gördüm mü? Gördüm.

Bu çift terapiye gelirse, yine söylüyorum bilinç düzeyi daha düşük olanın şahitlik etmesi şartıyla, terapist ne yapacak? Duygusal regülasyonu sağlayamayan tarafın ihtiyacını karşılayabilecek, yani demin gösterdiğim şekilde onu kapsayacak, sakinleştirecek, destekleyecek ve diğer tarafa bunun nasıl sağlanabileceğini modellemiş olacak. Bu yöntem çiftin şimdi ve burada olmasını sağlayacak, “dün öyle yapmıştın, yarın da yapacaksın, zaten sen hep öyle yapardın”da olmayacaklar. Tamir etmek, halletmek, değiştirmek, manipüle etmek yerine çiftin o anda, ihtiyaçla temas etmesine vesile olacak bu yöntem. Temas farkındalık sağlayacak, farkındalık deneyimi değiştirecek. Ama tabii ki bu kısa sürede olmayacak, uzun sürede olacak. Bir sene mi? Bir sene az, bir sene çok az.

Evet ben biraz burada durayım. Sizin sormak istediğiniz ya da söylemek istediğiniz bir şeyler varsa onları dinleyeyim.

Dinleyici sorusu: ne zaman değer? 

Eğer karşıdaki şahitlik edebiliyorsa, o insanı seviyorsanız değer tabii ki, Çünkü değişebilir. Kaldı ki bilinç düzeyi daha yüksek olan da burada çok şey öğrenir, çok şey, çok şey öğrenir ve gelişir inanın.

Gelen Yorum: bilinç düzeyi yüksek olanın da bazı yanları gelişmiş değilse durum sanki zor

Who promised you rose gardens diyesim var, yani her yer gül bahçesi değil, tabii ki dikenler olacak. Bence istek varsa, inanç varsa mümkün.

Dinleyici sorusu:  Araba kullanıyorum da sorabilir miyim, yazamadım, biri diğerinin devamlı terapisti gibi olmaz mı o zaman? hani bilinç seviyesi  yüksek olan diğer kişinin sürekli terapisti gibi yaşamak durumunda kalır mı diye aklıma takıldı…

Sürekli değil tabii ki fakat başta o 24 saat şarjda kalacaktı ya, başta biraz sürekli gibi olabilir, ama benim yıllar içerisinde böyle çalıştığım çiftler oldu, inanılmaz güzel ilişkilere dönüştüğünü gördüm, şahit oldum. Sevgi emek ister. Evet sevgi emek ister.

Dinleyici sorusu:  Bilinç düzeyi yüksek olan yorulur tükenirse ne yapabilir dengeyi nasıl kurabilir ? Hepimizin kendimizi destekleyecek alanlarımızın mutlaka olması lazım.  Bence hiçbir ilişkide taraflar birbirlerinin salt besleyicileri olmaması lazım, ilişkinin dışında beslenebilecek alanlar yaratmakla yükümlüyüz kendimize.

Dinleyici sorusu:  Kendimizi nasıl yakalayacağız davranışlarımıza şahitlik edebilmek için?

Çok güzel bir soru. Zorlandığımız yerde mutlaka bir rahatsızlık hissederiz, bu rahatsızlık ya bedensel boyutta kendini gösterir, ya duygusal ya da zihinsel boyutta. Her zamankinden daha tedirginsem, her zamankinden daha kaygılıysam, zaten bedenimde birşey varsa onu algılıyorumdur inşallah, bunu pas geçmemek lazım. Zorlanıyorsam şöyle düşünmek lazım:  Her zorlanmanın barındırdığı bir iç görü vardır, o zorlanmaya zorlanmanın barındırdığı iç görüyü anlayacak şekilde bilinçli ve farkındalıklı bir şekilde eğilmek lazım.

Gelen Yorum: Bilinç düzeyi yüksek olan diğerinin aşağıda olduğunu bilirse daha azı ile yetinmeyebilir, çekmek istemeyebilir bir eşitsizlik bilinci oluşursa

Bu ifade şekli beni biraz düşündürdü, çünkü hiçbirimiz diğerimizin daha üstünde altında falan değiliz, hepimiz aynı bütünün parçalarıyız, hepimiz aynı kaynağın göstergeleriyiz. Bu şekilde konumlanırsak diğerini gelişimsel olarak bazı duraksamalara maruz kaldığı için ötekileştirmeyebiliriz. Onu başardığımız zaman zaten diğerine el uzatacak şefkati ve o kuvveti bulabiliriz.

Gelen Yorum: bunu bir Terapist gibi tam olarak neden kaynaklandığını anlamak değil, değil mi? iç görüyü anlamak dediğimiz şey aslında şu anda bana bir şeyler oluyor ve ben bununla burada kalıyorum ve bakıyorum. Yoksa yorumlamak neden böyle, nereden geldi değil.  İçgörüyü anlamak burada bana şu an bir şey oldu demek ve onunla orada kalabilmek

Teşekkür ederim bu fırsatı verdiğin için, zihnimi zinhar hikaye yazmakta kullanmayayım. zinhar ! Yanlış yola saparım. Bilişsel kapasitemi, bedenimde yaşadıklarımı ve buna eşlik eden duygularımı tanımlamakta kullanayım, tanımlamak diyorum bakın, yorumlamak demiyorum, tanımlamak.

Midem sıkıştı, nefes alamıyorum, sırtım ağrıyor, üzgünüm, sinirliyim, kaygılıyım, o kadar. Tanımlamak. Bu bir yöntem. Benim tabirimle bu yöntemi sürekli uyguladığınız zaman çok güzel bir ibadet haline geliyor ve ancak bu ibadeti uyguladıkça o zorlanmanın barındırdığı içgörüyü anlamak mümkün oluyor. Sonuçlara hükmetmeye çalışarak hiçbir sona varamıyoruz, onu söyleyeyim. Bu yöntemin adı “gestalt awareness practice” =  gestalt farkındalık uygulaması.

Dinleyici sorusu:   Şahitlik edemiyorsa insanın gelişme şansı var mıdır gerçekten?

Yoktur, yoktur. Eğer direniyorsa başkasının ona Ya bak böyle oluyor, böyle hissediyoruz falan filan dediğinde yadsıyorsa direniyorsa yapacak hiçbir şey yok. Taşıma suyla olmuyor.

Dinleyici sorusu:   Tüm bu konuşmalarımız aslında sağlıklı içgörüsü olan, kendisine de gözlem ve şahitlik yapan bireyler için geçerli diye duyuyorum, ama tabii ki narsistik kişilik bozukluğu veyahut gerçekten o diğer kişilik bozukluğunu yaşayan insanları da sürekli şefkatimizle, merhametimizle, bilinç düzeyimizle daha gelişmiş diye de kapsamaya davet etmediğini duyuyorum. Doğru mu duyuyorum? Nereye kadar değer sorusu…

Doğru duyuyorsun, şöyle diyebilirim, Nereye kadar değer sorusu yani gerçekten kişilik bozukluğu varsa, çünkü ben kişilik eğilimi ile kişilik bozukluğunu birbirinden ayırt ediyorum.

Dinleyici yorumu devam:   orada narsizmden bahsettiğiniz için ben oraya geliyorum, narsistik bir eğilim başka bir kavram ama gerçekten narsistik bir kişilik bozukluğu da başka bir kavram, ve narsisizm o yani bu tarz eğilimi olup da ama içgörüsü olup dönüşmeye meyilli kişilerle dolu çünkü

Evet şimdi çok tekniğe girmek istemiyorum tabii burada psikolog olmayanlar da var, narsistik gelişim düzeyi başka bir şey, narsistik kişilik eğilimi başka bir şey, narsistik kişilik bozukluğu başka bir şey, karıştırmayalım. Onun için daha yuvarlayarak söyleyeyim yaptığını yadsıyan, yaptığını kabul etmeyen, direnen kişiyle kesinlikle yol alınmaz.

Dinleyici sorusu:   Belki olayı başka bir boyuta getiriyorum şu anda ama, burada çünkü kurtarıcı yani biz o karşımızdakini kapsayacağız derken kurtarıcıya soyunup, ondan sonra da işte ben bunu yaptığım için söylüyorum ya deneyimimle önce kurtarıcıya soyunup ondan sonra karşımdaki bunun karşılığında işte atıyorum bana bir kabalık yaptı ondan sonra da yargıca girdim sonra da kurban oluyorum ve bu döngünün içerisinde sıkışıp kaldığıma defalarca şahitlik ettim. Burada bir netleşmeye ihtiyacım var. Yani biz bu bir tuzak gibi geliyor benim için bu tuzağın içine düşer miyiz kapsamaya çalışırken bir yandan?

Filiz çok güzel söyledin, bütünleşme ve farklılaşma kavramlarıyla sana cevap vermek isterim. Bütünleştiğim şey kurtarıcı rolüm olmamalı, onunla bütünleştiğim anda hapı yuttum. Bütünleştiğim şey her zaman anda beliren benim ihtiyacım olmalı. Her zaman. Anda beliren ihtiyacım, dünkü ihtiyacım değil, yarın ihtiyacım olacağını düşündüğüm şey de değil, anda beliren ihtiyacımla bütünleştiğimde bir önceki andan farklılaşmak zorundayım zaten, o zaman şaşmam. Kurtarıcı olmaktansa kapsamak, sarılmak, kabul etmek. Şefkat değiştirmeye çalışmadan olduğu gibi kabul etmek. Karşıdaki zaman zaman şahitlik edebilir,  zaman zaman da etmiyorsa “benefit of the doubt” vermek lazım, Yani edebiliyordur aslında, bu kendinin farkına varma meselesi hamilelik testi gibi. Bir kere pozitif çıktı mı bitti, Hani belki değildir falan yok, çıktı ya, pozitif. Yani burada da kendinin farkına varıyorsa bir kere, daha sonraları varmaması, o kapasiteye sahip olmadığı anlamına gelmez, direnç gösteriyordur.

Ben kıskançlık değilim, kıskançlık şu anda bilincimde beliren bir olgu. Ben o ve çok daha fazlasıyım. Yani ben kıskançlığı barındıracak kadar fazlayım. Ben aslında bu ve çok daha fazlasıyım ve ben şu anda o beliren kıskançlığa değil çok daha fazlası olduğum kaynağa eğilmek istiyorum. Bilinç gelişimi dediğimiz zaman lisanda gelişim alttan yukarı doğru gidiyor, ya da yukarıdan aşağı doğru geliyor, yani bir hiyerarşi oluyor. Halbuki bilinç gelişimi şu demek; daha fazla derinlik ve daha fazla genişlik demek aslında. Yani ben ne kadar geniş ve ne kadar derinsem o kadar daha kapsayıcı olabilirim demek. Bu demek başka bir şey demek değil. Hepimizin içinde bir borderline ve bir narsist var, hepimiz o dönemlerden geçtik. Şunu demek istiyorum aslında, kendinin o dönemdeki aynasına şefkatle eğil lütfen diyorum, o kadar.

Dinleyici sorusu:    Karşımızdaki kişi şahitlik edemiyorsa ne yapacağız? Eş ise uzaklaşılır ama ebeveyin ya da çocuğumuz İse ne olacak?

Çok güzel bir soru, bir kere kendimizi korumaya çalışacağız. Bu çok önemli çünkü bu uçakta giderken bir türbülansa girince maskeler düşer ya, önce kendinize sonra çocuğunuza takın derler. Çünkü sen nefes almıyorsan yanındakini de kurtaramazsın. Dolayısıyla eğer kendi davranışına şahitlik edemeyen bir ebeveynim varsa mesela ya da bir çocuğum varsa kendimi korumam lazım. Kendimi korumanın gündelik hayattaki iz düşümü: net ve açık temas sınırları demektir. Sınırların belirlenmesi ve o sınırların ne pahasına olursa olsun muhafaza edilmesi söz konusu olmalı. Ne pahasına olursa olsun.

Dinleyici sorusu:  bir insan sonradan narsist bir kişiliğe bürünebilir mi?

Hayır bürünemez.

Gündelik hayatımız bilgisayarlar gibi değil, delete tuşu yok, hayatımızda delete edemiyoruz. Ama ne yapabiliriz? Bundan sonra daha önceden onu korkuttuğumu anladığım davranışlarımı yapmayabilirim. Delete yok ama bundan sonrası için daha bilinçli, daha şuurlu, önceden zararlı olabileceğine ikna olduğum davranışları yapmamaya çalışabilirim.

Dinleyici yorumu:   Sen bunu söyleyince aklıma bana çok şifa veren Marshal Rosenberg’in bir sözü geliyor “her şeyin telafisi mümkün” buraya bırakmak istedim.

Evet, sanıyorum artık farklılaşma zamanımız geliyor, bütünleştik şimdi farklılaşabiliriz artık.

gestalt içinde yayınlandı | , , , , , , , , , , , ile etiketlendi | Yorum bırakın

Yaratıcı İmgeleme ile çalışmak

Kişisel gelişim alanı ile tanıştığımda “imgeleme” ile ilgili karşıma çıkan ilk kitap Shakti Gawain’in “yaratıcı Imgeleme” adlı son derece yalın dille anlatılmış, basit örneklerle dolu kitabı olmuştu. Kitabı bu konuya meraklı birçok arkadaşıma hediye etmiştim. Kitapta en sevdiğim bölüm her sene sonunda yeni seneye girerken bir “imgeleme panosu” yapma işiydi. Yıllardır bu çalışmayı düzenli olarak yaparım.

Hala ara ara aklıma gelir, özellikle takılıp kaldığım dönemlerde kitaba döner bakarım. Bugün birçok yeni çıkan ve ünlenen yazarın ana konusu “yaratıcı imgelemedir”

Shakti Gawain (30 Eylül 1948 – 11 Kasım 2018), Amerikalı bir Yeni Çağ ve kişisel gelişim yazarıydı. Kitapları 10 milyondan fazla kopya sattı. Gawain, en çok “Yaratıcı İmgelememe: Hayatınızda İstediğiniz Şeyi Yaratmak İçin Hayal Gücünüzün Gücünü Kullanın” (1978) adlı kitabıyla tanınır. Kitap, görsel zihinsel imgelerde değişiklikler yapmaya odaklanır ve kişinin potansiyelini engelleme veya kolaylaştırma kapasitesine sahip olduğunu belirtir. Bu tezini desteklemek için kendi deneyimlerinden ve başkalarının deneyimlerinden alınan canlı anekdotları kullanır.

Kitabın ilk satırı “Yaratıcı Görselleştirme, hayatınızda istediğiniz şeyi yaratma tekniğidir” diye başlar. Takip eden paragraflarda hayal gücünü “evrenin yaratıcı enerjisi” olarak tanımlar ve kitabı, bu tanımlanan hayal gücünü kullanarak “gerçekten istediğiniz şeyi — sevgi, tatmin, zevk, tatmin edici ilişkiler, ödüllendirici iş, kendini ifade, sağlık, güzellik, refah, iç huzur ve uyum — yaratma” aracı olarak tanıtır.

Kitap neredeyse 40 yıldır en çok satanlar arasındadır. Kitabın popülaritesinin ardından, yaratıcı görselleştirme uygulaması, 1980’ler, 1990’lar ve 21. yüzyılın ilk on yılında Yeni Çağ hareketi, kişisel gelişim medyası ve popüler psikoloji içinde temel ve istikrarlı bir özellik olarak kalmıştır.

Videonun çevirisi:

Yaratıcı imgeleme hakkında konuşurken, bunu iki düzeyde hayal edebiliyorum; birincisi, insanların kolayca anlayabileceği bir düzey olan plan gibi. Bir planınız var, bir ev inşa ediyorsunuz, planı yapmadan önce bir fikriniz var ve bu, hayatımızı planlama şeklimiz. Ama bence başka bir düzey daha var, bu biraz daha parapsikolojik. Sanki bir şeyi görselleştirdiğinizde onu neredeyse mıknatıs gibi kendinize çekiyorsunuz. Bu, enerji dünyasına bir tür rezonans yaymak ve onu oraya çekmek gibi. Siz görünüşe göre her iki düzeyde de gerçekten bununla ilgileniyorsunuz.

Bunlar aktif ve alıcı prensiplerdir. Her şeyde var olan erkek ve dişi enerjiler vardır ve bu, görselleştirme için de geçerlidir. Görselleştirmenin bir yönü, ne istediğinizi düşündüğünüz, bir hedef belirlediğiniz ve onu yaratmaya başladığınız zamandır. Hedefinize doğru hareket etmek için enerji harcarsınız. Diğer bir yönü ise, gerçekten içsel olarak dinlediğiniz ve içsel benliğinizden gelen her türlü imge, düşünce veya sezgisel duyguları aldığınız zamandır. Kendinizi çekip almaya izin verirsiniz ve her iki yön de önemlidir.

Hayatınızı planlarken gerçekten hassas bir denge vardır. Çünkü görselleştirme, insanların iddia ettiği kadar iyi çalışıyorsa, neyi görselleştirdiğinize dikkat etmeniz gerekir.

Ancak ben buna asla endişelenmem. Çünkü içinizdeki daha yüksek benlik, daha yüksek zeka tüm süreci yönetir. Yani gerçekten sizin için çok yanlış bir şeyi görselleştirmeniz gibi bir durum söz konusu değil. Bazen insanlar istediklerini düşündükleri bir şeyi görselleştirip elde ederler ve “bu benim için işe yaramadı” diye fark ederler.

Bu, klasik bir mitolojidir, üç dileğin her biri bir öncekinden daha kötüye gider, ta ki sonunda her şeyi geri almak için dilek dilemeleri gerektiğine kadar.

Bunun anlamı, hayattaki şeylerin önemi değildir. İlk öğrendiğimde “harika, şimdi istediğim her şeyi yaratabilirim” diye düşündüm. Görselleştirmenin etkili olduğunu kabul etmek biraz zaman aldı çünkü başta oldukça şüpheciydim. Kullanmaya başladım ve “bu gerçekten işe yarıyor” diye fark ettim ve “tamam, şimdi hayatımda istediğimi elde edebilirim” diye düşündüm. Bu doğru, ama elbette önemli olan şeyleri elde etmek değil. Çünkü her şeyi elde edebilir ve yine de mutlu olmayabilirsiniz; mutluluğun kaynağı, içimizdeki daha yüksek benlik veya ruhsal benlikle bağlantılı olmaktan gelir. Yani, para, araba, yeni işler, yeni evler ve her türlü şeyi görselleştirebilir ve muhtemelen onları gerçekleştirebilirsiniz, eğer gerçekten istiyorsanız ve hayatınızda buna ihtiyacınız varsa. Ancak süreç içinde gerçekten sizi mutlu eden şeyin, yaratıcı bir varlık olduğunuzu keşfetmek olduğunu anlayacaksınız. Bu, sürecin neşesi ve tatminidir. İnsanlar dışsal şeylere takıldıkça, kendileri için çok fazla hayal kırıklığı yaratırlar. İstediklerini gerçekleştiremezler ya da gerçekleştirirler ve bunun yine de mutluluk getirmediğini fark ederler. Bazen bunu bir süre yaşamak zorunda kalabilirsiniz, ama sonunda bu süreç sizi gerçekten heyecanlandıran şeyin, yaratım süreci olduğunu anlıyorsunuz. Her dakika yaptığımız yaratım süreci.

Süreç hakkında biraz daha konuşalım, bu terimlere aşina olmayan insanlar için bunu nasıl açıklayabiliriz? Bilinçli olarak yaratıcı görselleştirmeye nasıl başlanır?


Basit teknikler vardır. Ana teknik, nasıl gevşeneceğinizi öğrenmektir. Bu, bu toplumda birçoğumuz için büyük bir konudur. Genellikle insanlara basit gevşeme ve meditasyon teknikleri öğretirim; gözlerinizi kapatın, birkaç derin nefes alın, vücudunuzu gevşetin, bazen insanlara uzanıp yumuşak bir müzik dinlemelerini öneririm, ya da gevşemelerine yardımcı olacak başka bir şey. Geleneksel nefes teknikleri veya başka yöntemler de olabilir. İlk adım, vücudunuzu ve zihninizi gevşetmek ve kendinizi daha sessiz, derin bir bilinç haline bırakmaktır. Bu, sizi sezgisel veya yaratıcı benliğinizle daha fazla temas halinde tutar. Bundan sonra, görselleştirmenin temel tekniği, istediğiniz şeyi kendi içinizde deneyimlemektir. Bu, dışsal bir şey veya içsel bir şey olabilir. Örneğin, kendinizi yeni evinizde veya yeni işinizde hayal edebilirsiniz, ya da kendinizi öz güvenli, yaratıcı hissetmeyi veya duygularınızı daha doğrudan ifade etmeyi hayal edebilirsiniz; sizin için önemli olan herhangi bir şey olabilir.


Ve bu, içsel bir durum olabilir mi?


Evet, kesinlikle.


Yani bu, bir aydınlanma hali veya başka bir şey olabilir mi?

Aydınlanma benim için kendimi olduğum gibi tamamen sevip kabul etmektir ve anı anına kendimden zevk almaktır.


Bu nasıl hayal edilir?


Gününüzü kendimden memnun bir şekilde geçirmeyi hayal ediyorum; kendimi yargılamadan, ama sevip takdir ederek, çok spontane bir şekilde hareket etmek; bu, çocukça bir durumdur, çok spontane olmak ve sadece sevdiğiniz şeyi yapmak ve kendinizden zevk almak. Üzgün hissederseniz, üzgün hissedersiniz, mutlu hissederseniz, mutlu hissedersiniz.


Bu neredeyse bir fantezi gibi düşünülebilir mi?


Evet, görselleştirme ve fantezi çok yakından ilişkilidir. Fanteziler hakkında düşündüğümüz şey, genellikle onların imkansız olduğunu kendimize söylememizdir. “Bu sadece bir fantezi” deriz.
Görselleştirmeyi kullanırken insanlara ilk yaptığım şeylerden biri, onlara fantezi kurmalarını ve fantezilerinin gerçek olabileceğine inanmalarını teşvik etmektir. Ya da en azından fantezilerinin içinde bir gerçeklik çekirdeği içerdiğini.


Pek çok geleneğin ifade ettiği ve sizin de bahsettiğiniz kurallardan biri, bunun zaten oluyormuş gibi imgelemek.


Evet, kesinlikle.


Bunu şimdiki zamana koymak.


“Görselleştirmenin amacı, içsel bir gerçeklik yaratmaktır, bu da onu dışsal olarak size çeker.” Yani, kendim hakkında iyi hissetme duygusuna sahip olursam, gün boyunca bu duruma girme ve hatırlama olasılığım vardır. Bu, o andan itibaren kesinlikle olacak anlamına gelmez, ama bu durumu hatırlamaya başlayacağım olasılığını artırır.


En azından olasılığınızı artırıyorsunuz.


Evet.

********************************************************************

Well when we talk about creative visualization I can kind of imagine it on two levels; one level which I think  would be very understandable for people  is like a blueprint. You have a blueprint, you build a house, you have an  idea before you make the blueprint even and so it’s it’s the way we plan our lives But there’s another level I think that’s going on, which is more  parapsychological in a way, it’s as if when you visualize something you can almost like attract it to you magnetically. Yeah, is if it sends out some sort of a resonance into this world of energy and and draws it there and you apparently really are dealing with that on both levels

mm-hmm well it’s the active and they’re receptive principles. There are male and female energies that exist in everything and that’s that’s true, visualization as well you know, one aspect of visualization is where you think about what you want and you set a goal and you sort of set out to create it. And you put energy out to to move toward your goal.

 And another aspect of it is where you really listen inside of yourself and you receive whatever images, or thoughts, or intuitive feelings that come from your inner self. and you sort of allow yourself to attract and receive. and they’re both important.

 I suppose there’s really a delicate balance when you’re when you’re planning your life. Because if visualization works as well as people claim that it does, you have to be careful what you visualize.

 well I don’t ever I don’t worry about that. Because your higher self, your higher intelligence within you is in charge of the whole process. So it’s not like you’re going to go out and visualize something that’s really really wrong for you. Now sometimes people do have an experience of visualizing something they think they wan,t getting it, and realizing “well this didn’t work for me”

that’s a classic mythology you know the story of the three wishes going

exactly

worse than the nex,t until finally you have to wish to undo that release

yeah the point of all of that is that it’s not the thing in life that matter yeah, you know, When I first learned about visualization I thought “well great, you know, now I could create everything I want” and I mean once I became convinced it took me a while to become convinced that it was effective because I was quite skeptical at first. Because I started to use it and I realized gee “this really does work” I thought well you know “okay so now I can have what I want in my life” which is true but of course the point is not to get the stuff. Because you can get everything out there and you’re still not happy the source of happiness comes from being connected to the higher self or the spiritual self within us. So you know you can visualize money and cars and new jobs and new houses and all sorts of things and you can probably manifest them, if that’s what you really want and need in your life. But your course ain’t going to discover in the process that what really makes you happy is the fact that you discover that you’re a creative being. That’s the joy, that’s the fulfillment in the process. So as long as people are still hung up on the externals they create a lot of disappointment for themselves. They either can’t manifest what they want or they manifest it and discover that it still doesn’t bring them happiness. And you know sometimes you have to go through that for a while, but eventually what it does for what it did for me is it takes you back to a sense of the process itself is what’s really exciting. The process of creation that we’re doing every minute.

 Let’s talk about the process a little more can we break it down for people who are unfamiliar with these terms.  How does one begin consciously practicing creative visualization?

well there’s some simple techniques. The main technique is learning how to relax. Which is a big one for a lot of us in this society. So you know I usually teach people some very simple kinds of relaxation and meditation techniques, you know just close your eyes take a few deep, breaths relax your body, sometimes I encourage people to just lie down and put on some soft music, or whatever can help you to relax. Or some you know traditional breathing techniques or whatever. And so the first step is just to relax your body, relax your mind, let yourself drop into a kind of quieter deeper of consciousness. Which puts you more in touch with your intuitive or creative self. And after that the basic technique of visualization is to create an experience within yourself of whatever it is that you want. And that can be an external thing or an internal thing. I mean other words you could visualize or imagine yourself in your new house, or your new job, or you could simply visualize or imagine yourself feeling self-confident, or feeling very creative, or learning how to express your feelings more directly or anything that’s more it’s important to you.

 and it could be an internal state is anything

yeah absolutely

I mean it could be a state of enlightenment or something about sorry I don’t know how you’d quite visualize that

whatever would I mean what enlightenment means to me, is just completely loving and accepting myself as I am. And enjoying my self moment by moment.

 how do you visualize that?

 well I would I just imagine you know. what it would be like to go through my day, feeling good about myself, I’m not judging myself you know but loving and appreciating myself, being very spontaneous it’s kind of a childlike state you, know being very spontaneous and just doing what you love to do and enjoying yourself and if you feel sad, you feel sad, if you feel happy, you feel happy.

 So you could think of it it’s almost like a fantasy that

yeah visualization and fantasy are very closely connected. The only thing about fantasy is that we usually tell ourselves that our fantasies are impossible. You know “that’s just a fantasy”

And one of the first things I do with people and using visualization is I start encouraging them to fantasize and to believe that there’s the possibility that their fantasies might be true. Or at least that they could they always contain a kernel of truth in them.

 if it one of the year rules of the guidelines that many traditions express and that you mentioned is to visualize this as if it’s already happening

oh yes absolutely

put it into the present

“The idea of visualization is to create an internal reality which then tends to attract that to you externally”. So if I can have a sense of feeling like I said very good about myself I go through the day there’s a chance then that later on as I’m going through my day I’ll just kind of click into that state and remember that, it doesn’t mean it’s absolutely going to happen from then on but there’s a greater chance that I will start to remember

 you’re increasing your likelihood at least

yeah

Kişisel Gelişim-Self evolution içinde yayınlandı | , , , ile etiketlendi | Yorum bırakın

Endişeyi giderecek kolay bir alıştırma

Peter A. Levine, Ph.D., travma iyileştirme alanında öncü bir figür olup, travma iyileştirmeye yönelik nörobiyolojik bir yaklaşım olan Somatic Experiencing®’i geliştirmesiyle tanınır. UC Berkeley’den Biyofizik alanında doktorası ve Psikoloji alanında doktorası olan Levine, Ergos Somatik Eğitim Enstitüsü ve Somatic Experiencing International’ı kurmuştur. Seçkin kurumlarda ders vermiş, 42 ülkede 30.000’den fazla terapisti eğitmiş ve “Waking the Tiger” gibi çok satan kitaplar yazmıştır. Katkıları, çeşitli profesyonel kuruluşlardan sayısız Yaşam Boyu Başarı ödülleri, NASA ve Amerikan Psikoloji Derneği için danışmanlık rolleri ile tanınmıştır. Halen, The Meadows Bağımlılık ve Travma Tedavi Merkezi’nde Kıdemli Üye olarak görev yapmaktadır.

Günümüzde “endişe” hayatımızın baş aktörlerinden birisi haline gelmiştir. Hafif ölçekte endişe sorun yaratmasa da hayatımızı, işimizi, işleyişimizi etkileyebilecek yoğun şiddette endişe duygularına karşı yapılabilecek ufak ve kolay müdahalelerin bulunması sevindirici ve ümit verici. Bu müdahaleyi Dr.Peter Levine’dan dinleyecek ve öğreneceğiz. Uygulamaya hemen başlayabilirsiniz!

Geçenlerde bir hastanede çalışan bir hemşire ile çevrimiçiydim ve acil servise çok fazla insanın geldiği ve solunum cihazına bağlandığı bir yerdi. Hemşire, bu düşünceleri ve orada olma görüntülerini aklından çıkaramıyordu; çocuklarının ağladığı birinin sedyeyle getirildiği, yardım için yalvardığı ve hazmat giysileri giydiği için gerçek bir temas kuramadıkları anları sürekli hatırlıyordu. Çok çaresizdi ve bu yüzden bir dizi farkındalık egzersizi yaptık. Sonunda gerçekten rahatladığını söyledi. Yaklaşık bir buçuk hafta sonra bir seans daha yaptık ve ona nasıl gittiğini sordum. Bana, maruz kaldığı hastalık ve ölüm miktarının aynı olduğunu ama artık onu düşürmediğini ve umutsuzluğa kapılmadığını söyledi. İşinin ne olduğunu bildiğini, işini elinden gelenin en iyisiyle yaptığını ve sonra bir sonraki kişiye geçtiğini belirtti. Çok fazla iş olduğunu ama bu durumun onu umutsuzluğa düşürmediğini söyledi. Ayrıca, stresin fazla gelmeye başladığını hissettiğinde kadınlar tuvaletine gidip bu egzersizlerden bazısını yaptığını ve sonra geri döndüğünü anlattı. Bu birkaç dakikalık molaların bile ona yardımcı olmaya yeterli olduğunu ve ekibin diğer üyelerinin de bunu fark ettiğini söyledi. Vardiyalarından sonra onlara bazı egzersizleri rehberlik ettiğini, böylece acil servisteki tüm grubun bu tür egzersizleri yaptığını belirtti.

Bu, güçlü gibi görünen bir duyum olduğunda gerçekten yardımcı olan bir egzersizdir; çok basit ama çok güçlü bir egzersizdir ve aynı zamanda farklı duygular da ortaya çıkarabilir ve elbette farklı duyumlar da ortaya çıkarabilir. Ancak fikir, kolay bir derin nefes almak ve nefes verirken “vooooooo” sesini çıkarmaktır; bu sesin mide bölgesinden geldiğini, karışıklıktan geldiğini hissetmek ve nefes ve sesin tamamen çıkmasına izin vermektir. Sonra yeni bir nefes alarak mideyi ve göğsü doldurmak ve tekrar “vooooooo” sesini çıkararak titreşimi mide bölgesinden yönlendirmektir. Bunu çevrimiçi izleyen herkesi de davet ediyoruz, ancak tekrar belirtmek gerekirse, bu belirli duygular ve uzun süredir orada olan ama fark edilmeyen duyumlar ortaya çıkarabilir.

Yine, kolay bir derin nefes alıyorum ve nefes verirken “vooooooooooo” sesini çıkarıyorum; bu sesi mide bölgesinden çıkararak sürdürüyorum ve nefesin ve sesin tamamen çıkmasına izin veriyorum. Sonra yeni nefesin gelmesine izin vererek mideyi ve göğsü dolduruyorum ve tekrar “vooooooo” sesi çıkarıyorum. Bu sesi mideden çıkararak sürdürüp dinleniyorum ve duyumları, duyguları, düşünceleri, görüntüleri fark ediyorum. Düşünceler veya görüntüler ortaya çıkarsa onları tekrar bedensel duyumlara döndürerek fark etmeye devam ediyorum ve bunu bir egzersiz olarak yapıyorum.

***************************************************************

I was recently online with a with a nurse who was working at a hospital
where there was a lot of people coming in to the emergency room and being put on ventilators
and she just couldn’t get these thoughts out of her mind and these images of being there of
somebody being wheeled in you know with their children crying
and you know and then pleading for help and then they’re not even being able to make
real contact because they’re wearing these hazmat suits
she was in such despair and so we did a series of these awareness exercises
and at the end she said I really feel settled so we did a session about a week and a half later and I asked her how are things going and she said well there’s just
as much illness and death that i’m exposed to on a daily basis but it doesn’t
bring me down it doesn’t
I’m not in despair
I know what my job is, I do my job as best as I can and then I go to the next person and it’s a lot but it doesn’t put me in despair and she said also that a lot of times
she would just go to the women’s room and do some of these exercises if they
felt that they were starting to get too much more stress and then
come back, so even just taking those few moments was enough to let her be helpful and
then also other people on the team noticed it and so she guided them with some of these exercises after their shifts, so the whole group of people around the emergency
room were doing these kind of exercises
This is a an exercise which is really helpful when you have a sensation that seems
strong, very very simple exercise but very powerful but also for vizio it can bring up different
different emotions and of course the sensations that
definitely bring up different sensations
But the idea is to take an easy full breath and on the exhalation
to make the sound “vooooooo” as though it’s coming from the gut, coming from the disarray and then allowing the breath and the sound to go all the way out
and then allowing a new breath to come in filling the belly and the chest and then again continue the “vooooooo” sound directing the vibration from the belly and anybody who you know is watching this online, you’re invited but again just to know it can bring up certain feelings and emotions and course sensations that may have been there for a long time
but not acknowledge them.

So again I take an easy full breath and on the exhalation make the sound “vooooooooooo”
coming from the belly and sustaining the sound and the vuuuu letting the breath and
the sound go all the way out, then allowing the new breath to come in, filling belly, then chest and again so it down here in the belly and just rest and notice sensations, feelings, thoughts, images and returning them to the sensations so noticing that
images or thoughts and then coming back to the body sensation
and just doing that as an exercise.

Psikoloji / Psychology içinde yayınlandı | , , ile etiketlendi | Yorum bırakın

Barınakların Aşırı Doluluğunun Üstesinden Gelmek

Dünya genelinde barınaklar, sokak hayvanlarının sayısının artması ve evlat edinme oranlarının düşük kalması nedeniyle aşırı doluluk sorunuyla karşı karşıya. Bu durum, hayvanların yeterince beslenememesi ve barınakların mali yükünü taşıyamaması gibi ciddi sorunlara yol açmaktadır. Ancak, bu zorluğun üstesinden gelmek için çeşitli çözümler bulunmaktadır. İşte bu konuda bazı başarılı örnekler:

1. Toplum Temelli Programlar

Toplum Destekli Barınaklar:

Kaliforniya, ABD’deki San Francisco SPCA, barınak aşırı doluluğuyla başa çıkmak için toplum destekli programlar başlatmıştır. Bu programlar, yerel halkı barınak hayvanlarının bakımına aktif olarak katılmaya teşvik eder. Gönüllüler, barınak hayvanlarının beslenmesi, temizliği ve sosyalleşmesine yardımcı olur, bu da barınakların yükünü hafifletir. Ayrıca, geçici bakım programları sayesinde hayvanlar kalıcı yuvalar bulunana kadar geçici olarak gönüllü aileler tarafından bakılmaktadır.

2. Mobil Kısırlaştırma ve Sağlık Hizmetleri

Mobil Klinikler:

Arjantin’in Buenos Aires kentinde, mobil kısırlaştırma ve sağlık hizmetleri sunan araçlar sokak sokak dolaşarak hayvanları kısırlaştırmakta ve temel sağlık hizmetleri sağlamaktadır. Bu hizmetler, sokak hayvanlarının çoğalmasını kontrol altına almakta ve sağlıklarını korumaktadır. Bu yaklaşım, barınaklara olan talebi azaltarak aşırı doluluğun önüne geçmektedir.

3. Kamu ve Özel Sektör İşbirlikleri

Ortaklık Programları:

Avustralya’da, hayvan refahı örgütleri ve özel sektör, barınak aşırı doluluğunu azaltmak için işbirliği yapmaktadır. Örneğin, RSPCA (Kraliyet Hayvanlara Karşı Zulmü Önleme Derneği), pet shop zincirleri ve veteriner klinikleri ile ortaklaşa çalışarak evlat edinme kampanyaları düzenlemekte ve kısırlaştırma hizmetleri sunmaktadır. Bu işbirlikleri, barınak hayvanlarının evlat edinilme oranlarını artırmakta ve sokak hayvanlarının kontrol altında tutulmasını sağlamaktadır.

4. Yenilikçi Fon Yaratma Yöntemleri

Kitlesel Fonlama Kampanyaları:

Hindistan’ın Mumbai kentinde, yerel hayvan barınakları kitlesel fonlama platformlarını kullanarak kaynak yaratmaktadır. Bu kampanyalar sayesinde, barınaklar hem yerel halktan hem de uluslararası bağışçılardan destek alarak hayvanların bakımı için gerekli kaynakları sağlamaktadır. Bu yöntem, barınakların finansal yükünü hafifletmekte ve hayvanların yaşam koşullarını iyileştirmektedir.

5. Dijital ve Sosyal Medya Kampanyaları

Sosyal Medya Kullanımı:

Sosyal medya platformları, barınak hayvanlarının tanıtımında ve evlat edinilmesinde önemli bir rol oynamaktadır. Tayland’da, Bangkok Hayvan Kurtarma Merkezi, sosyal medya aracılığıyla barınak hayvanlarının hikayelerini paylaşmakta ve evlat edinme kampanyaları düzenlemektedir. Bu sayede, hayvanların görünürlüğü artmakta ve evlat edinilme şansları yükselmektedir.

6. Veteriner Bakımına Erişim

Ücretsiz veya Düşük Maliyetli Veteriner Hizmetleri:

New York City’de, ASPCA (Amerikan Hayvanlara Zulmü Önleme Derneği), düşük gelirli evcil hayvan sahiplerine ücretsiz veya düşük maliyetli veteriner hizmetleri sunmaktadır. Bu programlar, hayvanların sağlık sorunlarının erken teşhis ve tedavi edilmesini sağlayarak barınaklara olan talebi azaltmaktadır.

7. Teknolojiden Yararlanma

Dijital Evlat Edinme Platformları:

Kanada’da, Toronto Humane Society, barınak hayvanlarının evlat edinilmesini teşvik etmek için dijital platformları kullanmaktadır. Online evlat edinme süreçleri, potansiyel evlat edinenlerin hayvanlarla tanışmasını kolaylaştırmakta ve evlat edinme oranlarını artırmaktadır.

Mobil Uygulamalar:

Hindistan’da, çeşitli mobil uygulamalar, kayıp hayvanların bulunmasını ve sahiplenilmesini kolaylaştırmaktadır. Bu uygulamalar, hayvan sahiplerinin ve barınakların hayvanları daha hızlı bir şekilde bulmasına ve sahiplenmesine yardımcı olmaktadır.

8. Temel Nedenlerin Ele Alınması

Kısırlaştırma ve Eğitim Programları:

Türkiye’de, birçok belediye, sokak hayvanlarının sayısını kontrol altına almak için kapsamlı kısırlaştırma ve eğitim programları yürütmektedir. Bu programlar, sokak hayvanlarının çoğalmasını engellemekte ve hayvan refahı konusunda halkı bilinçlendirmektedir.

Sorumlu Evcil Hayvan Sahipliği:

Almanya’da, katı hayvan sahiplenme yasaları ve mikroçip uygulamaları sayesinde, evcil hayvan sahipleri sorumlu tutulmakta ve hayvanların terk edilmesi önlenmektedir. Bu yaklaşım, sokak hayvanlarının sayısının azalmasına ve barınakların yükünün hafiflemesine katkı sağlamaktadır.

Sonuç

Barınakların aşırı doluluğu, dünya genelinde ciddi bir sorun olmaya devam etmektedir. Ancak, toplum temelli programlar, mobil sağlık hizmetleri, kamu-özel sektör işbirlikleri, yenilikçi fon yaratma yöntemleri, dijital kampanyalar, teknoloji kullanımı ve temel nedenlerin ele alınması gibi çözümler, bu sorunun üstesinden gelmek için etkili stratejiler sunmaktadır. Başarılı örnekler, bu yaklaşımların sadece mümkün değil, aynı zamanda hayvanların ve toplumların refahı için faydalı olduğunu göstermektedir.

Hayvanlar- Animals içinde yayınlandı | ile etiketlendi | Yorum bırakın

Overcoming Shelter Overpopulation: Creative Solutions for Stray Animal Management

Photo courtesy: kikasworld.com / The bosphorus bridge, a homeles and a stray dog.

Shelter overpopulation presents a significant challenge in many regions, particularly where adoption rates are low and financial resources are limited. To address these issues, a multifaceted approach is required. Several countries and organizations have implemented innovative strategies to alleviate the pressures on shelters and improve the welfare of stray animals.

Solutions and Examples

  1. Community Foster Programs

Example: Los Angeles, USA

Los Angeles has developed a robust community foster program that involves citizens in the care of stray animals. Foster programs temporarily place animals in homes rather than in overcrowded shelters. This not only alleviates the burden on shelters but also socializes the animals, making them more adoptable. The city provides resources and support to foster families, including veterinary care and supplies.

  1. Low-Cost or Free Spay/Neuter Clinics

Example: Curitiba, Brazil

Brazil has successfully implemented free spay/neuter funded by the municipal government and NGOs. These clinics are crucial in preventing the birth of unwanted litters, thus reducing the future stray population. By targeting low-income neighborhoods, the city ensures that pet owners who might not afford sterilization services can access them.

  1. Public-Private Partnerships

Example: New York City, USA

New York City has benefited from public-private partnerships, where businesses and philanthropists contribute to the funding and operation of animal shelters. Initiatives like the Mayor’s Alliance for NYC’s Animals bring together various stakeholders, including corporate sponsors and nonprofit organizations, to support shelters financially and logistically.

  1. Adoption Drives and Events

Example: Delhi, India

Delhi has organized large-scale adoption drives and events to boost the adoption rates of shelter animals. These events are often held in public spaces like parks and shopping malls, making it convenient for people to meet and adopt animals. The city’s animal welfare organizations work together to promote these events through social media and local advertising.

  1. Corporate Sponsorship and Social Media Campaigns

Example: Toronto, Canada

Toronto’s animal shelters have partnered with local businesses for sponsorship and launched effective social media campaigns. These campaigns highlight individual animals, telling their stories and showcasing their personalities to attract potential adopters. Social media platforms are also used to raise awareness about the importance of adoption and responsible pet ownership.

  1. Volunteer and Internship Programs

Example: Barcelona, Spain

Barcelona’s shelters have created volunteer and internship programs that engage the community and provide essential labor. Volunteers help with daily operations, animal care, and public outreach, while internships offer hands-on experience for students studying veterinary science or animal care. This reduces operational costs and builds a community of advocates for animal welfare.

  1. Mobile Adoption Units

Example: Sydney, Australia

Sydney has introduced mobile adoption units that travel to different neighborhoods, increasing the visibility of adoptable animals. These units are equipped with all necessary amenities to showcase animals in a comfortable setting, and they make it easier for people to adopt without traveling to the shelter.

  1. Community Cat Programs

Example: San Francisco, USA

San Francisco’s Community Cat Program involves TNR (Trap-Neuter-Return) combined with managed cat colonies. Local residents take responsibility for feeding and monitoring the cats, reducing the number of strays entering shelters. This program helps stabilize the population while ensuring the cats are healthy and cared for.

Leveraging Technology

  1. Online Platforms for Adoption

Example: Petfinder, International

Platforms like Petfinder have revolutionized the adoption process by creating a comprehensive online database of adoptable animals. Shelters and rescues list their animals on the platform, which potential adopters can browse. This increases the reach of shelters and improves adoption rates by connecting more people with animals in need.

  1. Crowdfunding and Donation Drives

Example: GoFundMe Campaigns, Worldwide

Many shelters have turned to crowdfunding platforms like GoFundMe to raise funds for their operations. These campaigns often tell compelling stories about the animals and the shelter’s needs, encouraging donations from the public. Successful campaigns can significantly alleviate financial constraints and provide necessary resources for animal care.

Addressing the Root Causes

  1. Education and Outreach

Example: Cape Town, South Africa

Cape Town’s animal welfare organizations focus heavily on education and outreach programs to teach communities about responsible pet ownership, the importance of spaying/neutering, and the benefits of adoption. These programs target schools, community centers, and public events, aiming to change attitudes and behaviors over the long term.

  1. Government Support and Subsidies

Example: Helsinki, Finland

The Finnish government provides subsidies to animal shelters to cover basic operational costs, ensuring that no shelter is financially incapable of caring for its animals. This support is coupled with strict regulations on pet ownership and breeding, further reducing the likelihood of stray animals.

Conclusion

Managing shelter overpopulation and improving the welfare of stray animals require a comprehensive and creative approach. By fostering community involvement, leveraging technology, and securing diverse funding sources, shelters can alleviate the pressures of overpopulation and create sustainable solutions. Countries and cities that have implemented these strategies demonstrate that, with collaboration and innovation, it is possible to address the challenges of stray animal populations humanely and effectively.

Hayvanlar- Animals içinde yayınlandı | , , , , , , , , ile etiketlendi | Yorum bırakın

Sokak Hayvanlarının Artan Nüfusuyla Mücadelede Etkili Stratejiler

Dünya genelindeki şehirlerde sokak kedileri ve köpeklerinin görülmesi giderek artan bir endişe kaynağı haline gelmiştir. Çoğunlukla sokaklarda doğan veya sahipleri tarafından terk edilen bu hayvanlar, önemli zorluklar oluşturabilir. Halk sağlığı risklerinden etik ikilemlere kadar, artan sokak hayvanı nüfusunu nasıl yöneteceğimiz sorusu dikkatli, insancıl ve etkili stratejiler gerektirir. Çeşitli ülkeler, farklı derecelerde başarı ile çeşitli yaklaşımlar benimsemiş olup, en iyi uygulamalar ve uyarıcı hikayeler için bir yol haritası sunmaktadır.

Sokak Hayvanlarıyla Mücadelede Etkili Stratejiler

  1. Yakalama-Kısırlaştırma-Geri Bırakma (TNR) ProgramlarıTNR programları, sokak hayvanlarını insancıl bir şekilde yakalayıp kısırlaştırdıktan sonra tekrar orijinal yerlerine bırakmayı içerir. Bu yaklaşım, Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa’nın bazı bölgelerinde önemli başarılar elde etmiştir. Örneğin, Teksas’ın Austin şehri kapsamlı bir TNR programı uygulamış ve sokak kedisi nüfusunda dramatik bir azalma görmüştür. Austin Hayvan Merkezi, %95 canlı serbest bırakma oranı bildirmiş, bu da daha az hayvanın uyutulduğunu ve daha kontrol altında bir sokak hayvanı nüfusunu göstermektedir.
  2. Halk Eğitimi ve Sorumlu SahiplikHalk eğitimi kampanyaları, sokak hayvanı nüfusunun temel nedenlerine yönelik önemli bir adımdır. Avustralya’da hükümet, sorumlu evcil hayvan sahipliği, evcil hayvanların kısırlaştırılmasının önemi ve evlat edinme sorumlulukları konusunda halkı eğitmek için girişimler başlatmıştır. Bu kampanyalar, daha sıkı evcil hayvan sahipliği düzenlemeleriyle birlikte sokak hayvanlarının sayısında belirgin bir düşüşe katkıda bulunmuştur.
  3. Mevzuat ve Politika UygulamasıGüçlü yasama çerçeveleri ve evcil hayvan kayıt ve mikroçip yasalarının uygulanması birçok ülkede etkili olmuştur. Almanya’da, evcil hayvan sahiplerinin evcil hayvanlarını kaydetmeleri ve mikroçip taktırmaları gerekmektedir. Bu sistem, kaybolan evcil hayvanların sahipleriyle yeniden bir araya gelmesine yardımcı olmanın yanı sıra, sahiplerin sorumlu tutulmasını sağlar ve terk edilme olasılığını azaltır.

Etkisiz ve Tartışmalı Önlemler

  1. Toplu İtlaf Bazı hükümetler, sokak hayvanlarının hızlı bir şekilde ortadan kaldırılması için toplu itlaf yoluna gitmektedir. Bu yöntem, etik sonuçları ve etkisizliği nedeniyle geniş çapta eleştirilmektedir. Romanya’da, 2013 yılında toplu itlaf uygulanmış, bu durum kamu öfkesine ve yaygın protestolara yol açmıştır. Bu vahşi önlemlere rağmen, sokak hayvanı sorunu devam etmiş, bu da itlafın ne insancıl ne de sürdürülebilir bir çözüm olduğunu göstermektedir.
  2. Yer Değiştirme Programları Sokak hayvanlarını kırsal alanlara veya daha az nüfuslu bölgelere taşımak da denenmiş ancak bu genellikle yeni sorunlara yol açmıştır. Hayvanlar, yeni ortamlara uyum sağlamakta zorlanabilir, bu da yüksek ölüm oranlarına yol açar. Ayrıca, bu programlar sorunu çözmek yerine sadece yerini değiştirebilir. Hindistan’ın bazı bölgelerinde, bu tür girişimler insan-vahşi yaşam çatışmalarının artmasına yol açmıştır.

Sokak Hayvanlarının Öldürülmesinin Sonuçları

Etik bir bakış açısıyla, sokak hayvanlarının toplu öldürülmesi derin ahlaki soruları gündeme getirir. Bu, bir toplumun değerlerini ve hayvan refahına yaklaşımını yansıtır. Birçok kültürde, hayvanlar duyarlı varlıklar olarak görülür ve şefkat ve korumayı hak ederler. Dolayısıyla, itlaf kamu öfkesine yol açabilir ve bir ülkenin ahlaki duruşuna hem yurtiçinde hem de uluslararası alanda zarar verebilir.

Ahlaki ve Sosyal Etkiler

  1. Şefkatin ErozyonuSokak hayvanlarının sistematik olarak öldürülmesi, halkın şefkat ve empati duygusunu aşındırabilir. Bu, hayatın harcanabilir olduğu mesajını verir, bu da daha geniş sosyal etkiler yaratabilir. Hayvanlara insancıl muamele eden toplumlar, genellikle nezaket ve saygı kültürünü teşvik eder.
  2. Kamu Tepkisi ve AktivizmHükümetler itlaf politikalarını uyguladığında, genellikle hayvan hakları gruplarından ve genel halktan önemli bir tepki ile karşılaşırlar. Bu, protestolara, yasal zorluklara ve hükümet kurumlarına olan kamu güveninin kaybına yol açabilir. Örneğin, 2019’da Mısır’da sokak köpeklerinin itlafı, yaygın protestolara ve uluslararası hayvan hakları örgütlerinin kınamalarına yol açmıştır.

Başarılı Örnek Çalışmalar

Türkiye’nin Yaklaşımı Türkiye, sokak hayvanı nüfusunu insancıl bir şekilde ele alan bir ülke olarak dikkate değer bir örnek haline gelmiştir. İstanbul’da, belediye yetkilileri kapsamlı TNR programları uygulamış, barınaklar inşa etmiş ve halk eğitim kampanyalarına aktif olarak katılmıştır. Bu çabalar, aynı zamanda sokak hayvanlarının refahını artırmıştır. Şehir, insancıl sokak hayvanı yönetimi için bir model olarak görülmektedir.

Vetbüs ile sokak hayvanları taraması

Haydi Mobil uygulaması hayvan polisi

Sahiplen İstanbul kampanyasından doğan Semtpati uygulamasıile sokak hayvanlarınnı sahiplendirilmesi

    Ancak 2024 itibarı ile sokak hayvanlarının toplu itlaf edilmesi konusu meclise sunulmuş, hayvanseverler tarafından büyük tepki toplamıştır. Görüşmeler devam etmektedir.

    Japonya’nın Sıkı Düzenleyici Çerçevesi Japonya’nın yaklaşımı, sıkı düzenlemelerle halk eğitimini birleştirmektedir. Ülkenin Hayvan Refahı ve Yönetim Yasası, sorumlu evcil hayvan sahipliğini zorunlu kılmakta ve sokak hayvanlarının sayısında önemli bir azalmaya yol açmıştır. Ek olarak, Japonya’nın “Sıfır İtlaf” politikası, sağlıklı hayvanların öldürülmesini ortadan kaldırmayı hedefleyerek, yeniden yuvalandırma ve topluluk bakım programlarına odaklanmaktadır.

      Sonuç

      Sokak hayvanı nüfusunu yönetmek, çok yönlü bir yaklaşım gerektiren karmaşık bir sorundur. Başarılı stratejiler, insancıl muamele, halk eğitimi ve sorumlu evcil hayvan sahipliğini vurgular. İtlaf, kısa vadede etkili gibi görünse de, temel nedenleri ele almaz ve önemli etik ve sosyal sonuçlara yol açabilir. Bu zorluklarla başa çıkarken, savunduğumuz ahlaki değerler ve uyguladığımız politikalar, toplumlarımızın ve hayvan dostlarımızın geleceğini şekillendirecektir.

      Hayvanlar- Animals içinde yayınlandı | , , , , , , , , , , ile etiketlendi | Yorum bırakın

      Taming the Tide: Global Strategies to Manage Stray Animal Populations

      In cities worldwide, the sight of stray cats and dogs has become an increasingly common concern. These animals, often born in the streets or abandoned by owners, can pose significant challenges. From public health risks to ethical dilemmas, the question of how to manage rising stray animal populations requires thoughtful, humane, and effective strategies. Various countries have adopted different approaches with varying degrees of success, providing a roadmap for best practices and cautionary tales.

      Effective Strategies for Managing Stray Populations

      1. Trap-Neuter-Return (TNR) ProgramsTNR programs involve humanely trapping stray animals, sterilizing them, and then returning them to their original locations. This approach has seen significant success in countries like the United States and parts of Europe. For instance, the city of Austin, Texas, implemented a comprehensive TNR program and saw a dramatic reduction in its stray cat population. The Austin Animal Center reported a 95% live-release rate, indicating fewer euthanizations and a more controlled stray population.

      2. Public Education and Responsible Ownership: Public education campaigns are crucial in addressing the root causes of stray animal populations. In Australia, the government has launched initiatives to educate the public on responsible pet ownership , including the importance of desexing pets and the responsibilities of pet adoption. These campaigns, coupled with stricter pet ownership regulations, have contributed to a noticeable decline in stray animals.

      3. Legislation and Policy Enforcement: Strong legislative frameworks and the enforcement of pet registration and microchipping laws have proven effective in several countries. In Germany, pet owners are required to register and microchip their pets. This system not only helps in reuniting lost pets with their owners but also holds owners accountable, reducing the likelihood of abandonment.

      Ineffective and Controversial Measures

      Culling Some governments resort to culling, or the mass killing of stray animals, as a quick fix. This method has been widely criticized for its ethical implications and ineffectiveness. In Romania, mass culling was implemented in 2013, leading to public outrage and widespread protests. Despite the brutal measures, the stray population problem persisted, indicating that culling is neither a humane nor a sustainable solution.

      Relocation Programs Relocating strays to rural areas or less populated regions has also been attempted, but this often results in new problems. Animals may struggle to adapt to new environments, leading to high mortality rates. Additionally, these programs can simply shift the problem rather than solving it. In some parts of India, such initiatives have led to increased human-wildlife conflicts.

      The Consequences of Killing Stray Animals

      From an ethical perspective, the mass killing of stray animals raises profound moral questions. It reflects a society’s values and its approach to animal welfare. In many cultures, animals are seen as sentient beings deserving of compassion and protection. Thus, culling can lead to a public outcry and damage a country’s moral standing both domestically and internationally.

      The Moral and Social Implications

      1. Erosion of Compassion Systematic killing of stray animals can erode the public’s sense of compassion and empathy. It sends a message that life is expendable, which can have broader social implications. Communities that practice humane treatment of animals tend to foster a culture of kindness and respect.
      2. Public Outcry and Activism When governments implement culling policies, they often face significant backlash from animal rights groups and the general public. This can lead to protests, legal challenges, and a loss of public trust in governmental institutions. For example, in 2019, the culling of stray dogs in Egypt led to widespread protests and condemnation from international animal rights organizations.

      Successful Case Studies

      1. Turkey’s Compassionate Approach Turkey has become a notable example of a country addressing its stray animal population humanely. In Istanbul, municipal authorities have implemented comprehensive TNR programs, built shelters, and actively engaged in public education campaigns. These efforts have not only reduced the stray population but also improved the welfare of street animals. The city is now seen as a model for humane stray animal management.

      Today Turkey is on the verge to make a decision that Romania went through in 2013…Animal activists, animal lovers are holding their breath. Mass culling is approaching…

      1. Japan’s Strict Regulatory Framework Japan’s approach combines strict regulations with public education. The country’s Animal Welfare and Management Law mandates responsible pet ownership and has led to a significant decrease in stray animals. Additionally, Japan’s “Zero Culling” policy aims to eliminate the killing of healthy animals, focusing instead on rehoming and community care programs.

      Conclusion

      Managing the stray animal population is a complex challenge that requires a multifaceted approach. Successful strategies emphasize humane treatment, public education, and responsible pet ownership. Culling, while seemingly effective in the short term, fails to address the root causes and can lead to significant ethical and social repercussions. Countries like Turkey and Japan demonstrate that compassionate, sustainable solutions are not only possible but also beneficial for society as a whole. As we navigate these challenges, the moral values we uphold and the policies we implement will shape the future of our communities and the welfare of our animal companions.

      Hayvanlar- Animals içinde yayınlandı | , , , , , , , , , , ile etiketlendi | 1 Yorum

      The $100 Million Wedding : An Analysis

      copyright: kikasworld.com

      In December 2018, India witnessed one of the most opulent weddings in its history as Isha Ambani, daughter of Mukesh Ambani, one of the richest men in the world, married Anand Piramal, heir to the Piramal conglomerate. The wedding, estimated to cost around $100 million, was a spectacle of wealth and grandeur, drawing global attention. This event provides a rich case study for analyzing the impacts of lavish spending across economic, social, psychological, commercial, and political dimensions.

      Economic Perspective: Stimulus for the Luxury Market

      The Ambani-Piramal wedding was a significant economic event. The enormous expenditure on the wedding stimulated various sectors, from hospitality and tourism to fashion and entertainment. High-end hotels in Mumbai and Udaipur, the wedding venues, saw a surge in bookings, creating a temporary boost in local employment and business activities.

      Luxury designers, caterers, florists, and event planners benefitted immensely from the wedding. The event showcased Indian craftsmanship, with elaborate decorations, bespoke outfits, and intricate jewelry designs. This, in turn, helped promote India’s luxury goods market on a global scale.

      However, such lavish spending also raises questions about resource allocation in a country with significant poverty and economic disparity. Critics argue that the money could have been better spent on social welfare programs, highlighting the stark contrast between the wealthy elite and the average Indian citizen.

      Social Aspect: Glamour and Cultural Influence

      Socially, the wedding was a cultural phenomenon. It set new benchmarks for grandeur and opulence in Indian weddings, influencing societal expectations and aspirations. The presence of high-profile guests, including global celebrities like Beyoncé, added to the event’s allure.

      The extensive media coverage and social media buzz around the wedding amplified its impact. For many, it was a source of pride, showcasing India’s wealth and cultural richness on an international stage. However, it also perpetuated the culture of conspicuous consumption, potentially leading to increased social pressure on middle-class families to emulate such extravagance in their own celebrations.

      Psychological Insight: Status and Identity

      From a psychological standpoint, the wedding can be seen as a display of status and identity. For the Ambani and Piramal families, the extravagant wedding was a way to affirm their social standing and power within India’s elite circles. Such events are often driven by a desire to create memorable, once-in-a-lifetime experiences that symbolize success and achievement.

      Lavish weddings also serve as a platform for social signaling, where wealth and connections are put on display. This can reinforce social hierarchies and the exclusivity of the upper class, contributing to a sense of distinction and identity among the wealthy.

      Commercial Impact: Boost for Luxury Sectors

      Commercially, the wedding was a boon for the luxury industry. High-end fashion designers, jewelers, and hospitality providers saw significant business from the event. The wedding helped promote Indian luxury brands and artisans, potentially opening new markets and opportunities for them.

      Moreover, the event underscored the importance of experiential luxury, where unique and personalized experiences are valued as much as, if not more than, physical luxury goods. This trend is increasingly shaping the luxury market, encouraging brands to innovate and offer bespoke services.

      Political Dimension: Power Dynamics and Influence

      Politically, the wedding highlighted the influence of India’s wealthy elite. The guest list included prominent politicians, business leaders, and celebrities, reflecting the interconnections between wealth, power, and politics. Such events can reinforce the social capital of the elite, providing them with greater influence over political and economic decisions.

      However, the visibility of such extravagance also puts pressure on the wealthy to engage in philanthropy and social responsibility. The Ambani family’s involvement in various charitable initiatives, such as the Reliance Foundation, can be seen as an effort to balance their public image and contribute to societal welfare.

      Reframing Perceptions: Beyond Judgment

      While the $100 million wedding may seem excessive to many, it is essential to view it through a nuanced lens. The event’s economic benefits, cultural significance, and promotional impact on Indian luxury markets are substantial. Moreover, such displays of wealth can inspire philanthropy and corporate social responsibility among the wealthy, potentially leading to positive social outcomes.

      Understanding the broader implications of such lavish spending helps to move beyond simple judgments and appreciate the complex interplay of factors at play. It also opens up discussions on how wealth can be harnessed for the greater good, encouraging a more balanced perspective on luxury and extravagance.

      Examining this event from a cultural perspective reveals its multifaceted influence on traditions, societal norms, and the global perception of Indian culture.

      1. Celebration of Indian Traditions and Rituals

      The Ambani-Piramal wedding was steeped in Indian customs and traditions, showcasing the rich cultural heritage of India. The ceremonies, which included pre-wedding festivities like the sangeet (music night), mehendi (henna application), and a traditional Hindu wedding ceremony, highlighted the significance of these rituals in Indian society.

      • Cultural Impact: By adhering to and elaborately celebrating these traditions, the wedding reinforced the importance of cultural rituals in Indian weddings. It served as a reminder of the deep-rooted cultural practices that continue to play a vital role in Indian society.

      2. Display of Cultural Opulence

      The wedding was marked by its grandeur and opulence, with elaborate decorations, traditional attire, and performances by international and Bollywood celebrities. The use of luxurious Indian fabrics, intricate jewelry, and traditional designs emphasized the beauty and richness of Indian craftsmanship.

      • Cultural Impact: The lavish display of Indian art, fashion, and design elements helped promote Indian culture on a global stage. It drew attention to the craftsmanship of Indian artisans, potentially boosting the demand for Indian luxury goods and traditional attire worldwide.

      3. Fusion of Modernity and Tradition

      While the wedding honored traditional rituals, it also incorporated modern elements. High-profile international guests, including Beyoncé’s performance, reflected a blend of Indian traditions with global modernity. The event was extensively covered on social media, making it a global spectacle.

      • Cultural Impact: This fusion of modern and traditional elements showcased the evolving nature of Indian culture, which is increasingly integrating global influences while maintaining its traditional roots. It reflected the dynamic and adaptable nature of Indian society, capable of embracing change while honoring its heritage.

      4. Influence on Social Norms and Aspirations

      The Ambani-Piramal wedding set new benchmarks for luxury and grandeur in Indian weddings, influencing societal norms and aspirations. Middle and upper-middle-class families, in particular, look up to such high-profile weddings as standards to aspire to, despite the significant financial burden it may impose.

      • Cultural Impact: This event reinforced the culture of big, elaborate weddings in India, where families often go to great lengths to host lavish ceremonies. It also highlighted the societal pressure to conform to these high standards, which can have economic and psychological impacts on families.

      5. Global Perception of Indian Culture

      The wedding garnered international attention, with coverage by global media outlets. This exposure contributed to the global perception of India as a land of rich traditions, vibrant culture, and significant wealth.

      • Cultural Impact: The global visibility of the wedding helped enhance the perception of Indian culture as diverse and grand. It showcased the country’s ability to host events of immense scale and sophistication, potentially attracting more interest in Indian culture, tourism, and business opportunities.

      6. Cultural Diplomacy and Soft Power

      High-profile guests from various fields, including politics, business, and entertainment, attended the wedding. This gathering of influential figures highlighted the role of cultural events in fostering diplomatic and business relationships.

      • Cultural Impact: The wedding acted as a platform for cultural diplomacy, showcasing India’s soft power. By bringing together global influencers, it helped promote cultural understanding and potentially fostered international collaborations and goodwill.
      ekonomi, iş dünyası / economy &business içinde yayınlandı | , , , , , , , , , , , , ile etiketlendi | Yorum bırakın

      Lavish Spending: A Double-Edged Sword of Wealth

      In a world where wealth disparity continues to widen, the spending habits of the wealthy often become a focal point of public discourse. From private islands to custom yachts, the extravagant expenditures of the affluent provoke a mix of awe, envy, and scrutiny. These spending habits have profound impacts across various aspects of society and the economy, warranting a multifaceted analysis.

      Economic Perspective: Fueling Growth or Fostering Inequality?

      The lavish spending of the wealthy plays a dual role in the economy. On one hand, their expenditures on luxury goods and services can stimulate economic growth. High-end fashion brands, exclusive resorts, and luxury automobile manufacturers thrive on the patronage of the affluent. The creation of luxury goods and services generates jobs, supports artisan craftsmanship, and drives innovation within niche markets.

      For instance, the rise of luxury electric vehicles, led by companies like Tesla, has pushed the broader automotive industry towards sustainable practices. Additionally, the construction of opulent properties often leads to advancements in architectural design and building technologies, indirectly benefiting the broader construction sector.

      However, critics argue that such spending exacerbates economic inequality. The resources devoted to creating luxury goods and services for a few could arguably be redirected towards addressing pressing social issues such as affordable housing, healthcare, and education. The visible gap between the lavish lifestyles of the wealthy and the struggles of the less fortunate can foster social discontent and contribute to political instability.

      Social Aspect: Glamour and Alienation

      From a social standpoint, the ostentatious spending of the wealthy is a double-edged sword. On one hand, it sets trends and creates aspirations. Luxury brands rely heavily on the social influence of celebrities and the ultra-rich to market their products. Social media platforms amplify this effect, with influencers showcasing high-end lifestyles that millions aspire to emulate.

      However, this culture of conspicuous consumption can also lead to social alienation. The constant portrayal of unattainable luxury can breed feelings of inadequacy and resentment among those who cannot afford such lifestyles. The social fabric can become strained as communities perceive a widening gap between different economic classes.

      Psychological Insight: The Drive Behind Extravagance

      Psychologically, the spending habits of the wealthy can be attributed to a complex interplay of factors. For many, luxury spending is a means of signaling status and power. Owning a rare piece of art, a custom-built mansion, or an exclusive membership to a private club serves as a tangible manifestation of success.

      Moreover, some psychologists argue that lavish spending can be a coping mechanism for the pressures and responsibilities that come with immense wealth. The pursuit of unique experiences and luxury can provide a temporary escape from the stresses of maintaining and growing one’s financial empire.

      Commercial Impact: A Boon for Luxury Markets

      From a commercial perspective, the spending habits of the wealthy create a thriving market for luxury goods and services. High-end fashion houses, bespoke jewellers, and exclusive travel agencies benefit immensely from the patronage of the affluent. The demand for personalized and exclusive experiences has given rise to niche markets that cater specifically to the whims and fancies of the ultra-rich.

      Real-life examples abound. The purchase of the $450 million painting Salvador Mundi by Leonardo da Vinci, reportedly by Saudi Crown Prince Mohammed bin Salman, made headlines worldwide. Similarly, the trend of billionaires like Jeff Bezos and Elon Musk investing in private space travel has not only sparked public interest but also opened new commercial avenues.

      Political Dimension: Influence and Power Dynamics

      Politically, the spending habits of the wealthy often translate into significant influence. Large donations to political campaigns, funding for think tanks, and contributions to lobbying efforts allow the affluent to shape policy in ways that favor their interests. This can lead to a concentration of power that challenges democratic principles and undermines the political agency of the broader populace.

      Reframing Perceptions: Beyond Judgment

      While it is easy to be judgmental about the extravagant spending of the wealthy, adopting a more nuanced perspective can be beneficial. Recognizing the economic contributions of luxury markets, the innovations spurred by high-end demands, and the philanthropic efforts of many wealthy individuals can provide a more balanced view.

      For instance, Bill and Melinda Gates have donated billions towards global health initiatives and education through their Gates foundation. Such acts of philanthropy demonstrate that wealth can be leveraged for substantial social good.

      Ultimately, the lavish spending habits are a complex phenomenon with far-reaching implications. By examining these habits from various angles, we can better understand the broader impacts on society and the economy, and perhaps find ways to harness this wealth for the greater good.

      ekonomi, iş dünyası / economy &business içinde yayınlandı | , , , , , , , , , , ile etiketlendi | Yorum bırakın

      On Shame

      hi I’m Karen Scott. I didn’t see a somatic therapist and author of the alchemy of shame transformation book and I’m a pleasure of speaking with Peter Levine who was written a seminal book “waking the tiger” and the founder of a breakthrough body based from a resolution model somatic experiencing that has helped so many people all over the world.

       Peter it is such an honor to have an opportunity to speak with you today, as one of the greatest pioneers of somatic therapy

      PL:  shucks, thank you

      it’s good to see you as always. I wanted to talk to you about shame because that seems to be a topic that a lot of us work with our clients and observe a morning one when it works well and it can be very tricky when we’re working with it. I like to read to you what Stephen Porges gave as a definition of shame of course Steven Porges the author of the Polivagal theory and according to Porges he says “shame is a parasympathetic break in an excited state, a fast-track physiological response that can overwhelm higher cortical function” how do you interpret that?

       you tell me that for us well let’s start with the first hour

      well just generally how do you see that in your hands?

       well I first of all I think there are two different distinct types of physiological pattern of shame.: One is the agitated shame and that’s can you see that the jive like this and they’re looking away but they’re still like this or. Then there’s the “full collapse shame” right and I think what Steve is talking about when he talks about the excited state and then the parasympathetic, that’s the “agitated shame state” and that’s actually easy to work with, because there’s more energy to it.

      And shame is one of the basic biological responses that social animals need to organize into groups, into hierarchies. It’s also what lets the little one know that something is really bad and shouldn’t be done again. So if the two-year-old starts putting his hands fingers the three-year-old putting his fingers in his little sister’s baby sister’s eyes, you need to stop that right away. And so this is a response that stops everything that’s in action it’s a break as Steven says.

      And now the problem is when shame has become chronic, when shame isn’t repaired, see shame is meant to be repaired. So “no don’t do that again” but the end then John goes like this it just yeah they say it’s an “sweetheart you know you can’t do that but it’s not that you’re a bad person you know we love you” we and they get the hug and it gets repaired unfortunately that often is not the case and the child is left with this repetitive physiological state. Which is very similar to what you see in the shutdown with trauma and I think that’s one of the reasons actually, this is the logical reason reasons why trauma often is associated with same states because they have a similar psychophysiological patterning.

       Wow sense. feel one of the first people that ever heard talk about the connection between shame and disgust and it seems really important and can you explain that connection right now?

      PL: sure disgust probably originates again as in a bed with a biological function so if if you taste something that’s bad not only if somebody else tastes something or eat something that’s bad and they start the vomit, the all the people around feel that same level to discuss and the function is to get that out whatever it is that you ate. Or not to eat something in the in the first place.

      Now when shame, so in sunders you’re getting rid of something that shouldn’t be inside and that’s that’s discussed getting that out so in shame when the person is habitually shamed is chronically shame they are taking in that badness and so disgust is the innocence the the the the bio psychological way that people begin to get out that shame. It doesn’t belong in me. I’m not a bad person. And often discussed is a gatekeeper to other emotions such as shame, such as sadness, such as anger, like because often discuss the wait a minute that doesn’t belong with me a lot of times when children ashamed they’re shamed by someone who was doing a shameful thing and so what they’re saying is “wait a minute the shame belongs to what you did to me not how I feel” so it moves to

      about the externalizing it, externalizing feel discuss for the shame that

      write in other words you’ve internalized it yes, so the antidote is to externalize it

      that makes a lot of sense. how about make seeing it back at its source, there’s a lot of people write a lot about seeing shame return back to its source. whether it’s a parent door or school teacher whoever did the Shame. how do you how do you how do you feel about

      what do you mean return to the source

      I’m not trying to stand question you’re working with a client in the session and they suddenly remember we experiencing a shaming that happened in school saving first grade and they remember the teacher in front of the whole classroom so humiliating basically which there’s a close connection between shame and humiliation and it’ll work that sense of not only externalizing but saying “well that teacher was the one who really owns this feeling not that who it belongs” to yes I the child just made a mistake, where the child didn’t know an answer, it wasn’t that they’re a bad person again and the teacher is shaming them and humiliating them. Humiliation is a form of chronic shame. Shame has a biological function again, to keep us from doing things that interfere with the social group. Humiliation is valueless. It only breeds corrosive emotions.

      well that brings me to the question of the “blame game” in a session so just give you an example: you’re working with a client and you have good rapport and you’re making good progress you’ve been making the progress over a number of months and then they come into your to your office and suddenly they’re sort of blaming you seems like for everything including the fact that it’s a rainy day and it just kind of feels like you’re playing a blame game. what do you mean, what is that pointing to and what are some ways of working?

      PL: yeah well it’s not another fairly complicated question and it course it’s not a matter of “if but when”. You know we try to explain to ourselves how we’re feeling and often that becomes externalized as blaming somebody else. Now the person may have been making good progress getting good feelings, now remember there’s no way you’re going to get good feelings without they’re also being the swing to the other side, which is some kind of a bad feeling and again well if the person, let’s look at it this way, if the person is really lauding the therapist for helping them yet at the good feelings then a good therapist says “well granted I was your guide here, but this is something that you did, because it became something that therapists did then when you’re feeling cruddy then it’s the therapists fault” then the sun’s not shining. So that’s something you can maybe get at the pass.

       question based shape and what I mean by that is the embarrassment that comes up whether it’s in children or adults, when they have needs and sometimes that particularly can come up around being ill or aging and suddenly there’s this big embarrassment of apology over you know “oh and you know sorry that you have to move the chair or that we have to do this or that” I just sort of you know I’m wondering because we often see the base shame as some kind of attachment wounding. I wonder if you see it in that way and if you do see it in that way when we work with it are we working first with attachment and then with shaming or how do you even see the debased shame kind of

      well I’m going to insert them here first: Not shyness and shyness is a natural developmental phase of vulnerability and also the feeling that someone the adults, the parent can see through you, see into you. And that can evoke a disgust or shame or disgust response, because they’re seeing inside your viscera inside your inside your gut, but the shyness itself is part of spontaneity. So if either goes in in that direction as in terms of spontaneous playfulness, or if the parent is penetrating, I don’t mean necessarily sexually, but penetrating with their with their attention, then that can turn into shame. And a lot of times when people feel the spontaneousness, they then fall back into shame And in other words they don’t get “wait a minute this is actually a good feeling” this is a healthy feeling salubrious feeling.

       hey that’s really fast, hey I’m trying to think in a session if I was working with someone in a session and that came up you know where they kind of felt like there was a way that they were being penetrated in some shyness

      PL: or being seen

       yes or being organs seen how how I was sort of work with that so that it didn’t fall in the shaming side but into that war, that spontaneous love it that’s right well I mean I think

      that’s the key right there is to be able to access that playfulness, the playfulness yeah, this and to appreciate the shyness. You know when you see four year old kids in their calling like this, this is like whoa you know aren’t I just great and and and that’s you know and that’s when the parents could be “yes you are great” you are great by the way so okay you still have to eat you still have to eat your spinach. can’t fold your brother’s figured things isn’t yeah all of these these kind of things yeah

      well it kind of moves me into a question that I want to ask you about proprioception and I know that you recently published an article through darkness, researched well through

      frontiers yeah consciousness psychology consciousness here yeah

      and the the base of that was the link between proprioception and healing trauma right yes yes so I’m just thinking about that because you’re talking about the 24 some playfulness in a session and I wonder if we can apply that idea of clients using different proprioceptive methods also with shame and in the shame resolution

      PL: right, again you have to be careful about that because if you just have the person go into their body when they’re feeling shame, they are very likely just to collapse into it. So one of the tools I find to be very helpful is to have the person become aware, that they’re their eyes are averting that their eyes are looking away and down, that their shoulders are kind of slumped over and then to guide them, to lead them through an exercise where okay if you notice as you notice that and if you just let it increase just a little bit what would that look like, what would that feel like? and then what would it look like and what would it feel like when it begins to turn around and go in the opposite direction so you’re going into the shame, posture, physiology and then out of the shame physiology, posture. Moving back and forth and then you yes your pendulum your shifting so you don’t get stuck in it and then because that’s the problem with shame shame itself isn’t the problem it’s getting stuck in shame. a lot of times children aren’t respected, and that is an injury, that is a defender

      a loss of dignity

      that’s right because children deserve dignity, people observe all people deserve dignity and when again a child is just shamed and shamed you’re taking the dignity away, you’re taking that underpinning. what it means to be yourself with other selves.

       I love that about your work. I love that you speak about dignity and I watch you work with people that you actually work with that issue you know activity it’s just so moving and touching to me. and I think it’s a huge huge piece that that’s missing in a lot of therapeutic approaches and

      gosh I hope not

      well sometimes sometimes it is but I really really love that binky you know that that actually brings me to a question it kind of ties into what I do right now very often in somatic schools of movement they will talk about the authentic self is movement, and  I see that yoga and dance can be very therapeutic for punishing survivors and I’m wondering if you see that connection there and if there’s any pitfall into viewing that as being repaired the movement, movement itself as being you know the UFO

      well indeed look when you when the person is traumatized there that’s something that the body does the body stiffens, the body retracts, the body constricts, the body collapses into helplessness. These are all things that the body does and in trauma or in shame. What we need to help people do is find new bodily experiences that contradict those of shame and helplessness and freezing and contracting. And movement is a good avenue for that, now again it’s not just movement but it’s movement with awareness of the movement of finding really the inner movement and it’s the inner movement that I believe takes people towards a reconnection with the authentic self. And that’s not the stuff that’s not the ego that’s not the ego the self in the ego with its small s it’s the purposeful intention ality of the organism in its movement through life that is the authentic self

      you know I think it’s really really important to teach it when we teach about inner movement and it took me a little while to understand what you meant and I hope when I feel like I do now. but can you give a concrete the concrete example in a session of how you would distinguish inner movement for someone so we’re having the session, I’m sitting there and what would be an example

      well let me give an example of the way things used to be done for example in psychodrama or certain yes types of Gestalt.  so you’d be working with a client and they would be making some kind of a gesture and often the therapist would say well “exaggerate that” right and you would exaggerate it and now really exaggerate it and make some sounds .”now really really exaggerated” so it goes towards a catharsis it is an escalation. Now for some instances it’s a useful to help a person get in contact with their expressive, emotive expressive feelings. but what really takes people deeper is when they find out where that movement comes from on the inside and that’s why proprioception and Keena stasis are so important in restoring the self, because it’s in those inner movements “oh ok” so instead of just clenching my fists and opening my fist and being really angry, what’s it feel like when I open and when I close and then when I open… Wow that’s interesting… I feel my chest expanding right now. So one sensation leads to another to another to another and that’s what you find in the uncovering the discovery of the authentic self movements. and there are movement systems for example that really focus more and more on the inner movement such as “authentic movement” that’s even called authentic movement

      yeah I’m also thinking about inner movement in the sense of your concept of somatic experiencing of energy wells and the energy being held in certain certain places and also in certain dimensions but saying certain parameters and I don’t know how you want to explain energy those but I’m thinking about it

      again you got to give me like an hour at least

      yeah but I’m thinking about the connection between shame being a contracted state and the energy kind of contracting intensely and as we work with folks to unpack that shame that maybe act that importance of the energy Wells comes in because if people just sort of go from that very contracted state, maybe I’m wrong maybe you don’t do that, but to a very sort of like oh yeah I have all this pride that that might be too much of a jump, in terms of energetically I never see that being very sustainable when people go from the one extreme of shame to the now sort of their polar opposite

      well I agree I tend to agree with people our strong opinions though I’ll agree with you.

       Harley back to your idea of energy well I think

      let’s look at something maybe a little bit more simple. Okay the nervous system can only learn one small new thing at a time and if you try to learn too many things, you try to teach a nervous system of body too many things all at once, that they tend to interfere with each other. And so in that way I think it’s important to just take one little step at a time, until it really becomes an embodied incorporated in the person’s being in their nervous system, in their development.

       it makes a lot of sense, a lot of sense I’m glad you clarified that. I’m thinking about the work you did in Kosovo I believe you were in Kosovo burning well Croatian how I show you in Croatian and you were working with Tomi healing there and you’ve been working with vets coming back from Iraq and I wonder if shame was something that showed up in the war in those those kinds of combat and you know post-conflict and if you know there was anything particular that stood out for you in terms of how you worked with those those populations

      PL: yeah shame well many times shame comes up because people perceive that they weren’t not only able to protect themselves but to protect their family and people from their villages and so forth, so it often shame comes in in that way. And again in the military you’re not supposed to need help and so if you feel helpless then very often shame gets attached to that. right because you’re supposed to be strong, you’re not supposed to need other people’s help, but we do and not own I mean we need each other’s help when when we’re in the battlefield right because and that’s where we’re most military folks are trained.  You are family and everybody’s everybody’s life depends on everybody else being by their side and if something happens to somebody else often a lot of shame is experienced around that. Feeling the vulnerability of losing friends, losing family right, because it’s family and it’s just if you feel just so such sorrow and grief but because we’re taught not to experian military we’re taught not to have feelings because you don’t want feelings on the battlefield that will only interfere with things, that would only get in the way of your functioning, but then because we’re unable to feel them and process them shame tends to fill that void

       there are no feedback technology is something they’ve been using with bets and people that have had trauma and so on and I’m just wondering what your senses in terms of being able to you to create new neural pathways for things like acceptance and worthiness, belonging. you know is it is it useful is it does it seem useful in terms of you know seating the new positive

      doesn’t there a feedback seem useful feedback yeah. I think so I think their feedback has a lot of potential and has been you know poorly utilized because again it’s one of these things that’s not accepted now on whatever it is random aside double-blind stuff but I think it’s valuable I think is very valuable for kids who are ADHD and I think that that should be tried before giving them these heavy medications, which many of these kids are on. And in a way I see se as a form of neurofeedback because you’re picking up a lot of the therapist is trained to pick up a lot of these very subtle shifts in the body and in the nervous system and you use that feedback. But I think as a self-help tool neurofeedback is very useful, it’s a good it’s it’s a very good mindfulness enhancer.

       people talk a lot of that mindfulness that is for shifting so many things including shame and I think you would probably agree that it’s a very powerful tool. but in this shame cycle, that downward spiral cycle, that we were talking about earlier, sometimes mindfulness comes in too late right because the cognitive mind is kind of hijacked.

       sure

      so in terms of how you would use or how you even think about using mindfulness with clients and it’s particularly connected to shame, with that be sort of pre and post ,you know like the shame that

      well I think people are becoming more nuanced in mindfulness work. mindfulness isn’t just you know it’s not like just meditating, it really is becoming I think that should legitimate ly be called embodyfulness aswell. because you know if all you do is be aware of what’s going on, but if it has to do with trauma and shame, that’s not going to change it, just being aware is not enough. you have to find ways to shift it, and you know I was just presenting at a conference on mindfulness and compassion essentially and there were some of the really good people in mindfulness were there,  or their guy named Rick Hanson and we had a really nice connection and I was really pleased I actually asked him a question during his lecture and then the next slide he was answering my question so we laughed about that and because again it’s it’s a you know I mean those of us are started working with the body in the 60s you know we’re kind of glad to see then people are catching up. yeah but I think it’s it’s now it’s a point where where the body the body awareness is now becoming part of the whole mindfulness understanding.

       my final question really looks for the future and is kind of you know asking the question do we humans still need shame? you know if as we as we evolve is our consciousness evolves and society evolves can we replace shame compassion and awareness or do we need shame for accountability?

       well okay in the ideal world right where everybody is the Buddha, right, sure we don’t have any use for shame. In the meantime that’s a hard one, right you think of a time when you you I mean you had an argument, you did something it was really a little bit cruel to a friend, and then you realize “oh my gosh I’m sorry I apologize for that” that’s important and that shame that gets you to apologize. Now if you’re totally aware of everything, well you’re not going to do that, but in the real world we’re doing it all the time, and the question is whether we repair it and I think that’s an important thing that people learn in having a healthy relationship, is the ability to be vulnerable and to repair something that’s done, where you transgress on a person’s dignity.

       and I guess having compassion for the self when you when you’ve made that transformation that’s where the compassion comes in myself

      that’s right yeah I mean all compassion really begins with self compassion, but we usually don’t get to self compassion until we are able to feel compassion from somebody else, or somebody that had compassion for us. Then we’re able to kind of you know play the ins and outs of it and and be compassionate to others.

       well you’ve shown so much compassion to the world Peter. I mean your work is amazing and I’m so grateful for it every day of my life. so yeah thank you for this time this interview is been really rich and informative and for the somatic experience in law okay gladly

      Psikoloji / Psychology içinde yayınlandı | , , , , , , , , , , , , , , , ile etiketlendi | Yorum bırakın

      Trauma

      The Unseen Discussion Between Peter Levine & Bessel Van Der Kolk

      Thank you both for being here, you are such Inspirations in the field and in the world. Thank you for all your incredible work and we’ll start with the foundational question from each of you is “how do each of you efine trauma now at this point in your career and and in your research?

       do you want to start M

      BVDK: well trauma is a trauma, in Greek it means wound and it is horrendous experience, horrendous experience that’s really important that overwhelmed Your Capacity to cope basically. It’s not like nasty stuff unpleasant difficulties the weather being bad you’re having to dig your car out the snow it’s about really overwhelmingly horrible things.

      PL: yeah you know I’m thinking one of the best definition that I’ve heard succinct definition is the one from Freud in the late 1900s and he said that trauma is a breach in the protective barrier against stimulations. Stimulation leading to feelings of overwhelming hopelessness. I think that’s really the key. The only thing that I would add is it’s a a breaching the protective barrier against over stimulation, leading to feelings of overwhelming helplessness. So I think he really nailed it. Unfortunately you know he went in a very different direction after that, but to me that really says it. You know and when I started working with people in the 60s one of the things that came up what times when these people felt overwhelmed, particularly that their autonomic nervous system couldn’t adapt, so they didn’t have bounceback, resilience and so a lot of my work with them was about bringing together a more resilient nervous system and a more resilient organism so okay

      BVDK: yeah like me supplement you saying trauma is not an event that happened somewhere in the past that event is over and it’s gone. Trauma is the imprint that your reaction to that event leaves in you. And had much of my work and my colleague who’s staying with me right now Marty tyer andan has been how it’s about how trauma changes your brain changes how you experience the presence. and Trauma changes how you experience um all sorts of things and how you organize your reaction to, but for other people is neutral stimuli and you react to things as if the past is back.

      PL:  yeah and I would also say one more thing. Of course trauma is something that goes on in the brain in the mind, but the way I came to trauma in the in the 60s was that when something happens you just look outside your door or something and you see somebody has been fallen off a bicycle and so you get a and then you look more carefully and they’re really seriously injured and you get Y and that’s the brain talking to the body talking to the autonomic nervous system and talking to the to the our basic instinctual functions. And  but it’s something that goes in in the body because when you saw that accident your guts twisted,  your breath got stuck you feel stuck so again what can we do with that how can we help people move through that and one of the things that I think is really important that also involved with you and our dear friends stepen… is that that the this two-way Communication channel is the V one of them the main one is the Vagas nerve but what was not so readily known is that the vagous nerve is 80% afer is 80% sensory so it’s getting information from our organs and sending it back up to the brain and this becomes a what I call a “positive feedback loop with negative consequences” and until we’re able to change that relationship with mind and body as you were saying Bessel we we’re we don’t have access  to our “Here and Now experience of Life”

      Speaker: yeah I’m wondering if we could each take some time or each of you could take some time to you started it Peter but we can move a little further into it is, share how you each came to understand and recognize the importance of how the body shows up in trauma healing or in other words how the body keeps the score.

      PL:  right right and that’s the wonderful title of bessel’s book um but the way I came to it is I was working I was very curious I was developing a series of mind body exercises. I talk a little bit in my autobiography and  when I would found that I could relax in a specific way, a significant or special sequence, of relaxing muscles in the jaw, the neck, the throat, the diaphragm, that their blood pressure would these are again working with a group of men who had high blood pressure that not all the time but often and the blood pressure would drop 5 -10 -15 even 20 degrees. And so I was realizing that something goes on with them and as I explored that further it was clear that many of these people had not only experienced trauma, but they had also experienced high levels of stress throughout periods of their childhood and even to some degree of their um of their adulthood. So kind of gave me the idea of a place to where to start a placeholder and I you know I went um from there and so that was again that was really what took me in this direction. Because when I work with these people a lot of images would come up from the past with very difficult emotions, so as I was able to guide them, then they were able to restore balance and then that’s when I realized “now this is not just about relaxing certain muscles it’s something much more deep deeper than that” and that was how I came to my work my interest.

      BVDK:  yeah you know it’s this is really what brought Peter and me together. It seems so obvious that you see it right in front of your face, like you’re talking about something, something is happening and suddenly somebody becomes agitated and their voice changes and their breathing goes fast and  you know it doesn’t take a lot of observational power to see. What Abram cardner (?) was really the first person who described this issue back after the first world war ; said “it’s a physion neosis if your physiology believes the trauma” and that’s what you see right in front of, is that the body keeps score and then people say ”oh but the body doesn’t remember”.

       I never said body remembers that you experience trauma through heartbreaking at gut wrenching Sensations in your body ,which are generated by the alarm system in your brain that senses these messages to your body that you are in danger. And so the challenge with trauma is not so much, although it’s also useful to find words for what happens to you, but the big challenge is to change your physiology so that stuff that objectively is not particularly dangerous to you, it becomes no longer becomes a threat and your body no longer responds to minder stimuli as if you’re about to die.

      PL: yep yep yep you know just thinking back about the the connecting link between body and body and mind the Vegas nerve.  Darwin I think  you know this also , that Darwin talked about this as the pneumogastric nerve that’s right go from the gut from the from the lungs and the gut and of course from the viscera and he realized that that nerve which is really totally amazing that this nerve was responsible for gut wrench and heartbreak.

      BVDK:  exactly I mean how if you want to talk way before any of us knew very much about the brain Darwin nailed it.

      PL:  yeah he nailed it and just I mean of course he’s our hero.  one of our heroes.

      BVDK:  yeah and interesting Darwin had his own issues oh yes interesting his mother died when he was eight years old and he repressed the memory he had no response but he and his wife had quite a few children and whenever his wife would become ,would give birth another child Darwin would become sick for several months. Clearly post- traumatic reaction to the loss of his own mom.

      PL: right yeah yeah typical one and he suffered for a lot of what we I talk about is syndromes yeah you know a lot of autonomic syndromes. combinations of of high arousal fight or flight and then also of shutdown so he had many many physical symptoms.

      BVDK:  which shows again that you can be very traumatized and be brilliant at the same time

      PL: yes yes it’s very important really important one, it’s a really important. Because you know it’s sort of like people who have had this early trauma like a friend of mine, really wonderful woman named Edith Eger, EDI  she last year I think has published a book called “The Choice”,  she was a holocaust Survivor and this woman is at a high high level of functioning. But when we visit her we try to find some little ways to work with some of what she experienced, but she you know she’s she’s famous, she’s compassionate, she’s incredible therapist. But on the other hand some people who have a similar background don’t, never can function and they get sick and may

      BVDK:  but what we mentioned yesterday actually is that people are not unitary phenomenon, that we all have parts, so that person may be compassionate, warm and sweet most of the time, but if she gets triggered she may throw a temper tension. out of nowhere so what trauma really does to you is it activates certain systems while other systems emerge to compensate for it. and so people always live in a quite a varied internal reality from time to time depending on the circumstances.

       And so our work is is to and Peter is has been a major teacher for me in that regard, is to activate the memories or the experience of one body while keeping people safe  and that is I just have always loved working with you Peter in that regard, because you’re I of always love it when you see I see you do it it’s just beautiful how you very gently move people to the experience of danger and just very gently help them to experience it and to allow them to put an end to the experience, or to go come to some sort of completion.

      PL:  yeah completion I think is really the operative here completion and relative safety finding some place where the person feels safe enough to begin to touch into these sensorial experiences

      BVDK: and then our job as therapist is to be that container of safety that not to be brilliant or to say profound things, but to really just be a presence that makes it safe for people to go into very uh painful and dangerous situations.

      PL:  yeah yeah you know sometimes I’m I’m sure they do but you people send the books, that would like an endorsement, so sometimes I’ll look and I thumb through the book and I notice that it’s a really really wonderful quote and that I was going to ask them if they could if I could use it, but then when I looked a little bit more closely, it was from one of my books in an unen yeah I know that’s it’s kind of weird and uh the quote is something like “trauma is not so much or not just what happened to us but rather what we hold inside in the absence of a present empathetic other” and I think that’s what another way of what you were just saying Bessel that we really have to be balanced in ourselves, grounded in ourselves, in the Here and Now with ourselves so that we can provide that container for our clients patients

      BVDK: yeah excuse me but of course once you go into your trauma, you may lose touch with the empathetic other. Because you becomes the whole world’s dangerous and people may become really frightened of you even though you may have started off with the very best of intentions, when people get triggered, their whole world gets contaminated or get um gets determined by the trauma and so our job is to really keep people mindful enough and calm enough and connected enough so they can very gently and gingerly go into these very painful memories and experiences of the past.

      PL:  yeah but in one small amount that at time I don’t really agree with the exposure therapy kinds of things have

      BVDK: Rel live you and I are in the same worth like that is really your term Peter that now we all use had of pendulation oh yes and oftentimes people come in and finally they have a chance to talk and they start vomiting out that trauma and that doesn’t really do you any good it has to be integrated it has to become part of you and you have to do it very gently and very gingerly yeah

      PL:  and that’s that’s vitally important and it’s precious we can offer that

       was that something you came to realize uh right away or was that over time that process of titrating into the the traumatic experience?

      BVDK: there’s days that in one session you can do amazing things and in one session people can come to a completion and for other people it may take years before you can get it

      PL: absolutely and I think that’s another one we have to be have some humility about is, yes sometimes you see really miraculous changes, yeah but times where people have been severely abused neglected in their early childhood, it that takes more work and it also takes along with working with the trauma, with also working with the relationship.

      BVDK:  right and I say but but I learned actually from on Pi actually is that people become afraid of feelings themselves. People don’t want to feel because any sort of feeling is associated with danger and so it becomes a very careful process to help people to to begin to feel themselves and to begin as many people you traumatized you say how about if you take a deep breath and say “I don’t want to take a deep breath” that any sort of stirring up of your internal world is dangerous, they will be happy to tell you trauma stories, but actually to go inside and meeting yourself may be very terrifying yeah

      PL: and like you said it’s about pendulation because when people let me Gra this first experience their Sensation, there’s a contraction and people are terrified as you just said with that contraction so they avoid in any way they can. So maybe their body first responded against threat and against bracing, but now the person is bracing against the very feelings that can help them to heal, so instead of uh uh dissociating or leaving this the just notice when they can be guided into a contraction yeah and then help them open to an expansion and then a contraction and then an expansion that’s my word I coined was “pendulation”

       Because it’s and what also is maybe not so well understood is that just going into expansion doesn’t do the trick. You have to be able to hold together those experiences of contraction and expansion if it’s just expansion you have what they call in the meditation circles , you know I know because I’ve taught there is that it’s a “bliss bypass “ you experience bliss but that’s all you want to acknowledge, that’s all you want to be with, but it doesn’t work that way.

      BVDK:  so yesterday our paper that we we did a very large research project in psychedelics and we saw that psychedelics are very powerful on helping people to go into the capacity to feel these things much more deeply and we had half the people got Psychotherapy only, the other half got MDMA added to it and it was really stunning how much the MDMA help people to go into the spaces that they ordinarily wouldn’t go to.It was just published yesterday in plus one uh and it really was a stunning thing because we had never seen anything besides us who could help people with it and turns out psychedelic agents can really be very powerful in promoting that to people yeah

      PL:  yeah yeah that’s such an important topic you know and one section in my autobiography book is is really to look at both the promises and potential pitfalls of psychedelics, how incredibly powerful they can be, but how people need to be prepared and followed up and I think that’s the key and the rich the research that you  and  what’s the name of that organization are doing, this research and I I think it will be said to be a revolutionary change.

      BVDK:  yeah and you know that that is sort of the Hot Topic these days.  But is missing in that research is exactly your work, that when people go into that trauma on psychedelic they have very powerful sematic experiences and most people who do this work are not trained by you or other people who are very good in dealing with the body and they don’t know how to deal with the somatic responses. So it’s very to bring these two worlds together actually

      PL: that’s right and it’s I like the way your hands come together like this vessel, bringing the two together, I think that’s where it’s happening

      BVDK: at me you’ll see anything you know, he’ll he’ll just see it like it fit your ears I Noti how you ears

      PL: observing for me that would take me back to when I was a young child and my ears the same size as they are right now, so people made fun of me and called me Dumbo. So when we were at the the evolution of psychotherapy conference, I realized I didn’t bring my night shirt, so we went to one of the the Disney Stores and there was a gum a dumbo t-shirt, so immediately Laura bought the t-shirt for me so could wear it and renegotiate my ear trauma.

      BVDK:  humor is very important it is I find the people have some people you work with have been horrendously traumatized, but preserve their sense of irony and humor. And that makes it so much easier to work with people, who can also have a little bit of a capacity to laugh at themselves yeah

      PL:  but again we we have to really make sure they don’t experience us as us that’s right it really has to be coming from there and usually it comes from these little moments of Joy that may come up you know and I think just building on those certainly is helping with their healing

      are those tools that build the resilience to go into humor

      BVDK:  is not a tool humor something that emerges you cannot teach people humor, it’s humor comes out of like Peter and I have a very longterm right intimate relationship and we can be funny with each other because we feel safe together.  And that can only happen when people feel really relaxed and can look at their internal contradictions and the on the one hand this and that but you cannot say let me teach you having a sense of humor, like doesn’t work right.

       PL: I think you made the point

      yeah yeah going with that what are some of the the tools or the practices that you have found helpful to build that resilience to move into healing process?

      PL:  well you know when people are able to guide to their positive internal experience,  which is really about autonomic resilience, I think that’s the key as much as anything else in building resistance. Resilience. Also you know um as as therapists we’re also counselors and we’ve often find out something that really has affected them in a positive resilient way. One of the things if you’re working with people with trauma, depression, anxiety, they really don’t see anything except that and so if you ask them “how is your day” basically they say “crappy” and well I then I think okay well is that the higher experience of the person.

      So I developed an exercise I call it the um what do I call it the anyhow I’ll say what the practice is and then if I can remember the name I’ll give you the name oh “the conflict free experience” so that you you could go beyond the conflicts, so the idea is to think of a time so I’m talking to a client to think of a time in the last day the last 24 hours when you felt even the smallest amount less anxiety, depression, fear or you felt a little bit more like yourself, the self you would want to be, and the person will say “well no there wasn’t any any time” I but yes but I’m asking the question during that time was there was of course one time at least where it wasn’t just as horrible.

      “ just oh yeah I can remember a friend called me a friend I hadn’t heard from in a long time and it was really a nice contact” so that’s a re that’s a building res resilience then the next step I say okay well how about in the next two or the last two or three days another time a different time again when you felt a little bit less anxious, a little bit less despairing blah blah blah blah  and then the person might say something “oh yeah yeah yeah um you know uh I have a pet dog and we went out for a walk together and she was just jumping around and just clearly enjoy”

       okay as you can see that image, let’s just have you shift back and forth between that image and whatever you’re experiencing in your body and again that’s about also another aspect of building resilient. I think any therapy that doesn’t build resistance, is not going to be an effective therapy.

      BVDK:  that’s not only true for the people we work with who trauma test, but therapists want to go after the trauma story, such a trauma story and but it stuck me is almost nobody who I supervised for the first time knows anything about what gives that person a sense of pleasure, no history of pleasure, no history of save people, no history of accomplishments, and that is again part of the pendulation piece, is to get also in touch with what gives you Joy, what gives you pleasure what has been around so then you can do the pendulation between the pain and the pleasure, but it’s very important to do a pleasure history and a joy history and a connection history.

      PL: we call it a trauma resource inventory

      BVDK: yes yeah and but even that is has to wear trauma, in it but maybe you should talk about Life Resource inventory

      PL: yeah yeah well that’s sort of the idea yeah yeah

       I don’t feel like that’s often modeled so maybe we can even do that now with with you both sharing like what brings you Joy and what brings you pleasure

      BVDK: ah different for different people,  me music is terribly important, I’m inviting my bikes to the hills here and walking through nature, gardening, talking with my friends, that’s usual stuff

      PL: yeah you know just a little while ago in September I guess you and I and Steve pores were presenting together in Oxford

      BVDK: at this in the in the sheldonian theater in Oxford which is not a minor little place

      PL: okay and when I think about that yeah I think about the three of us sitting there together in the stage and I think that  well that really that joy that that brought. and and how much we are gifted by giving people of give these gifts. and and also I think what affects me also is there that expression called “Tikkun Olam”  it’s a Jewish expression and it means “to leave the world in a better place then you found it” and I think that also when I think about that relate to that brings me a great deal of satisfaction, that I know that I have done the best, that I have followed my truth. Sometimes difficult but that’s for me very …

      BVDK: I can so many many experiences you and I had when we used to teach together of just a real deep sense of Joy, when we had moved the person from one place to the other and everybody feels great. like they feel great and we feel great about what we have been able to do, therapy can be a very joyful experience if you become a good therapist

      yeah thank you for going into that pleasure and that joy. As you share it I I can feel the the Resonance of it the contagiousness of it and I I can really hear and feel my own body. the power of that as you speak of it in terms of resilience

      BVDK:  yeah well no I think the word pleasure is not being used enough in our field life is really about finding what gives you pleasure gives you Joy and that’s an important Pursuit for us. In the constitution in America the pursuit of right fundamental right.

      PL:  it’s not just about anybody can have guns but

      BVDK: yeah but guns come in or you need to keep your slaves under control I forgot yeah yeah yeah

      I’m hoping uh you both could share some of stories or highlights in in the many years you’ve been working with people of stories of healing that have impacted you, or that still feel so present in resonant in your body even now

      BVDK:  yesterday a person who saw me 40 years ago, who we did uh four sessions of newer feedback with and who got a real deep sense of  her preciousness. I mean it happens all the time, it happens in almost every psychedelic session we do, you know the sematic experiencing sessions that we have and that Peter is such a master at we just T the class and workshop at at kapalo for 150 people and when people come into their own calm themselves down and discover each other. it’s know the world is filled with wonderful things actually yeah

      PL:  you know I’m often asked the question what do you do if the person that doesn’t have a sense of their body  and actually Bessel there was a young man in one of our workshops, our two day workshops, and so he followed me afterwards and wanted to do some therapy, but he he lived up in the Bay Area.  he’s a Works in in in Hightech ready and he clearly on the Spectrum  and so he would come to work with me, uh I think it was probably three days every year, and when we first started working he typed out questions he had for me on his computer, he was sending he wasn’t looking at me he was looking at his computer over to the side, and so um I would get on my computer and respond to him even though he was standing there sitting right there. So the second year was the same kind of thing and so but the third year, he opened the computer and closed the computer and looked at me, So again this was uh someone who didn’t have a sense of the body and needed to be met at their level. So I just want to show you every year I get postcard from him and here is oh ah that’s a lovely postcard isn’t that wonderful speak a thousand words it does and I have so much joy when I see that and appreciation for him and he always says something like “dear Peter hope you are well” but again if we find a way to meet people where they are, and not where we want them to be, that is also important.

      BVDK:  but what you’re saying is so such a critical thing that if you cannot feel your body, you cannot feel yourself and you cannot feel pleasure. So a normative response to trauma, because it’s lived out as Darwin already said in heartbreaking gutwrench is to learn to shut off your emotions and your Sensations. Very useful thing to do when you’re overwhelmed by your feelings, but if that becomes your habitual way of being in the world um it pays off because you stop feeling pain, but you don’t feel pleasure either. because pleasure is also a Bly solation and you cannot select one over the other in order to feel your pleasure your and so opening up to of the bodily Sensations to yourself is very much at the core of trauma treatment. and if I have to give references to that I would say more than anybody else, Peter Levine taught me that, although some other people may say but I talk you that too 34:29

      PL: yeah yeah you know there’s a kind of a, I don’t know if it’s Tibetan, but it’s some tool that are used in different techniques. I say techniques, approaches and that we can’t avoid pain, if we try to avoid pain that’s not going to work, but we can’t also grasp on to pleasure and to really that’s the midway according to the Buddha. You don’t grab on to pleasure, you don’t try to push away pain

      BVDK: see and the critical issue here is the issue of time and so I like to show a videotape of a mom who doesn’t pay attention to her kid and then the kid can very distressed. you’ve seen that movie. and then the mom comes back and takes care of the distressed kid and it shows how this child gets an internal frame of the world of sometimes it can really feel crappy, but my mom will come and help me out. and many people who traumatized don’t have an internal sense of this can be over at some point and there are certain areas of the brain that have to do with timing that actually don’t work anymore. And so when you are feeling terrible it feels like this will last forever, as opposed to sometimes things are unpleasant, some sometimes things are painful. But will time will flow as through things and so a very important part of healing from trauma is to get that sense of time in your mind of now “I feel really crappy” and then I feel better” and to get a sense of all the things you can do that if you get really upset if I do my yoga poses, or I make contact with the person, or I go for bicycle ride, but I can help my body to calm myself down. So trauma is really about a sense of timelessness, that this will last forever, which all of us have had that experience. But also you do that very beautifully in your work that you demonstrate also yeah

      PL:  yeah I think in a way this is what you were talking about the people that don’t get better after one or two sessions.

      BVDK: that’s right

      PL: that they have to keep having that experience with us over and over until it really then becomes embodied, becomes linked in the body.

      BVDK:  and so and then it becomes really the cultivation of getting a sense of time of “oh now I feel bad and now I don’t feel bad” and “now I feel joyful” and then pain will come and “I’ll deal with the pain when it comes” and I think that’s really the big maturing issue that again in our psychedelic therapy was a very powerful thing that came online in people.

      is it the the pendula process that can help reinstate time? is that what you’re saying?

      BVDK: yeah the pendulation is really uh that people become aware of oh now I feel safe and now I feel pain now I remember something awful and then I remember something good. That have the mental flexibility that you going to get trapped in one state of mind, but you know that you are complex composite person who can feel depths of despair and hearts of joy, all at the same person and that’s all part of me yeah.

      PL: absolutely

      Speaker: I am something I appreciate so much of of both your work is that that reinstating of time, the reinstating of space, the reinstating of feelings in the body, this reinstating of this these primal elements of what it is to be alive

      BVDK:  yeah and these will be primal elements that are not cognitive elements. You cannot say to people you should experience a sense of time. Uur job is to help people to experience that on a very deep level and to discover that themselves we canot discover that for people.

      Speaker:  so I, as we have another 10 15 minutes I’d love to spend some time looking back at the history of your work both of you and and just ask you know, what has been your mission or your drive? what are what are you most proud of as as you’re looking back of Decades of incredible work?

      BVDK:  well you know uh it’s always a progression. You know for me a very important moment came and anybody who’s heard me talk, hears me talk about it, is that at some point somebody showed me a video tape of a woman who was very distressed and very pained, who did EMDR, and after two sessions she said” it is over, the trauma is no longer there” and that little videotape inspired me to go like people have the birth right to be able to say “it is over” and so my quest has been very much like some method work for some people other method work some other people, but my job is to find what will help this person to say “it is over over” it’s over and that’s really uh the Quest for me is and that I’ve explored many different methods, that’s I’m not a guru, I don’t propose any particular particular method, say some people can say it’s all over after they do somatic experiencing, other people say it’s all over after EMDR, other people getting together through psychedelics. And so our job is really to find out what is it that you need or what you should explore for you to be able to say it is over.

      PL:  good advice, good advice and it’s important that the therapist doesn’t say well this happened a long time ago, it isn’t it’s over. right I mean yeah but we just put in that caveat

      BVDK:  yeah yeah yeah and then actually came up yesterday then people say “oh this person is treatment resistance” but you should say “oh I don’t know enough to help this person with the method that I’ve learned”

      The tradition in medicine and psychology is to blame the patient if you fail. With them instead of saying “Oh My Method didn’t work, what do I need to learn to help this particular person to get better”

      PL:  yeah yeah where’s our our shortcomings?

      BVDK: yeah and you know I love to show people pictures of the web telescope and what the universe looked like 30 years ago. And 30 years ago we could see just a little bit of universe as technology evolves, we can see much more. in a bit and I think that is what happens in Psychology, we are in a process of learning stuff. You know 40 years ago nobody knew anything about the treatment of trauma and now we have discovered some things that are often helpful and I hope that in the next 50 years the field will be as fertile as it has been for the past 40 years and that people 50 years from now will laugh at us about how ignorant we were. And I hope that  but they of us and say they were living in the Dark Ages, you know.

      Speaker:  yeah I love that Peter what about for you what’s been um sort of the driving force your mission and what you’re most proud of

      PL: okay so over the past 50 years you know I’ve developed this approach called sematic experiencing the the living body , you know and I’ve taught in many places as we did at ASN but all around the world and I really at one time realized my gosh you know the archetype of Chiron the wounded healer and that that was really what was also driving me. So I decided to make an exploration, an excavation of my life kind of reflecting back and trying to find the pieces that connect together and and that still need to connect together ,so I did that and it was meant only to be a for my own work, my own healing work.

      But but then this um person I know is a publisher somehow he had heard about that and he said well why don’t you make it as a book and publish it as a book and I said “no it’s just for me it’s only for me”  and then I had the following dream and in the dream I’m standing facing a field and in my hand are are pages typewritten pages and it’s like in the dream I’m looking from left to right right to left just obviously I’m not knowing what to do and then behind me this wind comes and takes all of these pages and fills them sends them to the to the meadow and land where they may and that’s when I realized that I would be willing to try to write something that could help people heal.  And also could kind of be the backstory of how I developed my work and I received wonderful support from so many people. And  so anyhow the book is now at the publisher it’s called “an autobiography of trauma- a healing Journey” it’s available on Amazon.

      And then I realized okay now I can let go I mean I was feeling terror. When I realized that this could be a book and and I’ve gone back and forth between terror and well leaving leaving this Legacy. And for people to build upon I think that was I really appreciated what you said about they will look back and just say good Lord these people were clueless or at least in some way I imagine they’ll give us some kind of credit. so anyhow writing that book and putting it out and and then actually the first time I actually talked to an audience and mentioning it was at the evolution conference and I stood up and you know there’s some thousands of people and I felt terror, I felt sheer terror. And one thing I’ve learned is not to try to deny it but just to kind of enlist the people and I said look I’m really scared about this and what’s made it possible is that the endorsements that several of the people I know and several friends have done and I felt their support. I felt their holding of me in this in this endeavor and in writing the autobiography. So and even when I talk about it now I get a little bit of a twist but it moves through it, moves through and and I think that I’m going to probably do a couple of other books one on spirituality and Trauma and then another one with a very close friend on healthy sexuality for adolescence, which of course is just a complete disaster. So I think writing books, walking on the beach, going to real places where I really feel like it’s I can swim and be and move and dance to really shift my life now to follow my heart to take me and lead me the next steps which wherever they are because I don’t really know

      Speaker:  exactly where they’re going to be

      BVDK: okay see I think it’s really important what Peter is saying about the wounded healer, you know, and that’s something that maybe not easy when you’re young and insecure to really see yourself as a laboratory animal, that we all have high pain and our hurt and as my friend be with BBD attachment researcher says “all research is research” and become therapist in order to heal ourselves or heal our mother. or something this is never neutral you devote your life to this because there’s something inside of you that you want to heal and and getting in touch with your own pain your own hurt uh is enormously important to become a good therapist and to really feel what you have put off with, what you have dealt with, and if you really get in touch with that you become much more respectful other for other people and other people’s solutions and when you hear how affected you have been by the own adversity, if you have experienced you go like and other people you other people s it’s like “that was much worse than what happened to me and I have no idea how I would have dealt with what you have gone through” and you start with position of great empathy and great respect, people have actually have survived what they have survived. It’s very important.

      Speaker:  I’m wondering if we can land with just sharing uh something you’re excited about for the future Peter you started some and I just want to offer a little more space of like if there’s a, what’s next for you or something you’re excited for future projects or research that you can be excited?

      PL:  I’m not the researcher

      BVDK: or project no so we we finally published our our self experience in MDMA paper I think psychedelics are very exciting very worried about it. I think it’s last time it got screwed up and I’m not sure that it won’t get screwed up this time, but I think psychedelic hold enormous promise to really go very deep in into the sort of stuff that Peter more than anybody else has been exploring, your relationship to your body and I think there’s some real promise that I would be excited about exploring or helping people explore whether we can change very deep issues like autoimmune, diseases, fibromyalgia with learning how to work much deeper with body sensation and body awareness and we’re not there at this point and getting there yeah we’re get

      PL: want to make sure we have time to mention the Boston trauma conference and also the the one that Scott and Melissa are putting on so maybe that’s what you say a little bit about that yearly conference

      BVDK: I say this year we have our for the past 35 years and Peter has been our guest several times I’ve on a conference in Boston where we look learn from academic research basic research in the brain uh about what we really are learning in Laboratories and connected up with Innovative treatments. We have singers, songwriters, movement people, yoga people semantic experiencing people. But we also have  stuff on very basic neuroscience and it’s the place where we try to put together uh the brain uh the mind the body and spirituality and so our foundation is called the “trauma Research Foundation” traumaresearch.com and you can find a program there again, lot of somantic experiencing. But there’s really the integration about the huge amount of knowledge that we have these days about trauma that none of us can really contain so it’s a conference where people are really helped to see the whole complex spectrum of what how a trauma does to the mind and the Brain development and the evolution of healing yeah yeah

      Psikoloji / Psychology içinde yayınlandı | , , , , , , , , , , , , ile etiketlendi | Yorum bırakın

      Willpower and Wanting in Manifestation

      Sometimes people try to exercise will power when they try to manifest what they I really “I really want, I want this” That is not necessarily a good way to manifest, because by saying” I want it” you’re saying that you don’t have it yet, but the most powerful way to manifest is the feeling that you already, that it’s already here and that can only rise out of the fullness of being. Of presence in the present moment because then you merge the image of what you want with a sense of fullness. The fullness of being so the image and the sense fullness of being come together and that is a powerful way of manifesting it. Which means you don’t need that thing for your happiness anymore, you don’t need it for your alate fulfillment.

      The most powerful way to manifest is to regard it as a a play or a game, the game of Life, the play of Life, of manifesting then there’s also a sense of Detachment from the out come.

      an excessive attachment to the desired outcome is also an obstacle to manifesting

      if you desperately need something, if you are unhappy when you don’t get it then there’s something wrong

      so if you’re unhappy when you don’t achieve whatever you want to manifest, then that you didn’t do it right

      so there needs to be a detachment so to speak from the desired outcome, so that you don’t project this whatever you want to manifest doesn’t become a future projection, but whatever you want to manifest needs to be realized as already existing on some level in the unmanifested.

       That’s why Jesus said, I always go back to Jesus because whatever you want to learn about manifestation just read, read what he’s explained it all in very simple words, he said” whenever you pray for something  believe that you have received it and it will be yours.”

       That’s the the entire secret of manifestation. is already there and the part the the importance of the words are “not believe that you will receive it” because then there would be too much wanting, I want this, I will get it.

       no he said “believe that you have received it and it will be yours” and it will be given to you so the believing that you have to in other words “you already, it’s already there” and you can when you and how does that happen how does it happen when you know when your senses tell you that it’s not there.

       Let’s say you live in a you live in a trailer, there’s nothing wrong with living in a trailer, I love trailers, but let’s say you live in a trailer but you want a nice house okay your preference would be a nice house but are you are you unhappy in your trailer, or are you you appreciate being in trailer and you can hear the pit up at of rain on the roof  well I can hear it now I’m not in the trailer I can still hear it from the window pane U so in the trailer but you want a nice house okay where is the house course you look around it’s not here I’m living

       Are you creating some kind of dissatisfaction by telling yourself a story this is what my life has come to “I’m reduced to living in the trailer, I need to get out of here”

       these are this is all disempowering all those narratives telling yourself stories that it’s not good enough all very disempowering you yes your senses are telling you that you’re not living in a nice house just in a trailer, but that’s fine for the present moment. So where’s the house? the house is in your your imagination, in your mind. You can maybe you visualize it, or maybe you have certain verbal affirmations that you have a lovely house, that you live in and then  the visualization and the verbal affirmation, you bring it together allow allow the visualization of the veral information to be Empowered by that sense of presence so the it meets the presence, so that heart that house merges with a sense of presence and then inside you feel you already have it.

      And the weird thing is when you finally when you do get it, let’s say next year or six months time or in two years time or in three years time, when you do get it the nice and then suddenly you sit in your nice house it makes no difference to your inner State anymore because when you were in your trailer you were already already in the same state of fullness of life and you’re in a nice house and he sit a nice house and said “okay it’s fine” but you are not you say “yes a certain amount of satisfaction maybe there” but basically your inner state is the same as it were before it was before, because you already touched the full you already rooted in in the being as the dimensional being the forness of life.

       In other words, when it find it when it does manifest you don’t suddenly become oh I’m so Happy C you go finally go no it doesn’t happen anymore. it’s good but your inner state is not is the same as it was before, no matter what you achieve. You already have the foundation for everything you already rooted in. that this is why Jesus go all these things will be added unto you it’s no more than an adding or use the Expression icing on the cake and when you there you have an enormous sense of freedom of Liberation because you’re no longer your inner state is no longer dependent on external conditions.

      Kişisel Gelişim-Self evolution içinde yayınlandı | , , , ile etiketlendi | Yorum bırakın