Kitaplarını okuduğum, videolarını düzenli izlediğim çağımızın değerli spiritüel liderlerinden Eckhart Tolle kendi dönüşüm hikayesini bu konuşmasında aktardı. Anlattığı ruh hallerinin birçoğu bizlere de çok tanıdık gelmekte. Herkesin hayatının bir döneminde güzel bir dönüşüm yaşaması dileği ile…

Uyanma hikayesi, 29. yılımdaydı, gecenin bir yarısında uyandım ve bu, gecenin bir yarısında uyanıp yoğun bir şekilde depresif ve aynı anda büyük bir korku içinde hissetmek benim için alışılmadık bir durum değildi. O gece de aynı şey oldu ve “Artık kendimle yaşayamayacağım” düşüncesi aklıma geldi ve bu düşünce zihnimde tekrarlandı: “Kendimle yaşayamayacağım.” Sonra birden bu düşünceye baktım, sanki o düşünceden geri çekilip ona baktım ve “Bu tuhaf bir düşünce, kendimle yaşayamayacağım” dedim.

Ben bir miyim yoksa iki mi, bu düşünce burada iki kişinin olduğunu gösteriyor gibi görünüyor.

Ben ve kendimle yaşayamayacağım benlik. Bu soruya bir cevabım yoktu, bu sadece zihnimde ortaya çıkan bir bilmeceydi. Daha sonra, zihni durdurmak için tasarlanmış bilmeceler olan zen koan’larını hatırlattı bana, örneğin “Tek elin çırpınma sesi nedir?” ünlü bir koan’dır ve bunun entelektüel bir düzeyde cevabı yoktur. Dolayısıyla, zihnimde ortaya çıkan soru da entelektüel bir düzeyde cevabı olmayan bir soruydu: Ben kimim ve kendimle yaşayamayacağım ben kim? Ama bu soru içsel bir değişimi tetikledi, içimde bir şey ve o noktada bunu anlamadım, “mutsuz ben” olarak daha sonra adlandırdığım benlikten ayrılmış olmalı. Dolayısıyla bir tür içsel ayrılma oldu. Ben, daha sonra tanıdığım bilinç, koşullanmış varlıktan, bana kimlik hissi veren koşullanmış bilinçten ayrıldı.

Ve bu büyük ölçüde mutsuz bir hikayeden oluşuyordu. Sonra kendimi bir tür enerji girdabına çekiliyor gibi hissettim, sanki içinde kayboluyordum ve hala bir direnç anı vardı. İçimde neredeyse bir ses duydum “hiçbir şeye direnme” diyen bir ses. Bu yüzden direnmekten vazgeçtim, neredeyse yokluğa karışma hissine direnmekten vazgeçtim ve o gece hakkında pek fazla bir şey hatırlamıyorum. Tek bildiğim, ertesi sabah uyandım ve gözlerimi açtım, odaya baktım ve her şey sanki ilk kez görüyormuşum gibi taze, yeni, canlı görünüyordu. Pencerelerden gelen ışık, masadaki tanıdık nesneler taze, yeni ve canlı görünüyordu. Kalktım ve yürüyüşe çıktım, etrafa baktım ve her şey çok huzurlu görünüyordu, hatta trafik ve şehir bile çok huzurlu görünüyordu ve bir şeylerin tuhaf olduğunu anladım. Aniden her şey canlılık ve huzurla doluydu ve nedenini bilmiyordum. Ve bu devam etti ve ardından tüm deneyimlerin ve tüm algıların arka planında içsel huzur vardı ve bu beni bir daha asla terk etmedi. Ama bunu anlamam uzun zaman aldı, kelimelere dökebilmek uzun zaman aldı ve bu yüzden biraz sonra ilk kez diğer spiritüel öğretileri araştırmaya başladım, Budizm, Hristiyanlık ve daha çağdaş spiritüel öğretiler ve çok hızlı bir şekilde birçok durumda kültürel eklemeler, yorumlar ve yanlış yorumlar altında gizlenmiş olan gerçeği fark ettim, Budizmdeki ve Hristiyanlıktaki gerçeği görebiliyordum, orijinal öğretilerdeki gerçeği ve onlar da benim başıma gelenleri aydınlattı. Örneğin, Yeni Ahit’i aldım ve İsa’nın “anlayışın ötesindeki huzur” sözlerini okudum. Dedim ki, bu tam olarak hissettiğim şey, bu huzur ve ne olduğunu anlamıyorum. Dolayısıyla o da aynı deneyimi yaşamış olmalı. Huzur aniden ortaya çıktı ve dış dünyadaki herhangi bir şeyle nedensel olarak bağlantılı değildi, dış çevremde harika bir şeyin olmasından kaynaklanmadı. Dolayısıyla, dış bir nedeni yok gibiydi. Daha sonra Zen öğretmenlerini ziyaret ettim ve Zen’in gerçeğini hemen tanıdım ama onlar da bana olanları daha geniş bir bağlamda anlamama ve ifade etmeme yardımcı oldular. Örneğin, bir Budist keşişle konuştuğumu hatırlıyorum, sürekli düşünmenin sonuna gelmekten bahsettik. Düşünmekten bahsetti, Zen nihayetinde düşünmemekle ilgilidir dedi ve hemen o anda aslında garip bir şekilde daha önce fark etmediğim bir şeyi fark ettim. O geceden beri düşünce süreçlerim belki yüzde 80 azalmıştı, bu yüzden aslında artık o kadar fazla düşünmüyordum ve bu yüzden çok huzur vardı. Sürekli zihinsel gürültünün, şimdi buna sürekli ve büyük ölçüde yararsız düşünme dediğim şeyin, çoğu insanın sürekli olarak meşgul olduğu şeyin sona erdiğini fark ettim. Hala biraz düşünce vardı ve düşünmeyi gerektiğinde kullanabiliyordum ve ara sıra düşünceler gelip gidiyordu ama uzun süreli düşüncesizlik anları vardı ve bu uzun aralıklar ve düşüncesizlik anlarında, içsel huzurun muhteşem deneyimi vardı.

Ve fark ettim ki, içsel huzur daha önce de vardı, ancak anksiyete ve aşırı aktif zihin tarafından sadece örtülmüştü. Bu daha sonra yavaş yavaş bir spiritüel öğreti haline geldi. Şimdi bu spiritüel öğreti, insanlara dışarıda aradıkları şeyi zaten kendi içlerinde olduğunu göstermeye çalışıyor. Canlılık, huzur ve derin bir tatmin hissi, her insanın en içsel özünde zaten mevcuttur. Dolayısıyla, bu, genellikle spiritüel arayıcıların aradığı gibi yeni bir şey elde etmek veya edinmek meselesi değildir, herkes bir şeyler elde etmek için arayış içinde kendini tatmin etmek için maddi düzeyde, deneyim düzeyinde veya bilgi biriktirme veya zenginlik biriktirme düzeyinde arayış içinde olabilir veya spiritüel arayıcılar kim olduklarına daha fazla spiritüel deneyim eklemek veya bir noktada kendilerini bulmak isteyebilirler ve bunu yapamazsınız çünkü gelecekte kendinizi bulmayı bekliyorsanız, kendinizi şimdiden kaçırıyorsunuz demektir, varlığınızın özü sadece şu anda bulunabilir. Yani, o geceki farkındalığımın anlaması yıllar aldı ve bunu anlama sürecinde aynı zamanda insanlar ara sıra gelip bana sorular sormaya başladı, böylece yavaş yavaş bu konuda konuşabilir hale geldim. ve başkalarında benim yaşadıklarımı tanıyabildim, bu aynı ikilem, belki tek farkı benim diğerlerinden daha yoğun bir şekilde acı çekmemdi, hepsi bu kadar, zihinsel gürültü ve duygusal kargaşa içinde daha derinlere dalmıştım. ama aynı mekanizma herkeste çalışıyor şimdi öğreti, insanların kendileriyle normalde özdeşleştirdikleri şeyden daha derin bir boyut olduğunu işaret etmektir. benlikten daha derin olan bu boyutun tanınması, şimdi dediğim gibi, şimdiki an için içsel bir yer açtığınızda gelir, bu da yaşamın kendisidir. Düşünme akışı her zaman geçmiş ve gelecek ile ilgilidir, bu yüzden sürekli olarak düşünceyle özdeşleşmiş olan çoğu insan için, her düşünce benlik duygusuyla doludur. bu yüzden her düşünce sizi tamamen sarar ve içinde olursunuz, bu özdeşleşmek demektir. Her ortaya çıkan düşünce bir benlik olur ve onu düşünürsünüz ve içinde olursunuz.

ve böylece çoğu insan, bütün gün boyunca bu zihin akışı tarafından sürüklenir, bir düşünceden diğerine. Bu zihin akışı içinde bir zihin yapısı olarak bir benlik vardır, geçmiş anılar ve deneyimlerden ve zihnimin özdeşleştiği ve kimliğimi oluşturan şeylerden oluşan bir benlik. Bunların hepsi düşünce formlarıdır, örneğin mülklerim, bilgilerim, deneyimlerim veya insanların bana yaptıkları şeyler, benim insanlara yaptıklarım, ne ile özdeşleşirseniz ve sonra zihninizde tutunursanız bu bir benlik olur. ve bu aslında o gece tanıdığım benlik değildi. Yani zihin akışı var, zihin akışıyla özdeşleşme var ve şimdiki anı erişerek zihin akışından çıkma olasılığı var. Çoğu insan için şimdiki an neredeyse var değildir. Çünkü gerçekten ilgilendikleri şey bir sonraki andır, ya da ondan sonraki an. Dolayısıyla her zaman geleceğe doğru yaşarlar, bir sonraki ana ve bilinçsizce bir sonraki anı, gelecekteki bir noktayı daha önemli olarak görürler, şu andan daha önemli olarak. Gelecek anı, bu gece, yarın her ne ise, ya da herhangi bir etkinlikte, olabildiğince çabuk bitirmeye çalışarak, bitirme noktasına ulaşma ihtiyacını duydukları şeyi fark etmezler. Küçük ölçekte veya büyük ölçekte. Geleceğin, sadece bir düşünce formu olarak var olduğunu fark etmezler. Dolayısıyla, her zaman geleceğe doğru yaşadığınızda, hayatınızı tamamen düşünce formlarının kavramsal gerçekliğinde hapsedersiniz ve bu, yaşamın hemen gerçekliğinden daha büyük bir anlam ifade eder. Bu, her zaman şimdi olan yaşamın hemen gerçekliğidir, çünkü yaşamınız tamamen şimdiki andan oluşur ve çoğu insan için bu, eğer anlamını gerçekten fark ederseniz, hayatınızın tüm anlamı şimdiki andan oluşur. Hayatınız asla bu an değildir. Geçmişi hatırladığınızda bile, sadece şimdi hatırlayabilirsiniz. ve geleceği düşündüğünüzde, sadece şimdi düşünebilirsiniz. Ancak insanlar, şimdiki anı, üstesinden gelinmesi gereken bir engel gibi yaşarlar, çünkü daha iyi bir noktaya ulaşmak için bu anı aşmaları gerektiğini düşünürler.

bu deli bir yaşam tarzıdır ve yaşamayı zorlaştırır, yaşamı bir çaba haline getirir. binlerce yıl boyunca şartlandırıldığımız budur, insan zihni ki bu harika bir şeydi, düşünme yeteneği muhtemelen çok uzun zaman önce insanlarda ortaya çıkmış olmalı. zihinsel olarak kavramsallaştırma yeteneği ve bu, insanlık için yepyeni bir boyut açmıştır ve elbette bu, insanlığı gezegendeki en güçlü tür haline getirdi. çünkü insanlar fiziksel olarak en güçlü tür değildir ama diğer tüm türlere hakim olabilen, düşünme yeteneği olan insanlardır ve bu yavaşça gelişti, muhtemelen mitolojik formda, kutsal kitaptaki Genesis hikayesinde ifade edilmiştir, iyi ve kötü bilgisi ağacından gelen bu elmayı yediklerinde. Bunu farklılaştırmak, analiz etmek, ayırmak düşünme yeteneği ile gelir ve bu yavaş yavaş insanlarda gelişti ve başlangıçta bir sorun değildi, yeni olanaklar açtı. ardından binlerce yıl boyunca düşünme zihni güçlendi, büyüdü ve büyüdü ve yavaşça içlerindeki daha derin ve daha özsel bir şeyle bağlantılarını kaybettiler. Bunu varlık olarak adlandırabiliriz, canlılık hissi, daha derin bir zeka, sadece zihninizdeki düşüncelerden daha fazlası olan bir şey. yavaş yavaş insanlar düşünce zihninin büyümesi nedeniyle yaşamla daha derin bağlantılarını kaybettiler ve şimdi, tüm kimlik duygularımızın zihinde ve düşüncede hapsolduğu bir noktaya geldik. Yani bir evrim aşamasından geçtik ki bu insanlık için gerekli bir aşamaydı ve buna zihin aşaması diyebiliriz, düşünce aşaması ve şimdi öyle bir noktaya geldik ki tamamen zihin tarafından ele geçirilmiş durumdayız, bu kelimeyi kullanıyorum çünkü zihin tarafından ele geçirilmişiz ve bunun farkında değiliz, düşünmeyi bırakamıyoruz gibi görünüyor, yapabiliriz ama çoğu insan için bu henüz bir gerçeklik değil, düşünmek zorundalar, düşünme zorunluluğu var ve benlik duygusunu düşünce hareketinden almak zorundalar. bu, şimdi bu tüm evrim aşamasının sonuna geldiğimiz bir noktadayız ve insanlığın devam edebilmesi için, zihin tarafından ele geçirilmemek, zihnin ötesine geçmek, düşünme zorunluluğunun ötesine geçmek ve daha derin bir varlık seviyesine ulaşmak gerekiyor. Yani, kaybettiğinizi yeniden kazanmak gibi ama kaybettiğinizde daha derin bir farkındalıkla yeniden kazanıyorsunuz. Ve bu, şu anda içinde bulunduğumuz süreçtir, insanlığın içinde bulunduğu süreçtir. çünkü evrimsel bir dönüşüm, bilinç dönüşümü gerçekten artık bir lüks değil, artık bir seçenek değil, insanlığın hayatta kalması için bir zorunluluk. Çünkü gezegende yıkım yaratıyoruz, potansiyel olarak cennet olan bir gezegende büyük ölçüde cehennem yaratıyoruz

****************************************************************

Waking up story, it was in my 29th year, I woke up in the middle of the night and this
was not uncommon for me waking up in the middle of the night and feeling
intensely depressed and in a state of great fear at the same time
and that happened again that night and the thought occurred to me “I can’t live
with myself any longer” and that thought repeated itself in my mind “I just
i can’t live with myself” and then suddenly I looked at the thought, I kind of stood
back from that thought and looked at it and said “that’s a strange thought,
i cannot live with myself”

Am I one or am I two, this thought seems to show that there’s two people here

I and the self that I cannot live with
I didn’t have an answer to that question
it’s just that question that puzzle arose in my mind
much later it reminded me to it of a quoance that they have
in zen that are puzzles that are designed to stop the mind
for example “what is the sound of one hand clapping” is a famous koan
and it doesn’t have an answer on an
intellectual level and so
the question that arose in my mind also
didn’t have an answer on an intellectual
level
who am i and who is myself that i cannot live with
but that question triggered an inner shift
something inside me and I didn’t understand it at that point
must have dis identified from the self
“the unhappy me” as I later called it
so a kind of an inner dis identification happened
the i am which i later recognized as
the consciousness that i am
separated itself from the conditioned entity, the conditioned consciousness
that was that provided me with my sense of identity the self

and that consisted largely of an unhappy story
so then i felt i was like being drawn into some kind of vortex of energy as if i were
disappearing in that and there was still a moment of resistance
and i heard something almost like a voice inside me that
said “resist nothing” so i gave up resisting
the feeling of almost the feeling of disappearing into nothingness and so that
don’t remember very much else of that night
all i know that the next morning i woke up and i opened my eyes and i looked around
the room and everything seemed as if i was seeing
it for the first time fresh new alive the light coming through the windows
familiar objects on the table they looked fresh new into life so i got up and went out
for a walk and i looked around and everything seemed so peaceful even the traffic and the
city seemed so peaceful and I knew something strange had happened
there was suddenly everything was filled with aliveness and peace
and i didn’t know why and so
and that went on and then this inner peace as a background to all experiences and the background to all sense perceptions
even as a background to my thinking that they never really left me again
but it took me a long time to understand it, to be able to put it into words and so a little later i started investigating other spiritual teachings for the first time, buddhism,
christianity and more contemporary spiritual teachings and very quickly i recognize the truth that is in many cases hiding underneath sometimes centuries of cultural additions,
interpretations and misinterpretations and i could see the truth it’s in buddhism that’s in christianity the original teachings and
in turn they shed light on what had happened to me i for example i picked up the new testament and i read jesus words the peace that passes all understanding
i said that’s exactly what i feel is this peace and i don’t understand what it is
so he must have had the same experience he peace suddenly arose which was not
causally related to anything in the external world it wasn’t caused by something wonderful happening in the in my external environment
so it didn’t seem to have a cause an external and then later i visited zen teachers
and so on and again i recognized the truth of zen immediately but they also helped me
to understand and and put it what had happened to me into a wider context
Zen teachers for example i remember talking to one buddhist monk who said we talked about coming to the end of always having to think, thinking, he said zen is about not
thinking
ultimately and i immediately realized something that i actually
strangely i hadn’t realized before
that my thought processes ever since that happened that night had become reduced by maybe 80 percent so i wasn’t actually thinking that much anymore and that’s why
there was so much peace so i realized the continuous mental noise as i now
call it which is the compulsive and largely useless thinking that most people are
continuously engaged in that had come to an end there would still be some thought
and thought could i could use thinking when i needed it and occasionally
thoughts would come in and out but there were huge stretches of no
thought and in those long gaps and intervals of no thought, there was that wonderful experience of inner peace

and i realized that inner peace had been there before
even when i was still anxious but had simply been covered up
by the anxiety by the hyperactive mind and so this then gradually developed into a spiritual teaching
so i’m the spiritual teaching now, attempts to show people that they have within themselves already
what they may perhaps are looking for on the outside
the aliveness the peace the sense of deep enough fulfillment is already present in every human being as their innermost essence so
it’s not a question of needing to obtain or acquire something new which is often what spiritual seekers are looking for, everybody is looking for to acquire something
to fulfill him or herself they may be looking for it on a material level on the level of
experiences or on the level of accumulating knowledge or accumulating wealth or spiritual seekers want to add more spiritual experiences to who they are or find themselves at some
point in the future and you can’t because if you’re looking to the future to find yourself you’re missing yourself already the essence of your
being which you can only find in the now. So my
realization that night took me years to understand
and in the process of understanding it at the same time people would already come to me occasionally and ask questions, so gradually i was able to talk about it.
and i was able to recognize in others what i had been through it’s the same dilemma
perhaps with the exception i said i was suffering from it more acutely than many others that’s all i was even more deeply immersed in the mental noise and the emotional
turmoil
than would be normal but the same mechanism operates in everyone
so the teaching now is to point out that there is a dimension in you that is deeper
than what you normally identify with as yourself
that is deeper than the me the personal history
that most people believe is who they are
and so the recognition of that dimension comes when you make room inside yourself for the present moment, because it can only come out of an inner alignment with now as i call it, which is life itself. the stream of thinking is always concerned with past and future, so for most people who are identified with thinking all the time, every thought is invested with a sense of self in me
so every thought grips you completely and you are in it, this is what identified means every thought that arises becomes a me and you think it and you’re in it

and so most people are dragged along all day long by this mind stream, one thought after another within that mind stream there is a mind made sense of self a me consisting of past memories and experiences and things that my mind has identified with and that contribute to my identity.
They’re all thought forms for example my possessions, my knowledge, my experiences or what people have done to me, what I have done to people, things that whatever you identify with and then hang on to in your mind becomes a me.
and that was really the self that that night I recognized as not really me. So there’s the mind stream, there’s identification with the mind stream and there’s the possibility of stepping
out of the mind stream by accessing the present moment
Now to most people the present moment is almost doesn’t exist. Because what they’re really interested in is the next moment, or the one after that
so they live always towards the future, they live towards the next moment and unconsciously they regard the next moment, the next point in the
future that they need to get to, unconsciously they regard that as more
important than this moment. Not realizing that the future moment that they so desperately want to get to, tonight, tomorrow whatever, or in any activity needing wanting to get it out of the way as quickly as possible, needing to get to the the end point. On a small scale on a large scale.
So they don’t recognize that the future has no existence except as a thought form. So when you always live towards the future, you live your life trapped in the conceptual reality of thought forms which assumes a greater significance for you then the immediate reality of life which is always now, because your life consists entirely of the present moment and to most people that’s if you re if you if you truly realize the significance of that statement your entire life consists of the present moment.
your life is never not this moment.
Even when you remember the past you can only remember it now
and when you think about the future you can only think about it now
but people live as if the present moment were an obstacle that they need to overcome in order to get to some better point which never arrives.

so that’s a mad way to live and it makes living hard it makes living into an effort. this is the we’ve been conditioned over thousands of years the human mind which was a wonderful thing the ability to think at some point a long long time ago must have arisen in humans the ability to conceptualize.
mentally and this has opened up a whole
new dimension for humanity
and of course it has made humanity the most powerful species on the planet. because through the humans are not not physically the strongest species but
were able to dominate all the other species because of the ability to think
and so that developed slowly probably in the mythological form is it’s expressed in the
story of genesis at the beginning of the bible when they eat
this apple that comes from the tree of the knowledge of good and bad
To differentiate this that that comes only through the ability to think, to analyze, to separate and so that gradually developed in humans and at first it wasn’t a problem it opened
up new possibilities then over thousands and thousands of years the thinking mind became stronger it grew and grew
and gradually they lost connectedness with something that is deeper and more essential within themselves we could call that being the sense of aliveness a deeper intelligence even that is more than just the thoughts that go on in your head so
gradually humans because of the
growth of the thinking mind lost their ability to sense their deeper connectedness with
life and then now we have arrived at a point where our whole sense of who we are is caught up in the mind and in thought
So we have been through an evolutionary
stage which was a necessary one for humanity and we could call that the stage of mind
the stage of thought
and to such a point now that we are completely possessed i use that word we are possessed
by the mind without knowing it we cannot stop thinking it seems we can but for most people that’s not yet a reality, they have to think the compulsion to think and to derive your sense of self from the movement of thought
this is we’re arriving at the end of
this whole evolutionary stage and for humanity now to go on, it needs to transcend
the mind no longer be possessed by the mind, to go beyond the compulsion
to think into a deeper level of being, so it’s almost like regaining what they have lost but if you when you regain something that you lost you regain it with a deeper awareness
and this is the process that we are involved in now that humanity is involved in now
because an evolutionary transformation a transformation of consciousness
really is no longer a luxury so to speak, is no longer optional for humanity
For the first time in the history of humanity the transformation of consciousness is a
necessity if humanity is to survive, because we are creating havoc on the planet
we are creating hell to a large extent on a planet that potentially is paradise

• Generated with https://kome.ai